یک پژوهش تازه نشان می‌دهد که اگزوزوم‌های افرادی که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند، می‌توانند تاثیر منفی بر پاسخ ایمنی در تومورهای پستان داشته و روند پیشرفت سرطان را تسریع نمایند.
بر اساس گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث، سرطان پستان یکی از رایج‌ترین نوع سرطان‌ها در میان زنان در سطح جهان به شمار می‌رود. عوامل متعددی وجود دارند که می‌توانند تعیین کنند که این سرطان تا چه حد خطرناک بوده و چطور به درمان پاسخ می‌دهد. اخیراً محققان ارتباطی میان دیابت نوع ۲ و انواع پرخاشگرتر سرطان پستان شناسایی کرده‌اند. این یافته توجه پزشکان و بیماران را به خود جلب کرده، چراکه دیابت به نحوی شایع است و آمار مبتلایان آن در حال افزایش می‌باشد. اما این موضوع برای افرادی که با سرطان پستان و دیابت همزمان مواجهند، چه پیامی دارد؟ در ادامه، جزئیات این پژوهش جدید و آنچه که برملا می‌کند را مطالعه نمایید.
مطالعه‌ی جدید: ارتباط میان دیابت و سرطان پستان
محققان به بررسی ذرات بسیار ریز خونی به نام اگزوزوم در افرادی که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند پرداخته‌اند. آن‌ها متوجه شدند که این ذرات بر روی سلول‌های ایمنی در تومورهای پستان تأثیر گذاشته و توانایی آن‌ها در مقابله با سرطان را کاهش می‌دهند. وقتی سلول‌های ایمنی فعال‌تر نیستند، تومور به راحتی رشد کرده و گسترش می‌یابد.
جرالد دنیس، دکتری که رهبری این تحقیق را برعهده دارد، بیان کرد:
«این اولین مطالعه‌ای است که به‌طور مشخص ارتباط اگزوزوم‌های افراد دارای دیابت نوع ۲ را با سرکوب فعالیت ایمنی در تومورهای انسانی نشان می‌دهد.»
او همچنین افزود که دیابت می‌تواند تعامل تومورها با سیستم ایمنی را دستخوش تغییر کند و این موضوع توضیح می‌دهد که چرا درمان سرطان پستان در بیماران دیابتی معمولاً با چالش‌های بیشتری مواجه است.
اگزوزوم‌ها چیستند و چرا ضروری‌اند؟
اگزوزوم‌ها ساختارهای ریز هستند که توسط سلول‌های چربی و دیگر سلول‌ها به خون وارد می‌شوند و مولکول‌هایی نظیر میکرو RNAها را جابه‌جا می‌کنند، که بر روی ارتباطات میان سلولی تأثیر می‌گذارند. در شرایط دیابت، اگزوزوم‌ها دستخوش تغییراتی می‌شوند و به تضعیف سلول‌های ایمنی درون تومورها می‌پردازند. این امر به نوبه خود منجر به افزایش احتمال گسترش سرطان و رشد سریع‌تر آن در عدم وجود سیستم ایمنی کارآمد می‌گردد.
محققان از یک مدل آزمایشگاهی خاص به نام ارگانوئیدهای مشتق از بیماران استفاده کردند. این مدل به آن‌ها این امکان را می‌دهد که سلول‌های ایمنی حقیقی بیماران را حفظ کنند و تأثیر اگزوزوم‌های تغییر یافته ناشی از دیابت بر روی رشد تومور را در محیطی نزدیک به بدن واقعی بررسی کنند.
دیابت و سرطان پستان: نکات کلیدی
• بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ در معرض افزایش احتمال ابتلا به سرطان پستان پرخاشگرانه و سریع الانتشار قرار دارند که درمان آن به مراتب دشوارتر است.
• دیابت می‌تواند امکان بروز عوارض و کاهش کیفیت درمان را بیشتر کرده و نتایج کلی را تحت تأثیر منفی قرار دهد.
• روش‌های درمانی ایمنی (ایمونوتراپی) در افراد دیابتی ممکن است به‌خوبی جواب ندهند، چراکه سرکوب ایمنی ناشی از دیابت مانع از عملکرد صحیح آن‌ها می‌شود.
• مطالعات پیشین نشان داده‌اند که بیماران دیابتی در دوران ابتلا به سرطان پستان، نرخ بقای پایین‌تری دارند و این مطالعه جدید توضیحی بیولوژیک را برای این امر ارائه می‌دهد.
اهمیت این پژوهش
دنیس اظهار داشت: «درک اینکه دیابت چگونه بر سرطان پستان تأثیر می‌گذارد، می‌تواند زمینه‌ساز ایجاد درمان‌های بهتری باشد که به‌صورت شخصی‌سازی شده عرضه شوند.»
با هدف قرار دادن اگزوزوم‌های تغییر یافته یا کمک به تقویت سلول‌های ایمنی، پزشکان قادر خواهند بود درمان‌های مؤثرتری برای بیمارانی که با هر دو اختلال مواجهند، ارائه دهند. این یافته همچنین اهمیت مدیریت دیابت را در امر سلامت عمومی و در زمینه سرطان به خوبی نشان می‌دهد.
نتیجه‌گیری
پیوند موجود میان سرطان پستان پرخاشگرانه و دیابت یک یافته ارزشمند محسوب می‌گردد. این موضوع روشن می‌سازد که بیماری‌های مزمن نظیر دیابت چگونه می‌توانند بر رفتار سرطان و موفقیت درمان آن تأثیر بگذارند.
این امر نیازمند توجه عمیق و درمان‌های فردی‌شده برای بیماران و مراقبان آن‌ها می‌باشد. در این فرآیند، رعایت سبک زندگی سالم، مصرف دارو و مدیریت منظم دیابت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و باید در کنار درمان سرطان لحاظ شود تا نتایج حاصله بهبود یابد.