«به منظور پیشرفت و توسعه هنر همتراز با شأ‌ن تاریخی، دینی و ملی هنر در این سرزمین و برخورداری آن از موقعیت و اعتبار برجسته ملی و بین‌المللی، بنیاد فرهنگی و هنری رودکی که در این اساسنامه «بنیاد» نامیده میشود ، به صورت مؤسسه عمومی غیردولتی زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل میشود».
با مرور ماده‌ی یک اساسنامه بنیاد رودکی که در آغاز سخن آمد اهمیت این بنیاد با نگاه دقیق‌تر به اهداف از تشکیل آن، برای هر اهل فرهنگ و هنری روشن میشود.
اما سوال آنجاست که از بدو تاسیس آن تا به امروز چقدر تلاش شد که این بنیاد به صورت موسسه‌عمومی غیردولتی فعالیت کند.
در ترکیب جدید هیأت‌محترم مدیره که از سه به پنج نفر افزایش یافته جنابان؛سیدضیاهاشمی(معاون‌فرهنگی معاون اول رییس‌جمهور)، قاسم‌خورشیدی( دستیار ارشد وزیر ارشاد) و مهدی شفیعی( معاون هنری وزارت ارشاد)، هر سه نفر از مدیران دولتی هستند و دو عضو دیگر جنابان؛ سهراب سلیمی(از اهالی‌تآتر)و آرش امینی(از اهالی موسیقی) که در مقایسه، وزن دولتی‌ها سنگین‌تر از اهل هنر است و شایسته بود در این ترکیب جای سه مدیر فرهنگی یک هنرمند عرصه تجسمی هم باشد.
سیر انتصابات در مدیریت این بنیاد نشان میدهد که تا به امروز اندک مدیرانی مرتبط با حوزه‌هنر که هم توان هنری و هم تجربه اجرایی داشته باشند فرصت یافته‌اند تا بتوانند در این مرکز مهم نقش‌آفرینی کنند و ملاحظات تعیین مدیرعامل همواره اداری، جناحی و سیاسی بوده است.
انتخاب محمدحسین‌اللهیاری و برخی از پیشینیان او نشان دهنده یک تفکر حفظ وضعیت موجود و تعمیر و نگهداری بود، اللهیاری بدون وجاهت هنری و به صرف تنها چندسال تجربه در دفتر موسیقی مدیری تحولگرا و چابک نبود اما با اینهمه در هوای معاونت‌هنری تنفس کرده بود ولی گزینه‌ی جدید مورد نظر وزارت ارشاد که بلافاصله پس‌از خبر کوچ اللهیاری به صندوق هنر نامش مطرح شد شگفتی اهالی فرهنگ و هنر را بر انگیخت.
حال اینکه اللهیاری چقدر میتواند در صندوق‌هنر نقش‌آفرینی‌کند و سیدمجید پوراحمدی چه کارنامه‌ای داشت از بحث ما خارج است اما در نقش‌آفرینی اللهیاری در جای مهمی چون صندوق هنر همانقدر تردید وجود دارد که در خصوص ایوب دهقانکار در بنیاد رودکی.
خبر گزینه احتمالی مدیریت بنیاد رودکی به پیوست خبر جابجایی اللهیاری نشان‌دهنده یک انتصاب از قبل تعیین‌شده بود چرا که هنوز انتخاب اعضای جدید هیأت‌مدیره صورت نگرفته بود.
مطابق با اساسنامه بنیاد، مدیرعامل باید از بین هیأت‌مدیره و یا خارج از آن توسط هیأت‌مدیره انتخاب و جهت صدور حکم به رییس‌هیأت‌امنا(وزیر فرهنگ و ارشاداسلامی)، معرفی شود اما شواهد و قراین نشان میدهد که برای مدیرعامل تعیین‌شده جناب وزیر دنبال هیأت مدیره گشته‌اند و قبل از نخستین جلسه هیأت مدیره وزیر به گزینه مورد نظر خود رسیده است. سوابق بنیاد رودکی چون برخی دیگر از موسسات خصولتی کم از این انتصابات به جای انتخابات را در حافظه ندارد.
سوال مهم اینجاست که حضور آقای‌سیدضیا هاشمی که از او به عنوان فردی با استقلال رأی یاد میشود و جایگاهی فراوزارتی دارند و آقایان؛،سهراب سلیمی و آرش امینی(نمایندگان جامعه هنری)، تزئینی است یا موثر و همچنین از جناب آقای سیدحمید پورمحمدی رییس‌محترم سازمان برنامه و بودجه کشور نیز که در ماه‌های اخیر نشان داده‌اند دغدغه‌های جدی فرهنگی دارند و عضو حقوقی هیأت‌امنای بنیاد هستند هم باید پرسید که آیا اطلاع دارند که در «بنیادرودکی» چه می‌گذرد و آیا در انتخاب اعضای هیأت‌مدیره و مدیر عامل دخالتی داشته‌‌اند یا فقط عضویتشان اسمی است ؟
آیا قرار است اعضای محترم و مردانه‌ی هیأت‌مدیره به گزینه مدنظر وزیر محترم رأی بدهند یا خودشان طبق وظیفه‌ذاتی مصرح در اساسنامه گزینه‌انتخابی خود را به وزیر معرفی کنند ؟ اساسأ خود گزینه یا گزینه‌های دیگری دارند و به آنها فکر کرده یا می‌کنند و آیا جز آقای دهقانکار با اشخاص دیگری مواجهه‌ی حضوری داشته و خواهند داشت ؟
اطلاعات و اخبار متفاوت نشان از آن دارد که معاون محترم و به ظاهر آرام فرهنگی وزارت‌ارشاد در انتقال دستیار خود از معاونت فرهنگی به بنیاد به دلایل اختلافات احتمالی و یا رفع حواشی شایع به وجود آمده بی‌تأثیر نیست که شاید مشکل معاونت او را حل کند اما صورت مسئله را به جای دیگر و مهمتری از حوزه فرهنگ منتقل میکند.
از آقای دکترصالحی وزیر محترم که از او به عنوان شخصیتی اخلاقی یاد میشود، هم توقع می‌رود که به انتخاب‌های خود در هیأت مدیره احترام بگذارند و به آنها هم فرصت انتخاب بدهند و به این فکر کنند که گزینه مورد نظر ایشان حتی یک‌روز هم تجربه فعالیت در حوزه هنر را نداشته و اهالی هنر او را نمی‌شناسند و به صرف همکاری با ایشان در دوره تصدی در معاونت فرهنگی تجربه‌اش خلاصه میشود در امور کتاب و تحصیلات زبان خارجه آیا این برای اداره‌ی بنیاد مهمی چون رودکی با دو ارکستر مهم سمفونیک و ملی ، تالار وحدت، مجموعه فرهنگی آزادی و تالار و اماکن دیگر و مواجهه با خیل جامعه هنری کفایت میکند ؟
آقایان محترم تصمیم‌گیر و تصمیم ساز !
شرایط حاکم بر جامعه ایجاب میکند مطابق با ماده‌ی یک اساسنامه بنیاد؛ «به منظور پیشرفت و توسعه هنر همتراز با شأ‌ن تاریخی، دینی و ملی هنر در این سرزمین »با انتخابی درست و دقیق در انجام وظیفه قانونی، اخلاقی و ملی پیوند بین دولت و ملت را تقویت کنید و به منظور ایجاد فضایی مطلوب در جامعه هنری بگذارید که احساس هوایی بخورد … !
/