“`html
روماتیسم مفصلی یک اختلال خودایمنی و مزمن به شمار میآید که معمولاً مفاصل دست، پا و مچها را تحت تأثیر قرار میدهد.
و براساس گزارش ایندیپندنت، این بیماری ممکن است در هر سنی افراد را درگیر کند و زمانی بروز میکند که سیستم ایمنی بدن دچار عدم تعادل شده و به مفاصل حمله کرده، آنها را ملتهب، متورم و دردناک میسازد.
برخی از افرادی که به روماتیسم مفصلی مبتلا هستند، ممکن است در سایر نواحی بدن نیز با مشکلاتی روبرو شوند یا علائم عمومیتری از قبیل خستگی و کاهش وزن را تجربه کنند.
طبق گزارش سازمان ملی خدمات سلامت انگلیس (NHS)، این بیماری معمولاً در افراد در بازه سنی ۳۰ تا ۵۰ سال دیده میشود و شیوع آن در زنان بیشتر از مردان است.
پزشکان تأکید میکنند که هنوز درمان قطعی برای روماتیسم مفصلی وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام بیماری و انجام مراقبتهای لازم میتواند به مبتلایان کمک کند که دورههای درد را طولانیتر نمایند.
بر اساس اطلاعات ارسالی از سازمان ملی خدمات سلامت انگلیس، گزینههای اصلی درمان شامل استفاده از داروها برای تسکین عوارض، درمانهای حمایتی مثل فیزیوتراپی و جراحی برای اصلاح مشکلات مفصلی است.
در واقع، اقدام به درمان به موقع میتواند خطر آسیبهای بلندمدت مفاصل را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. درمانهای خاص و فوری برای تنظیم مجدد عملکرد سیستم ایمنی، میتواند به بهبودی علائم کمک کرده و ریسک آسیبهای خطرناک و ناتوانکننده ناشی از التهاب را کاهش دهد.
همچنین، استمرار فعالیت بدنی برای سلامت مفاصل از اهمیت بالایی برخوردار است. فارغ از نوع روماتیسم مفصلی که دارید، بهترین اقدام انتخاب فعالیتهایی است که از آن لذت میبرید، این میتواند شامل پیادهروی، یوگا یا شنا باشد. لازم است به واکنشهای بدنیتان دقت کنید تا بتوانید میزان مناسب فعالیت برای خود را تعیین کنید.
سازمان ملی خدمات سلامت انگلیس تصریح میکند که منشأ دقیق این اختلال در سیستم ایمنی بدن کاملاً مشخص نیست، اما زنان، افراد سیگاری و افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به روماتیسم مفصلی دارند، بیشتر در معرض ابتلا هستند.
شایان ذکر است که روماتیسم مفصلی گاهی میتواند منجر به بروز بیماریهای دیگری مانند سندروم تونل کارپال (نشانگان مجرای مچدست) یا التهاب در سایر نواحی بدن شود که عوارض بیشتری را ایجاد میکند.
سازمان ملی خدمات سلامت انگلیس هشدار میدهد که برخی از عوارض مانند افزایش خطر ابتلا به حمله قلبی و سکته ممکن است جدیتر باشد، اما مدیریت به موقع علائم میتواند به کاهش عوارض کمک شایانی نماید.
“`
