با گذشت چند سال از تأمین موانع بتنی معروف به نیوجرسی که قرار بود برای تعیین مرز تالاب بین‌المللی زریبار به کار گرفته شوند، این سازه‌ها همچنان در حاشیه شهر مریوان و نزدیک کمربندی غربی به حال خود رها شده‌اند!
این موانع که از محل اعتباراتی که در سفر ریاست‌جمهوری تأمین شده، هنوز هیچ استفاده‌ای در مکان مقرر نداشته‌اند و به معضل بلااستفاده‌ای در اطراف شهر تبدیل شده‌اند.
شهروندان از سازمان محیط زیست می‌پرسند که این موانع بتنی با چه هزینه‌ای و چه تعدادی تهیه شده‌اند؟ چرا این سازه‌ها سال‌هاست که بدون استفاده در حاشیه شهر باقی مانده‌اند؟ آیا مسئولان از تعداد باقی‌مانده و وضعیت کنونی آنها آگاهی دارند؟ آیا محیط‌زیست متولی این امر است یا نهاد دیگری؟
علاوه بر این، پروژه کمربندی غربی سال‌هاست که در حال اجراست. آیا در این مدت مکانی بهتر از مسیر کنونی برای تعیین حریم دریاچه پیدا نشده که این موانع در آن جا به کار گرفته شوند؟
سئوال اصلی اینجاست که آیا درست است که بودجه‌های اختصاصی به تالاب بین‌المللی زریبار اینگونه مدیریت و هزینه شوند؟
امید کریمیان، نماینده مردم مریوان و سروآباد در مجلس در این باره به خبرنگار گفت: محیط‌زیست در انجام وظایف خود با چالش مواجه شده است و نگرانی ما این است که در آینده آسیب بیشتری به محیط‌زیست، جنگل‌ها و منابع طبیعی این شهرستان وارد شود.
نماینده مریوان در مجلس با انتقاد از وضعیت فعلی زریبار که قربانی بی‌توجهی و دخالت‌های مدیریتی شده است، تصریح کرد: هر کدام از ادارات ذی‌ربط خود را متولی مسائل مختلف دریاچه می‌دانند؛ امور آب خود را مالک آب دریاچه می‌داند، محیط‌زیست خود را متولی حفاظت از دریاچه و حیات وحش تلقی می‌کند و شهرداری نیز در تلاش برای ارائه خدمات گردشگری و ثبت آثار نزدیک به زریبار است. با وجود سال‌ها مطالعات، هیچ اقدام مؤثری انجام نشده و این تلاش‌ها به آرشیو و بایگانی سپرده شده است.
کریمیان با انتقاد از نبود عزم و اراده در مقامات برای نجات دریاچه زریبار خاطرنشان کرد: اگرچه ما مخالف انجام کارهای علمی و برگزاری کنفرانس نیستیم، اما چنین مراسم‌هایی که فقط هزینه به بار می‌آورند و خروجی ندارند، به چه دردی می‌خورند؟
اخیراً فرماندار مریوان نیز به بی‌عملی محیط‌زیست و عدم دستیابی به نتایج کنفرانس ملی زریبار انتقاد کرده و خواستار شفاف‌سازی در این زمینه شده است.
مریوان یکی از زیباترین نقاط غرب کشور و استان سرسبز کردستان به شمار می‌رود که در ۱۱۸ کیلومتری شهر سنندج واقع شده است. این شهرستان با جمعیتی بیش از ۱۵۰ هزار نفر، علاوه بر مناظر طبیعی و خیره‌کننده، از تاریخی غنی نیز برخوردار است.
دریاچه و تالاب بین‌المللی زریبار به عنوان یکی از مقاصد گردشگری و بزرگترین دریاچه‌های آب شیرین ایران، به عنوان یکی از جاذبه‌های طبیعی برجسته غرب کشور شناخته می‌شود و سالانه میزبان هزاران مسافر و گردشگر از سرتاسر دنیا است. اما در چند سال اخیر مدیریت و نحوه حفاظت از این دریاچه با وجود این ظرفیت عظیم، چندان مطلوب نبوده و همواره زیر سوال رفته است.