بروز کمبود در داروهایی نظیر وارفارین، دشواریهای زیادی را برای بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی به وجود آورده است. وضعیت دیگر داروهای حیاتی نیز چندان مطلوب نیست و نبود این داروها زندگی بخشی از بیماران را با خطر مواجه کرده است. عدم واردات به موقع و توزیع نادرست این معضلات را تشدید کرده و پیشبینیها حکایت از وخیمتر شدن اوضاع دارد. لازم به ذکر است که وارفارین بهعنوان یک داروی ضد انعقاد، از فرآیند لخته شدن خون جلوگیری میکند.
روح الله امینی، کارشناس حوزه دارو، در گفتوگو با «انتخاب» به کمبود وارفارین پرداخت و اظهار داشت: شرکتها قادر به تأمین وارفارین نیستند و در حال حاضر تنها یک شرکت که دارای موجودی است، این دارو را به داروخانههای هلال احمر توزیع میکند. دلایل اصلی این کمبود، مشکلات در واردات و تحریمهاست. بخش عمدهای از مواد اولیه این داروها وارداتی است و آنها در داخل کشور بستهبندی میشوند، فرایندی که خود نیازمند واردات است. تا آنجا که من میدانم، حتی سادهترین داروها نیز با مواد اولیه وارداتی تولید میشوند و بیشتر داروهای گیاهی تنها در داخل کشور ساخته میشوند.
او در ادامه گفت: داروهایی مثل وارفارین در صورت عدم مصرف، عواقب خطرناکی در پی دارد و به هیچ وجه نمیتوان برای آن جایگزینی یافت. در حال حاضر حتی داروهایی برای درمان آنفولانزا، مانند تامیفلو و نیز دیگوکسین برای بیماران قلبی در دسترس نیستند.
امینی در مورد تداوم اوضاع فعلی داروها افزود: هماکنون شرکتها تمامی به وضع موجود پایان خوشبینی ندارند و نشان میدهد که هر روز دارویی نایاب میشود. وضعیت داروخانهها به طور مداوم در حال وخامت است. بهناچار باید تبادل دارویی با کشورهای دیگر صورت گیرد زیرا یک کشور به تنهایی قادر به تأمین تمامی نیازهای دارویی خود نیست. به یاد دارم که در گذشته، آنتیبیوتیکهایی در مقطعی با کمبود مواجه شدند و از هند واردات صورت گرفت که بدون هر گونه نظارت انجام شده و کیفیت مطلوبی نداشتند. این داروها در ایران توزیع شدند. بنابراین نیازمند نظارت جدی بر فرایند واردات دارو هستیم. بیشترین حجم دارو نیز از هند و ترکیه وارد میشود.
