در سال ۱۹۲۲، هنگامی که گروهی از محققان اقدام به گشودن مقبره مشهور «شاه توت» کردند، زنجیرهای از حوادث عجیب منجر به مرگ ۲۰ نفر از آنها شد. این واقعه به عنوان «نفرین توت عنخآمون» شهرت یافته است. اکنون یکی از دانشمندان ادعا کرده که راز این پدیده مرموز را یافته است.
متون مصر باستان به صراحت بیان کردهاند که هر کس بخواهد به بقایای یک عضو مومیاییشده خانواده سلطنتی آسیب بزند، با بیماری ناشناختهای مواجه خواهد شد که پزشکان نیز قادر به تشخیص آن نخواهند بود. با این حال، راس فلوز این نظریه را مطرح میکند که دلیلی بیولوژیکی میتواند پشت این مرگهای غمانگیز وجود داشته باشد.
مطالعه اخیر نشان میدهد که مسمومیت ناشی از تشعشعات ناشی از وجود عناصر طبیعی حاوی اورانیوم و زبالههای سمی بوده که به عمد در آرامگاه گنجانده شده بودند.
میزان تشعشعات در داخل مقبره توت عنخآمون به قدری بالا است که هر کسی که با آن تماس پیدا کند، به احتمال زیاد به بیماریهای کشنده ناشی از اشعه و سرطان مبتلا خواهد شد.
فلووز در تحقیق خود خاطرنشان کرده است: «مردم مصر، چه در زمانهای باستان و چه در عصر حاضر، همواره با موارد غیرمعمولی از سرطانهای مرتبط با فرآیندهای خونسازی، استخوان، خون و لنف مواجه بودهاند که دلیل اصلی آنها قرارگیری در معرض اشعه است».
مواجهه با این مواد میتواند منجر به بروز نوع خاصی از سرطان شود، همچون سرطانهایی که هاوارد کارتر، باستانشناس معروف، را گرفتار کرد. او اولین کسی بود که بیش از یک قرن پیش پا به درون مقبره شاه توت گذاشت و تابوت محافظتشده فرعون را مشاهده کرد.
هاوارد کارتر (راست) در حال قدم زدن با لرد کارناروون (چپ) در خارج از مقبره توت عنخآمون در سال ۱۹۲۲
لرد کارناروون، به مدت طولانی اولین قربانی «نفرین فرعون» به شمار میرفت
کارتر در سال ۱۹۳۹ پس از نبردی طولانی با لنفوم هوچکین که به احتمال زیاد ناشی از مسمومیت با تشعشعات بود، فوت کرد.
لرد کارناروون، سرمایهگذار بریتانیایی این پروژه و یکی از افرادی که به آرامگاه پر از ثروت ورود یافت، پنج ماه بعد از این کشف به دلیل مسمومیت خونی ناشی از گزش پشه درگذشت. او بهعنوان نخستین قربانی نفرین فرعون شناخته میشود.
سایر افرادی که در این حفاری شرکت داشتند، به دلایل مختلفی چون خفگی، سکته مغزی، دیابت، نارسایی قلبی، ذاتالریه، مسمومیت، مالاریا و تابش اشعه جان خود را از دست دادند. تمامی آنها در دهه ۵۰ سالگی زندگی خود درگذشتند.
آرتور ویگال، مصرشناس بریتانیایی که در مراسم بازگشایی مقبره توت عنخآمون حاضر بود، به دامن زدن به افسانه نفرین متهم شد. او به همکارانش گفته بود که کارناروون پس از ورود به مقبره «در عرض شش هفته» خواهد مرد. خودش نیز در ۵۴ سالگی به علت سرطان درگذشت.
در حالی که میتوان این مرگها را غیرعادی دانست، اما نظریه نفرین همچنین احتمالاً با رویدادهای عجیبی که در زمان گشایش مقبره رخ داد، تقویت شده است.
بر اساس گزارش نشنال جئوگرافیک، در دورهای که حفاریهای مربوط به گشایش مقبره آغاز گردید، قاهره با عواملی چون قطع برق ناگهانی و طوفان شن رو به رو شد.
در یک مورد دیگر، سگ محبوب کارناروون به طور ناگهانی زوزهای هولناک کشید و بلافاصله جان سپرد.
هرچند این تابش تنها به مقبره شاه جوان محدود نمیشود، تحقیقت مدرن نشان دادهاند که مقبرههای مصر باستان سطوح بسیار بالایی از تشعشعات را دارا میباشند که به صورت قابل توجهی تا ۱۰ برابر استانداردهای ایمنی شناخته شده میرسد.
این تحقیق که در Journal of Scientific Exploration به چاپ رسیده، توضیح میدهد که مقادیر بالای تشعشعات در ویرانههای مقبرههای پادشاهی قدیم، در دو نقطه در جیزه و نیز در چندین مقبره تحتالارضی در سقاره ثبت شده است. این یافتهها همچنین در سراسر مقبره اوزیریس در جیزه تأیید شده است.
تحقیقات بیشتری بهطور مستقیم وجود گاز رادون را در معابر مختلفی از مقبرههای سقاره اندازهگیری کردهاند.
هزاران گلدان حفاری شده در زیر هرم پلهای در دهه ۱۹۶۰، حاوی بیش از ۲۰۰ تن مواد ناشناخته بودند که هنوز شناسایی نشده است و این امر نشان میدهد که سموم با بقایای مومیایی دفن شدهاند.
منبع: روزیاتو
