محمدرضا کاویانپور، رئیس مؤسسه تحقیقات آب کشور بیان کرد که در روزهای اخیر، دمای هوا در سراسر کشور به شکل قابل توجهی افزایش یافته است، به گونهای که ۷۰ درصد از استانها شاهد افزایش ۲ درجهای در حداقل دما بودهاند.
وی ادامه داد که تقریباً ۳۰ درصد از استانهای کشور نیز دمایی تا ۳ درجه افزایش یافته در زمینه بیشینه دما تجربه کردهاند و بیان کرد که در هفته گذشته، تقریباً تمامی استانها حداقل یک درجهای افزایش دما را گزارش کردهاند. بیش از ۸۰ درصد استانها نیز افزایش ۲ درجهای در دمای هوا را ثبت کردند.
کاویانپور این افزایش دما در روزهای اخیر را بیسابقه توصیف کرده و اعلام کرد: دمای سطح زمین در ۱۳ ماه گذشته نسبت به میانگین بلندمدت بیش از ۱.۵ درجه بالاتر رفته است و این امر موجب شده تا گرمترین ماههای سال رکوردهای جدیدی را ثبت کنند.
رئیس مؤسسه تحقیقات آب کشور همچنین به افزایش چشمگیر دما در کشورهای عراق، عربستان، هند و پاکستان اشاره کرد و تأکید نمود که این گرما بر وضعیت کشور ما نیز تأثیر گذاشته است. وی خاطرنشان ساخت که شرایط کنونی کشور به سبب افزایش قابل ملاحظه دما، بسیار خاص است و بنابراین ضروری است که در مصرف انرژی توجه و صرفهجویی لازم صورت گیرد.
طبق گزارش اخیر، تغییرات آب و هوایی ناشی از گرمایش زمین را میتوان به عنوان تغییر اقلیم تعریف کرد که با موضوع خشکسالی متفاوت است. بخشی از عواملی که به گرمایش زمین منجر میشود، مانند انتشار گاز متان، طبیعی هستند، در حالی که برخی دیگر مانند گاز دیاکسید کربن بیشتر ناشی از فعالیتهای انسانی میباشند. تراکم این گازها در اطراف کره زمین مانند گلخانهای عمل میکند و با مختل کردن تبادل هوا، موجب میشود تا گرما در چند مرحله به جای یک مرحله، از زمین خارج شود.
رئیس مؤسسه تحقیقات آب کشور در بهمن ماه سال گذشته پیشبینی کرد که سال ۲۰۲۴ ممکن است یکی از گرمترین سالهای تاریخ کره زمین باشد. امروز شاهد تحقق این پیشبینی هستیم به گونهای که رکورد افزایش دما در روزهای اخیر نسبت به میانگین بلندمدت در ایران و سطح جهانی ثبت شده است. این مسئله به طور قابل توجهی بر مصرف آب و برق تأثیرگذاشته و پایداری برق را در بسیاری از کشورها دچار چالش کرده است.
در نهایت، مهم است تأکید شود که تغییر اقلیم به عنوان یکی از چالشهای اساسی در دنیای معاصر، منجر به بروز حوادث شدید و حاد آب و هوایی در سطح جهانی و به ویژه در منطقه خاورمیانه شده و در نتیجه تأثیرات جدی بر امنیت غذایی و آبی، سلامت و بقای نسل بشر در این نواحی داشته است. ظهور مفاهیمی نظیر مسؤولیت مشترک، اما متفاوت در عرصه جهانی و تقویت آن به عنوان یک تعهد همگانی برای جامعه جهانی، گامی مهم به سوی پیشرفت بوده و پیگیری جدی آن تا رسیدن به نتایج مطلوب، ضرورت دارد.
