به نقل از خبرگزاری مهر و به گزارش اینترستینگ انجینرینگ، ستارههایی چون خورشید با مصرف هیدروژن خود، به تدریج منبسط و سردتر میشوند و در نتیجه به غولهای سرخ تبدیل میگردند. در این راستا، پیشبینی شده که حدود پنج میلیارد سال دیگر، چنین تغییرات چشمگیری برای خورشید نیز اتفاق خواهد افتاد. پژوهشگران بر این باورند که این انبساط ممکن است عطارد، زهره و احتمالاً زمین را از میان ببرد، اما تاکنون شواهد مستقیم کافی برای تأیید وقوع این رویداد موجود نیست.
اکنون تحقیقی به رهبری دانشمندان دانشگاه وارویک و یوسی ال، نگاهی تازه به آینده ستارگانی که در مدار ستارههای در حال احتضار میچرخند، ارائه نموده است. محققان با بررسی حدود نیم میلیون منظومه ستارهای نزدیک به زمین، در صدد شناخت زمان زنده ماندن سیارات پس از تبدیل ستارههای میزبان به غولهای قرمز هستند.
یافتههای این تحقیق نشان میدهد که حضور سیارات در اطراف ستارههایی که در مراحل نهایی زندگی خود قرار دارند، به شدت محدود است. این نتیجه نشاندهنده این است که بسیاری از سیارههایی که به دور ستارهها میچرخند، احتمالاً به همراه بزرگتر شدن ستارهها، نابود شدهاند. به همین ترتیب، شواهد قویتری از مرگ سیارهای فراهم میآید.
ادوارد بریانت، اخترشناس دانشگاه وارویک که بیشتر این تحقیق را هدایت کرده است، عنوان میکند که یافتههای این پژوهش با شواهدی مستحکم تأکید میکنند که تکامل ستارگان از روی رشته اصلی میتواند به سرعت باعث ایجاد حرکات مارپیچی سیارات نزدیک به خود شود و آنها را به نابودی بکشاند.
این پدیده پیشتر به صورت نظری بحث شده بود اما اکنون میتوان تأثیر آن را به طور مستقیم در جمعیت انبوهی از ستارگان مشاهده کرد. به گفته بریانت، ستارگان کهنسال میتوانند سیاراتی که در نزدیکی آنها مدار میزنند را به دلیل پدیده گرانشی به نام برهمکنش جزر و مدی بلعیده و جذب نمایند. با بزرگ شدن ستاره، کشش آن بر سیاره موجب کندتر شدن حرکات مداری سیاره شده و به این ترتیب، سیاره به سمت داخل میچرخد تا یا واگرا یا به ستاره جذب شود.
محققان بر روی ستارههایی که به تازگی وارد مرحله پس از توالی اصلی شده و هیدروژن خود را به پایان رساندهاند، تمرکز کردند و موفق به شناسایی حدود ۱۳۰ سیاره و کاندیدای سیارهای گردیدند که به دور آنها میچرخند. از این تعداد، ۳۳ مورد قبلاً ردیابی نشده بودند.
بررسیها نشان میدهد که در بین ستارههایی که به غولهای سرخ تبدیل شده و حرارت کمتری دارند، احتمال وجود سیاراتی در نزدیکی آنها تنها ۰.۱۱ درصد است.
