جوان به نقل از یک منبع معتبر نوشته است: در دنیای پرهیاهوی ورزش، یک طرف به قهرمانی‌های مکرر خود می‌بالد و دیگری در تلاش است با تغییر علامت تجاری خود، ظاهری شبیه به باشگاه‌های حرفه‌ای فوتبال جهانی پیدا کند. یک مربی با حیثیت و دستور جلسه‌ای متین، هر آنچه می‌خواهد به زبان می‌آورد، در حالی که همتایش با رویکردی زورگویانه و گروه فنی خود که شباهت بیشتر به یک تیم محله‌ای دارد، به تمامی انتقادها حمله‌ور می‌شود.
این حواشی داخلی مختص دو باشگاه بزرگ پایتخت جمهوری اسلامی است. این دو تیم که به نوعی از بیت‌المال تغذیه می‌کنند، در مواقعی که پای مسائل بین‌المللی به میان می‌آید، تنها موجب شرمساری ایران می‌شوند؛ آیا واقعاً جایز است که باشگاهی سعی کند با ارسال قبض‌های جعلی از پرداخت هزینه‌های مربوط به قرضی که از بازیکن خود استفاده کرده، خودداری کند و در نهایت موجب رسوایی شود؟
حالا، هر چقدر هم که مدیرعامل دو تابعیتی و سوئیس‌نشین این باشگاه بیایند و ادعا کنند که در پی تبدیل شدن به یک باشگاه حرفه‌ای هستند و لوگوی خود را تغییر می‌دهند، به هیچ وجه نباید فراموش کرد که تأخیر در پرداخت قراردادهای بازیکنان خارجی و صدور بیانیه‌های تند به جای پرداخت هزینه‌ها، عین بی‌احترامی به اعتبار ایران حساب می‌شود. حالا مدیرعامل این باشگاه با متهم کردن دیگران به توطئه، از مشکلاتی مانند نان و سیب‌زمینی سخن می‌گوید و از کمبودها گلایه می‌کند و در حالی که سرمربیان هر دو تیم از کنترل خارج شده و هر چه دلشان بخواهد در رسانه‌ها بیان می‌کنند، ما فقط نظاره‌گر این وضع نابسامان هستیم.
پرسش باقی‌مانده این است که نهادهای نظارتی و امنیتی کجا ایستاده‌اند و چرا اجازه می‌دهند این دو باشگاه با آبروی کشور بازی کنند و هیچ ترسی از عواقب کارهای خود نداشته باشند؟
هنوز موضوع چک‌های نقدشده و بی‌جواب باشگاه استقلال معما و سؤال بی‌پاسخ فوتبال ایران است، که اخبار حاکی از آن‌اند که این باشگاه با ارسال قبض جعلی، در تلاش برای فرار از پرداخت حق‌الزحمه قرضی برای محمد محبی بوده که نتیجه‌اش محکومیت به پرداخت ۶۰۰ هزار یورو می‌باشد. در همین حال، جالب است که تعدادی از مدیران این باشگاه تصمیم به سفر چند روزه به کیش دارند، حال سوال اینجاست که با کدام منابع مالی این سفر انجام خواهد شد.
در باشگاه مقابل نیز اوضاع چندان بهتر نیست. پرسپولیس به دلیل تأخیر در پرداخت مطالبات رادوشوویچ به ۲۰۰ هزار یورو محکوم شده و حالا باید ظرف ۳۰ روز مبلغ ۴۰۰ هزار یورو را پراخت کند که شامل ۲۰۰ هزار یورو جریمه و ۲۰۰ هزار یورو به‌عنوان پرداخت نهایی به این بازیکن است.
اما نيازي به نگراني وجود ندارد؛ چراکه مانند همیشه در بیت‌المال دری را برای این دو باشگاه گشوده‌اند و این بدهی‌ها به‌زودی تسویه خواهند شد؛ تا مدیران، مربیان و بازیکنان این دو باشگاه با آزادی خاطر یکدیگر را به چالش بکشند و با تندترین لغات به هم حمله کنند. در این شرایط، باید به همه چیز شک کرد؛ جنگ زرگری در حال وقوع است که این دو باشگاه بزرگ، بدهکار و آبروبر، از طریق دعواهای ساختگی، بیشتر از جیب مردم بهره‌برداری کرده و سوءمدیریت و اهمال‌کاری‌های خود را تأمین مالی می‌کنند. این روند به‌حق به‌عنوان تنها وسیله‌ای برای شادابی روزمره مردم مطرح می‌شود!
استقلال و پرسپولیس با تصنعی‌ترین شعار «فوتبال این روزها تنها شادی مردم است» در حال اجرای یک جنگ گلادیاتوری‌اند تا آبروریزی‌ها و سقوط‌های بین‌المللی خود را پوشش دهند و از بیت‌المال بیشتر کسب کنند. واقعاً آیا کسی وجود دارد که بپرسد اگر مردم دیگر به این دل‌مشغولی و شادی نیاز نداشته باشند، چه باید کرد؟ آنچه این روزها شاهد آن هستیم، جز پرخاشگری، هیاهو و ناپسندی نیست که هرچند قبلاً به درستی مدیریت نشده، امروز به این نقطه رسیده است. آنچه واقعاً وجود دارد، بدهی‌ها و رسوایی‌هایی است که این دو باشگاه به‌ظاهر بزرگ به فوتبال و ورزش ایران تحمیل می‌کنند و هیچ نهاد ناظر و مسئولیتی پاسخگو نیست. آقایان ناظر و امنیتی، کجایید که جلوی این همه بی‌تدبیری و ناپسندی را بگیرید؟ کجا هستید که مانع از این همه تجاوز به بیت‌المال و آبرو شوید؟