۰۸:۲۰ – ۰۱ آبان ۱۴۰۳
تحقیقی تازه که توسط ساندرو فاتیونی، متخصص آب و هوا در موسسه فناوری فدرال سوئیس در زوریخ انجام شده و در نشریه Geophysical Research Letters به چاپ رسیده، به بررسی امکان استفاده از الماس به عنوان روشی امن و اثرگذار برای تزریق ذرات معلق به استراتوسفر پرداخته است. این رویکرد با هدف کاهش گرمایش جهانی و بازتاب نور خورشید به سمت فضا پیشنهاد شده است.
مقایسه الماس و گوگرد به عنوان خنک کنندهها
اگرچه گوگرد به عنوان یک خنک کننده بالقوه بررسی شده که عمدتاً از فعالیتهای آتشفشانی الهام گرفته و دیاکسیدگوگرد را به جو میافزاید، اما این ماده خطرات جدیای چون آسیب به لایه اوزون و ایجاد بارانهای اسیدی به همراه دارد. بر خلاف آن، الماسها از نظر شیمیایی پایدار و بیاثر هستند. فاتونی و تیمش به مدلسازیهای پیچیده اقلیمی پرداختهاند تا تأثیرات مختلف مواد را مورد ارزیابی قرار دهند. الماسها به دلیل خصوصیات بازتابیشان و توانایی در معلق ماندن در هوا بدون انباشتگی، بارز و مؤثر شناسایی شدند.
مسائل مربوط به هزینههای الماس
با وجود اینکه الماس ممکن است راهحلی امیدوارکننده جلوه کند، هزینههای سنگین آن یکی از نگرانیهای اساسی است؛ زیرا تولید غبار الماس مصنوعی به هزینهای بالغ بر ۵۰۰۰۰۰ دلار در هر تن میرسد و نیاز به تولید ۵ میلیون تن در سال به تعهد مالی بسیار وسیعی نیاز دارد.
داگلاس مک مارتین، مهندس دانشگاه کورنل، اظهار میکند که هزینه پخش گرد و غبار الماس از سال ۲۰۳۵ تا ۲۱۰۰ ممکن است به ۱۷۵ تریلیون دلار برسد، که این رقم به مراتب بیشتر از هزینه گوگرد است، مادهای که به راحتی در دسترس بوده و به سهولت منتشر میشود و ممکن است به دلیل کمهزینه بودن و سادگی استفاده، انتخاب اول باقی بماند.
ادامه بحثهای مهندسی زمین
تحقیقات مرتبط با مهندسی زمین، از جمله بررسی گزینههای جایگزینی همچون الماس، همواره موضوعی چالشبرانگیز بوده و منتقدانی چون دانیل سکو، دانشمند علم جو از دانشگاه پردو، معتقدند که خطرات ناشی از پیامدهای ناخواسته بیشتر از فوائد ممکن است. با این وجود، شوچی طلاتی، مدیر اجرایی ائتلاف برای مشاوره عادلانه در مهندسی زمین خورشیدی، بر اهمیت تحقیقات برای بررسی تمامی گزینههای موجود، به ویژه برای کشورهایی که در معرض تغییرات آبوهوایی آسیبپذیرتر هستند، تأکید میکند.
منبع: الیوم السابع