زیرساخت انرژی اسرائیل به نقطه‌ای بی‌سابقه از آسیب‌پذیری رسید

جمهوری اسلامی ایران در پی پاسخ به اقدامات جنایت‌کارانه رژیم صهیونیستی، از جمله ترور شهید هنیه در تهران و حمله به مقر فرماندهی حزب‌الله که به شهادت «سید حسن نصرالله» و «سردار نیلفروشان» انجامید، به اهداف نظامی در اراضی اشغالی حمله کرد و این امر موجب بروز وحشت و نگرانی در میان صهیونیست‌ها شد.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در بیانیه‌ای در ارتباط با عملیات وعده صادق ۲ تصریح کرد که در صورت اقدام نظامی رژیم صهیونیستی علیه این عملیات، که مطابق با حقوق قانونی و قوانین بین‌المللی است، با پاسخ‌های ویرانگر و قاعده‌ای مواجه خواهد شد.

با اینکه رژیم صهیونیستی درباره میزان خسارات و اهداف آسیب‌دیده به شدت سانسور کرده، اما به نظر می‌رسد که در کنار اهداف نظامی، شماری از اهداف اقتصادی نیز هدف حمله قرار گرفته‌اند.

براساس ویدیوهای منتشرشده در رسانه‌ها، موشک‌های ایرانی به یک سکوی گاز متعلق به رژیم صهیونیستی واقع در مقابل سواحل منطقه اشغالی «عسقلان» اصابت کرده‌اند و آنطور که در این ویدیوها مشاهده می‌شود، این برخورد به آتش‌سوزی در سکوی گاز منجر شده است. با توجه به اهمیت این سکو و میدان‌های گازی تامار، به بررسی زیرساخت‌های گازی این رژیم پرداخته‌ایم، زیرساخت‌هایی که به تدریج مشخص خواهد شد چه میزان آسیب دیده‌اند.

زیرساخت گازی رژیم صهیونیستی

زیرساخت گاز رژیم صهیونیستی به‌خصوص در برابر پیچیدگی‌های یک درگیری گسترده‌تر در منطقه، بسیار آسیب‌پذیر است و هرگونه آسیبی که به آن وارد شود، قطعاً تبعاتی بر اراضی اشغالی فلسطین و همچنین تعدیل بازار صادرات این رژیم خواهد داشت.

این رژیم به مصر صادرات گاز دارد و در صورت عدم واردات گاز از فلسطین اشغالی، مصر ناگزیر خواهد شد که محموله‌های بیشتری از گاز طبیعی مایع (ال‌ان‌جی) وارد کند و این امر به رقابت در بازارهای جهانی ال‌ان‌جی که با کمبود عرضه مواجه هستند، خواهد افزود.

رژیم صهیونیستی در سال گذشته میلادی، ۱۱.۶ میلیارد مترمکعب گاز به مصر و اردن صادر کرد که بر اساس آمار، نشان‌دهنده ۲۵ درصد افزایش سالانه است. بخش عمده صادرات گاز این رژیم به مصر با استفاده از خط لوله فراساحلی EMG انجام می‌شود. همچنین، یک مسیر جدید در خشکی از طریق اردن در مارس ۲۰۲۲ گشایش یافت.

فعالیت خط لوله EMG از سال ۲۰۰۸ آغاز شده تا گاز مصر را به اراضی اشغالی منتقل کند و این فعالیت تا سال ۲۰۱۲ ادامه داشت، اما به‌دلیل کاهش تولید گاز در قاهره متوقف شد. پس از راه‌اندازی میدان گازی بزرگ لویاتان در دسامبر سال ۲۰۱۹، این خط لوله به‌صورت معکوس برای انتقال گاز از اراضی اشغالی به مصر فعال شد.

طبق گزارش وزارت انرژی رژیم صهیونیستی، تولید گاز در اراضی اشغالی فلسطین در سال گذشته به رکورد ۲۴.۷ میلیارد مترمکعب رسید و تولید در نیمه اول سال ۲۰۲۴، ۱۳.۱ میلیارد مترمکعب، با رشد هفت درصدی نسبت به سال گذشته به ثبت رسید.

رژیم صهیونیستی از سه میدان فراساحلی تامار، لویاتان و اخیراً، کاریش، گاز استخراج می‌کند.

سکویی که گاز تامار را به خشکی منتقل می‌کند، در جنوب اراضی اشغالی واقع شده و گاز‌های لویاتان و کاریش نیز در شمال، نزدیک مرز لبنان، به ساحل منتقل می‌شوند.

پس از آغاز عملیات طوفان الاقصی در هفتم اکتبر ۲۰۲۳، رژیم صهیونیستی به منظور پیشگیری، دستور تعطیلی میدان گازی تامار را صادر کرد و این میدان یک ماه بعد به فعالیت خود ادامه داد.

پاشنه آشیل اقتصاد رژیم صهیونیستی

ایسنا به نقل از یک منبع نظامی اسرائیلی در ماه مارس گزارش داد که زرادخانه حزب‌الله شامل موشک‌های سواحل است که می‌تواند کشتی‌ها و سکوهای گازی را تهدید کند.

روزنامه اسرائیلی «گلوبز» نیز دو ماه پیش، در گزارشی از پیامدهای منفی جنگ بر اقتصاد رژیم صهیونیستی، هشدار داد که این رژیم در معرض آسیب جدی به تولید گاز قرار دارد.

جنگی تمام عیار میان رژیم صهیونیستی و حزب‌الله لبنان که می‌تواند به توقف تولید میدان گازی «کاریش» منجر شود، به بازار انرژی این رژیم آسیب خواهد رساند و بر اردن و مصر که به گاز وارداتی از اراضی اشغالی وابسته‌اند، اثر خواهد گذاشت، زیرا رژیم صهیونیستی ناگزیر به جستجوی منابع جایگزین برای تأمین نیازهایش خواهد شد.

«کاریش» تنها سکوی تولیدی است که تمام تولید آن به طور کامل برای مصارف داخلی است. این سکوی گاز در سال گذشته، ۳۴ درصد از مصرف داخلی را تأمین کرده است.

براساس گزارش گلوبز، خطر واقعی برای سکوی «لویاتان» بسیار جدی‌تر خواهد بود. اگر «کاریش» و «لویاتان» هر دو مختل شوند، رژیم صهیونیستی ناچار به تغییر ترکیب سوخت در نیروگاه‌های خود خواهد شد و استفاده از دیزل و زغال‌سنگ به مراتب گران‌تر از گاز طبیعی است.