در طی یک دهه اخیر، ساعت های اپی ژنتیک که سن بیولوژیکی موجودات زنده را با توجه به الگوهای متیلاسیون DNA تعیین می کنند، به وجود آمده اند.
تحقیقات متعدد نشان داده اند که استرس می تواند فرآیند پیری بیولوژیکی را تسریع کند و بر روی متابولیسم تأثیر بگذارد.
به تازگی، دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که علی رغم اینکه استرس می تواند سرعت پیری بیولوژیکی را افزایش دهد، اما می توان آن را با کنترل احساسی و توانایی خودکنترلی تعدیل کرد.
پژوهشگران در زمینه پزشکی دریافته اند که DNA هسته ای، با هر بار تقسیم سلولی، به همراه نشانه های ژنتیکی مختلف می تواند برای محاسبه سن بیولوژیکی یک موجود زنده به کار رود. این نشانه ها شامل طول تلومرها و میزان متیلاسیون DNA در نقاط مشخص هستند.
متیلاسیون زمانی رخ می دهد که یک گروه متیل به DNA اضافه می شود، عمدتاً در فرآیند ترمیم DNA. در سال های اخیر، دانشمندان مدل هایی به نام ساعت های اپی ژنتیک را توسعه داده اند تا ببینند آیا می توانند پیری بیولوژیکی را از طریق بررسی میزان متیلاسیون در نواحی خاص DNA اندازه گیری کنند.
مدل GrimAge، یکی از موفق ترین ساعت های اپی ژنتیکی که نخستین بار در سال ۲۰۱۹ معرفی شد، قادر است به طور دقیق افت بیولوژیکی را پیش بینی کند.
با اینکه برخی از تحقیقات بیان می کنند که مدل GrimAge قادر به پیش بینی تأثیر استرس در افرادی با اختلالات روانی است، هیچ یک از آنها به بررسی این موضوع نپرداخته اند که آیا این مدل می تواند تأثیر استرس را در جمعیت عمومی نیز پیش بینی کند یا خیر.
در حال حاضر، گروهی از پژوهشگران در دانشکده پزشکی ییل آمریکا جزئیات یک آزمایش را منتشر کرده اند که نشان می دهد GrimAge می تواند برای ارزیابی تأثیر استرس بر تسریع پیری بیولوژیکی در افراد سالم بین ۱۸ تا ۵۰ سال مورد استفاده قرار گیرد.
دکتر «زاخاری هاروانک»، سرپرست گروه تحقیق، در این زمینه می گوید: «پیری اپی ژنتیکی یکی از بهترین نشانگرهایی است که ما برای سنجش پیری در افراد جوان و سالم داریم.»
یافته های محققان نشان می دهد که تنظیم هیجانی می تواند تأثیر استرس را بر سرعت پیری تسریع کند و نیز مشخص شده است که خودکنترلی، رابطه بین استرس و مقاومت به انسولین را تعدیل می نماید.