روزنامه اعتماد گزارش می‌دهد: بجز موضوع فساد مالی «دبش»، دو نکته مهم دیگر وجود دارد که برای جلوگیری از بروز فسادهای مشابه حائز اهمیت است. یکی از این موارد چای سنواتی است که اکثراً در استان گیلان ذخیره شده و در حال تخلیه از انبارها می‌باشد و دیگری تهاتر چای از کشور سریلانکا.
چای سنواتی به چایی اطلاق می‌شود که در دو دوره زمانی (سال‌های ۷۹ تا ۸۲) و (سال‌های ۸۶ تا ۸۸) در انبارها نگهداری شده است. از آن‌جا که تاریخ انقضای چای سه سال است، این چای‌ها به دلیل عدم اقدام به مصرف، غیر قابل نوشیدن شمرده می‌شوند و تنها می‌توانند به شکل کمپوست یا برای صادرات صنعتی (همانند رنگ‌گیری جهت تولیدات آرایشی و همچنین استخراج تئین یا کافئین که تنها کشورهای محدودی قادر به انجام این فناوری هستند) مورد استفاده قرار گیرند.
بر اساس مصوبه دولت، چای‌های دپو شده سال ۸۶ باید به کمپوست تبدیل شوند، اما مقادیر قابل توجهی از این چای‌ها با تدابیر خاصی به خارج صادر شده‌اند و شواهد حکایت از آن دارد که این فرایند بی‌اعتنایی به دستورالعمل‌های مربوطه در حال انجام است.