در سالهای اخیر، تولید سریالهای شبکه نمایش خانگی و جلب توجه مخاطبان به این آثار، سبب شده تا مدیران سازمان صدا و سیما به این فکر بیفتند که برخی از آثار این شبکه را از طریق آنتن تلویزیون به نمایش بگذارند. این اقدام ظاهراً به دلیل وجود سازمان ساترا، که زیرمجموعه رسانه ملی است، میتواند برای مسئولان جالب و کمی آسان بهنظر برسد، با این حال لازم است توجه داشت که سریالهای شبکه نمایش خانگی ویژگیهای خاصی دارند که آنها را از سیاستهای تولید و پخش سریالهای تلویزیونی متمایز ساخته و میتواند چالشهایی را برای مدیران سیما ایجاد کند.
• یکی از جذابترین جنبههای سریالهای نمایش خانگی، تنوع و تعدد در تولید این آثار بهویژه از نظر داستانها و ژانرها است. هرچند در این روزها بیشتر سریالها به سمت مضامین جنایی و معما محور میروند، اما آنتن تلویزیون که در تولیداتش با مشکلات فراوانی از نظر جلب مخاطب مواجه است، میتواند با نمایش سریالهای متنوع جذابیت بیشتری بیافریند.
• مسئله حائز اهمیت دیگر، موضوع ممیزی است که چالشهایی را برای مدیران سیما به دنبال دارد. بدون شک، وقتی سریالهای نمایش خانگی میخواهند با قواعد سختگیرانه صدا و سیما سنجیده شوند، دچار ممیزی خواهند شد. چرا که اگر تلویزیون در زمینه تولید سریالها به اندازه شبکه نمایش خانگی آزادی عمل میداشت، دیگر نیازی به پخش این سریالها از شبكة نمایش خانگی احساس نمیشد.
• با این وجود، محسن برمهانی؛ معاون سیما در گفتوگویی از «احتمال بسیار زیاد» پخش سریالهای شبکه نمایش خانگی از تلویزیون آینده سخن به میان آورده و بیان کرده است که، احتمال پخش فیلم و سریالهای این شبکه از رسانه ملی وجود دارد و در حال حاضر در حال انجام مذاکرات برای فراهمسازی زمینههای لازم برای اجرایی شدن این مسئله هستند.
• وی در مورد نحوه پخش سریالها گفت: ما به سازمان صدا و سیما به عنوان یک رسانه ملی نگاهی ویژه داریم و نمایشگاههایی مانند «رصتا» که سومین دوره آن به تازگی به پایان رسیده، نشاندهنده این است که صداوسیما صرفاً چند کانال تلویزیونی نیست؛ بلکه یک رسانه ملی با دامنهای وسیع در عرصه رسانهای کشور است. تعداد پلتفرمها و سکوها بسیار زیاد است و رسانههای کوچک بهعنوان بسترهای تولید و کارکرد، نقشی تعیینکننده و اهمیت بسیاری دارند.
• با این حال، وی تصریح میکند که باید به این واقعیت اذعان کرد که سازمان صدا و سیما به عنوان رسانهای که به راحتی در تمامی نقاط کشور در دسترس است، ناچار است استانداردهای مختلف و متعددی را رعایت کند. این استانداردها بهطور طبیعی با معیارهای برخی سکوها و پلتفرمهای نمایش خانگی که مخاطب آنها بهطور محدودتری هست، متفاوت میباشد. از اینرو، مذاکرات و هماهنگیهای لازم برای همگامسازی صداوسیما با شبکههای نمایش خانگی نیازمند زمان بیشتری است.
• همچنین، شایان ذکر است که در حال حاضر از میان بیش از ۵۰۰ پلتفرم فعالی که در حال کارند، تنها تعداد معدودی در زمینه تولید سریالها به موفقیت دست یافتهاند و بهطور حتم، روند مذاکره و نهایتاً پخش سریالهای این پلتفرمها برای مدیران بسیار زمانبر خواهد بود.
• از سویی دیگر، تلویزیون به تولید بیش از ۲۰ سریال که اکنون در مرحله نگارش و تولید قرار دارند نیز نیاز دارد، و برای این سریالها نسبت به زمان و منابع مالی هزینه خواهد کرد. سریالهایی که به دلیل نداشتن داستان جذاب و کیفیت مناسب، به احتمال زیاد با عدم موفقیت مواجه خواهند شد.
