خلبانان جنگنده اف-۱۵ آمریکا به شرح تجربیات دشواری که در مواجهه با پهپادهای ایرانی در عملیات تحت عنوان «وعده صادق» داشتند، پرداختند.
در یکی از شب‌های بهار گذشته، «سرگرد بنجامین آیریش کافی» که خلبان جنگنده اف ۱۵ بود، به هنگام بلند شدن هواپیمایش، هیچ‌گاه فکر نمی‌کرد که با حمله‌ای وسیع از جانب ایران به سوی رژیم صهیونیستی روبه‌رو شود.
طبق گزارش شبکه سی‌ان‌ان، در تاریخ ۱۳ آوریل، ایران بیش از ۳۰۰ پهپاد، موشک‌های بالستیک و کروز را به سوی رژیم صهیونیستی شلیک کرد که این عملیات به شدت فراتر از پیش‌بینی‌های ارتش آمریکا بود.
در اولین مصاحبه خود بعد از آن شب، کافی بیان کرد که خلبانان اف ۱۵ آمریکایی ناچار بودند با نزدیک شدن پهپادهای ایرانی به پایین‌ترین ارتفاع ممکن، در تاریکی مطلق پرواز کنند تا بتوانند با استفاده از تسلیحات‌شان با این پهپادها مقابله نمایند.
خلبانان جنگنده‌های اف ۱۵، اعضای تیم تسلیحاتی و همچنین کادر زمین که در این عملیات حاضر بودند، به شبکه سی‌ان‌ان توضیح دادند که چگونه در برابر هجوم مداوم و وسیع ایران مبارزه می‌کردند و گاهی در این مبارزه احساس غرق شدن می‌کردند. آن‌ها بیان کردند که در طول این عملیات، جنگنده‌های آمریکایی ساعت‌های متمادی در آسمان پرواز داشتند.
سی‌ان‌ان خاطرنشان کرد که این واقعه، نخستین آزمایش واقعی نیروی هوایی آمریکا در برابر یک حمله طولانی و وسیع با استفاده از پهپادها محسوب می‌شود.
وضعیت در یکی از پایگاه‌های نظامی مخفی آمریکا در خاورمیانه نیز به هیچ وجه بهتر نبود؛ چراکه سیستم‌های دفاع هوایی در حال مقابله با موجی از پهپادها و موشک‌های ایرانی بودند و نیروها به پناهگاه‌ها منتقل می‌شدند.
یک خلبان اف ۱۵ به سی‌ان‌ان گفت که آن‌ها زمان زیادی را برای آمادگی در برابر پهپادهای ایرانی نداشتند.
یکی دیگر از افسران آمریکایی بیان کرد: «پهپادهای تهاجمی از هزینه پایین و ریسکی کم برای دشمن برخوردارند. آن‌ها می‌توانند تعداد زیادی از آن‌ها را مورد استفاده قرار دهند و ما موظف به مقابله با آن‌ها برای حفاظت از متحدان‌مان هستیم. ما هنوز اقدامات آموزشی گسترده‌ای برای مقابله با آن‌ها آغاز نکرده بودیم.»
بر اساس گزارش سی‌ان‌ان، این حمله نشان داد که نیروی هوایی آمریکا بایستی با نوع جدیدی از جنگ‌ها روبه‌رو شود که در آن جنگنده‌های چندمیلیون دلاری باید با پهپادهای ارزان و کند مبارزه کنند، پهپادهایی که به سادگی می‌توانند از سیستم‌های راداری پیشرفته فرار کنند.
کافی بیان کرد: «شما درباره موضوعی صحبت می‌کنید که در مرز توانایی‌های شناسایی یک جنگنده قرار دارد. موضوعی که ما آن را “شناسایی، ردیابی، هدف‌گیری و درگیری” می‌نامیم. بهترین رادار در این هواپیما موجود است و هیچ‌کس واقعاً مطمئن نبود که آیا این رادار قادر به شناسایی پهپادها خواهد بود یا خیر.»
سی‌ان‌ان همچنین اشاره کرد که یکی از چالش‌های دیگر در این مواجهه، محدودیت تسلیحات کارآمد جنگنده‌ها علیه این پهپادها بود، چراکه گروه اف ۱۵ تنها می‌توانند هشت موشک هوا به هوا را به طور همزمان حمل کنند.
از دیگر مشکلات آن شب، فرود جنگنده‌ها در پایگاه نظامی آمریکا بود، در حالی که موشک‌ها و پهپادهای منهدم شده در آسمان منفجر می‌شدند و قطعات آن‌ها بر روی باند نشسته می‌ریخت.
برخی از جنگنده‌ها – از جمله هواپیمای کافی – مجبور شدند با یک «موشک گیر کرده» فرود بیایند. این یک وضعیت اضطراری است که در آن موشک شلیک شده، ولی به دلیل نقص فنی، عمل نمی‌کند.
یکی از خلبانان برجسته آمریکایی که در جنگ ویتنام شرکت داشت و ۱۷ هواپیمای ویتنامی را سرنگون کرده بود، تأیید کرد که شب حمله ایران نمادی از تغییرات بزرگ برای خلبانان جنگنده است.