طبق مقالهای که در نشریه «چشمانداز بهداشت محیط زیست» منتشر شده، ذرات ریزپلاستیک به تدریج به مغز انسان نفوذ میکنند.
به نقل از ایتنا، محققان دانشگاه بیان میکنند که ریزپلاستیکهای موجود در آب، غذا و هوای تنفسی ما از روده به سایر قسمتهای بدن مانند کلیهها، کبد و مغز منتقل میشوند.
الیسئو کاستیلو، دانشیار رشته گوارش و کبد از دانشکده پزشکی دانشگاه نیومکزیکو، خاطرنشان میکند: «در طی دهههای گذشته، ریزپلاستیکها در اقیانوسها، بدن حیوانات، گیاهان، آب لولهکشی و بطریهای آب شناسایی شدهاند. به نظر میرسد این ذرات در همه جا وجود دارند.»
تیم تحقیقاتی به رهبری کاستیلو به مدت چهار هفته به موشها آبی تزریق کردند که حاوی پنج گرم ریزپلاستیک بود؛ مقدار این ریزپلاستیک معادل مقداری است که هر انسان بهطور متوسط در طول یک هفته میبلعد (تقریباً به وزن یک کارت اعتباری) و نتایج نشان داد که ریزپلاستیکها از روده به سایر بافتهای بدن منتقل میشوند.
کاستیلو به این نکته اشاره کرد: «این موشها فقط چهار هفته در معرض این ریزپلاستیکها بودند. حال تصور کنید که وضعیت انسانها چگونه است که از ابتدای زندگی تا پیری در معرض آنها قرار دارند؟»
او افزود: در شرایطی که موشهای سالم تنها با چند هفته در معرض ریزپلاستیکها نشانگرهای تغییر در سلامت خود را بروز میدهند، میتوان گفت که سلامت انسانهایی که کل عمر خود را در معرض این ذرات قرار دارند، به شدت تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. تصور کنید فردی نیز دارای بیماریهای زمینهای باشد. آیا قرار گرفتن در معرض ریزپلاستیکها میتواند وضعیت این افراد را بدتر کند؟
کاستیلو در مقالهای که در نشریه «زیستشناسی سلولی و سمشناسی» منتشر شده، توضیح میدهد که ریزپلاستیکها میتوانند تغییراتی در سلولهای ایمنی به نام «ماکروفاژها» ایجاد کنند که مسئول محافظت از بدن در برابر ذرات خارجی هستند و میتوانند منجر به بروز التهاب در بدن شوند.
طبق گزارش نیویورکپست، کاستیلو در پژوهش بعدی خود به بررسی این مسئله میپردازد که چگونه نوع رژیم غذایی تأثیرگذار بر میزان جذب ریزپلاستیکها در بدن است. وی میگوید: «ما به حیوانات آزمایشگاهی رژیمهای غذایی با چربی و کلسترول بالا یا رژیم با فیبر بالا خواهیم داد تا بررسی کنیم که آیا رژیم غذایی میتواند بر جذب ریزپلاستیکها تأثیر بگذارد یا خیر.»
مطابق پژوهشی که در نشریه «آلودگی زیستمحیطی» منتشر شده، مهم نیست که چه نوع غذایی مصرف میکنید، ریزپلاستیکها غیرقابل اجتناباند. بر اساس یافتههای علمی، ۹۰ درصد پروتئینها، حتی جایگزینهای گیاهی، حاوی ریزپلاستیک هستند که تبعات منفی برای سلامتی به همراه دارد.
