یوسفعلی میرشکاک در نشستی درباره زیبایی‌شناسی زبان فارسی، اشعار معاصر را به نوعی نمایش شعبده‌بازی تشبیه کرد و افزود: زبان شعر امروزی فاقد حس و حرکت است زیرا به شدت تحت تأثیر زبان رسانه‌ها قرار گرفته است.
و از سوی دفتر پاسداشت زبان فارسی حوزه هنری، یوسفعلی میرشکاک، شاعر و پژوهشگر، در یازدهمین جلسه از فصل اول سلسله درس‌گفتارهای زیبایی‌شناسی زبان فارسی، به معرفی خراسان به عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز سخنوری در تاریخ ادبیات فارسی پرداخت و اظهار داشت: سبک خراسانی از واقعیت‌های عینی الهام می‌گیرد و به همین خاطر رئالیستی به نظر می‌رسد، در حالی که سبک عراقی زمانی متولد شد که شاعران به درون‌نگری و مشغله‌های احساسی خود پرداخته و موضوعاتی چون تصوف و مبانی اعتقادی را در شعر خود گنجانیدند، جریانی که تا قرن یازدهم ادامه داشت.
در ادامه این برنامه که هر سه‌شنبه توسط دفتر پاسداشت زبان فارسی حوزه هنری و با حضور این شاعر در سالن سلمان هراتی برگزار می‌شود، میرشکاک خاطرنشان کرد: سرودن شعر سپید، که من آن را شعر گسسته می‌نامم، دشواری بیشتری نسبت به سرودن قصیده و غزل دارد؛ زیرا ممکن است یک شب به خلق شعری در قالب‌های کلاسیک بپردازید، اما شعر باید از حقیقتی عمیق و غیبی شکل بگیرد و جادویی است که با شعبده‌بازی متفاوت است. او افزود که شعر معاصر بیشتر به نوعی شعبده‌بازی شبیه است، در حالی که شعر مرسل از دشواری بیشتری برخوردار است و باید شکل و معنا به طور همزمان جلوه‌گر شوند. یعنی باید مشخص شود که با وجود شکل موجود، چه پیامی منتقل می‌شود تا معنا زاده گردد؟!
او در پایان تأکید کرد: زبان شعر امروزی فاقد ضربان است و این به علت تاثیرات زبان رسانه‌هاست.