ایسنا/اصفهان ممکن است برای برخی افراد عجیب به نظر برسد که هنوز خانواده‌هایی در این سرزمین انتظار بازگشت عزیزانشان را می‌کشند؛ کسانی که روزی با خانواده وداع کرده و به منظور دفاع از این خاک و حفظ تمامیتِ ایران عازم میدان نبرد شدند و متاسفانه هرگز بازنگشتند. یکی از این قهرمانان سرگرد شهید حسین سامی‌مقام است که پس از گذشت ۴۴ سال، در تاریخی به یاد ماندنی یعنی ۲۴ تیرماه امسال، به آغوش خانواده‌اش بازگشت.
حسین، فرزند ارشد خانواده، در تاریخ ۹ خرداد ۱۳۱۵ در شهر سمیرم اصفهان متولد شد. مدتی بعد، پدر او به همراه برادرش به سمت آبادان رفت تا در صنعت نفت مشغول به کار شود، اما در حادثه‌ای بر اثر سقوط از بالای تانک، آسیب دید و به علت مشکلات جسمی نتوانست به شغل خود ادامه دهد. او به سمیرم برگشت تا بر روی زمین‌های کشاورزی خانوادگی کار کند، اما پس از مدتی پدر به بیماری گرفتار شده و از دنیا رفت. به دنبال آن، مادر او اقدام به ازدواج مجدد کرد و حسین در ۵ سالگی نزد خانواده عمویش که در آبادان زندگی می‌کرد، بزرگ شد. حسین بعد از اخذ مدرک دیپلم تجربی، وارد دانشکده افسری شد و در سن ۲۲ سالگی به استخدام ارتش درآمد. او دوره‌های تفنگداری دریایی و رزم آبی_خاکی را در انگلستان گذرانده و در نیروی دریایی خدمت کرد، اما به تدریج به دلایل مشکوک، به نیروی زمینی منتقل شد و بارها از سوی ضداطلاعات ساواک احضار گردید بدون آنکه پاسخی به درخواست‌های او در خصوص حقایق پایمال‌شده‌اش داده شود.
حسین در سال ۱۳۴۲ و در سن ۲۷ سالگی ازدواج کرد. به دلیل شغل نظامی‌اش، در شیراز، خارک، تبریز و سنندج زندگی می‌کرد. او همواره دارای تعصبی عمیق و عرق ملی بود و عمده‌ترین دغدغه‌اش خاک و نام وطن و سپس ایمان و باورهایش بود. او با شجاعت ایستاد تا به‌طور دلیرانه از سرزمینش دفاع کند و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، رهبری مبارزات علیه گروهک‌های منافق را بر عهده گرفت.
در اوایل انقلاب و در نبردهای داخلی با منافقین و دشمنان قسم‌خورده ایران و انقلاب، او به همراه هم‌رزمان مؤمن و مخلص خود، از ایثار دریغ نکرد و درخشید. شهید سامی‌مقام که از اوایل استخدامش در رژیم سابق نتوانسته بود حقوق از دست رفته‌اش را دریافت کند، پس از انقلاب اسلامی به دلیل فداکاری و شایستگی خود در نبرد با منافقین، به مدت ۶ ماه به مقام ارشدیت نائل آمد.
سرگرد سامی‌مقام در فروردین ۵۹ در زمان الحاق به یگان سازمانی‌اش که در محور فیض‌آباد سنندج مستقر بود، به همراه چند نفر دیگر توسط نیروهای دموکرات به عنوان نخستین اسرا به اسارت درآمدند.
سرهنگ حسین سامی مقام در تاریخ ۱۳۵۹/۰۵/۱۵، همزمان با شب نوزدهم ماه مبارک رمضان، شب احیاء و شب ضربت خوردن امیرمؤمنان (ع)، برابر ابلاغ تیپ مهاباد در پادگان سردشت و به همراه ۱۰ نفر دیگر از نیروهای جان‌برکف ارتش اسلام و فرزندان این سرزمین، توسط گروه‌های ضدانقلاب به شهادت رسیدند. به نظر می‌رسد دموکرات‌ها پیکرهای پاک شهدا را از ارتفاعات به پایین پرتاب کردند و هیچ نشانه‌ای از جنازه‌ها به خانواده‌ها نرسید. این وضعیت تا ۴۴ سال ادامه یافت و حال، در تیرماه ۱۴۰۳ و همزمان با ماه محرم، پیکر سرگرد حسین سامی‌مقام ۴۴ ساله به دو پسر و دخترش که در انتظارش بودند، رسید.
از سال‌های دفاع مقدس در گلستان شهدای سمیرم، سنگ قبری به یادبود این شهید بزرگوار نصب شده است و اکنون انتظار می‌رود که این قبر نمادین به خانه ابدی این شهید تبدیل گردد.
هدایت، فرماندار سمیرم نیز از پیگیری‌ها برای برگزاری مراسم تشییع و خاکسپاری شهید حسین سامی مقام در سمیرم خبر داد و اعلام کرد که اخبار تکمیلی در خصوص محل تشییع و خاکسپاری این شهید متعاقباً به اطلاع عموم خواهد رسید.