علم پزشکی قانونی به‌زودی ممکن است به مهار ساس‌های خونی و تحلیل خون خورده شده توسط آنها بپردازد تا ارتباط مظنونان را با صحنه‌های جرم شناسایی کند.
به مدت زیادی، این علم برای حل معماهای جنایی – از تخمین زمان مرگ تا پیگیری حرکت اجساد – به بررسی حشرات اتکا داشته است. اکنون، تحقیقی جدید به توانایی ساس‌ها به عنوان یک منبع DNA انسانی در دنیای تحقیقات جنایی تأکید کرده و نشان داده است که این حشرات می‌توانند ارتباط مظنونان را با مکان‌های جرم روشن سازند.
براساس گزارش ادونسد ساینس نیوز، «پائولا مگنی»(Paola Magni) محقق دانشگاه مرداک (Murdoch University) در استرالیا که در این پروژه مشارکت نداشته، توضیح می‌دهد که حشرات به‌ویژه در تخمین فاصله پس از مرگ، ارائه اطلاعات سم‌شناسی، آنالیز صحنه جرم، مکان‌یابی اجساد و شناسایی DNA نقش محوری ایفا می‌کنند. در حالی که معمولاً مگس‌های لاشه و سوسک‌های مردارخوار به دلیل حضور در بقایای اجساد مورد توجه قرار می‌گیرند، اما دامنه حشره‌شناسی پزشکی قانونی فراتر از این موارد است و شامل بسیاری از گونه‌های دیگر حشرات و بندپایان نیز می‌شود.
ساس‌های تختخواب (Cimex lectularius) حشره‌هایی بی‌بال هستند که از خون تمامی مراحل حیات مهره‌داران – فارغ از جنسیت – تغذیه می‌کنند. این ساس‌ها معمولاً روی لباس‌ها، کفش‌ها و مبلمان حرکت کرده و به‌طور طبیعی پراکنده می‌شوند. ساس‌هایی که در فرش‌ها، تخت‌خواب‌ها و سایر وسایل موجود در صحنه جرم پیدا می‌شوند، به واسطه نداشتن بال، احتمال دارد که پس از وقوع جرم به‌راحتی به آنجا نرسند.
«خالد لودی»(Khalid Lodhi) محقق دانشگاه ایالتی فایتویل (Fayetteville State University) آمریکا و همکارانش به مطالعه این موضوع پرداختند که آیا می‌توان از خونی که ساس‌ها در صحنه جرم جذب کرده‌اند، برای شناسایی DNA مظنون یا قربانی بهره جست.
ساس‌ها عموماً در شب تغذیه کرده و یک وعده غذایی کامل را از میزبان خود دریافت می‌کنند. در موارد نادر، این حشرات ممکن است به میزبان دیگری منتقل شوند، كا اینکه خون یافت شده در یک ساس ممکن است از دو شخص متفاوت به دست آمده باشد. همچنین، این نکته حائز اهمیت است که یک وعده غذایی معمولاً می‌تواند برای پیشرفت ساس تا مرحله بعدی زندگی و تخم‌گذاری به مدت دو هفته کافی باشد؛ بنابراین احتمال اختلاط خون از چندین میزبان بسیار کم است و فرآیند شناسایی DNA را عمدتاً قطعی‌تر می‌کند.
در آزمایشات خود، پژوهشگران ساس‌ها را به مدت ۳۰ دقیقه در معرض خون نر یا مخلوطی از خون نر و ماده قرار دادند. سپس آنها بعد از ۱۰ الی ۱۲۸ ساعت، ساس‌ها را جمع‌آوری کردند تا هم خون و هم DNA آن را آزمایش کنند.
از تکنیک شناسایی سریع لکه که روشی محبوب برای تشخیص بی‌درنگ و دقیق مواد بیولوژیکی مثل خون در نمونه‌های پزشکی قانونی است، استفاده شد که به شناسایی خون انسانی در ساس‌ها کمک کرد.
مگنی اظهار داشت که تحقیقات آینده بر تکرار آزمایش در شرایط واقعی جرم تمرکز خواهد داشت و تأثیرات زیست‌محیطی، شیمیایی و بیولوژیکی موثر بر صحنه‌های جرم را در نظر خواهد گرفت. این تحقیق شامل تحلیل تأثیر دما، رطوبت و شیوه‌های ذخیره‌سازی مختلف بر بهبود و تخریب DNA خواهد بود.
این پژوهش در نشریه «Journal of Forensic Sciences» منتشر شده است.