حسام‌الدین سراج درباره شخصیت استاد اکبر گلپایگانی اظهار داشت: تواضع و لطافت دل ایشان به‌ویژه در میان همگان زبانزد بود؛ ایشان انسانی بسیار فروتن و مهربان بودند و ارتباطشان با دوستان و عموم مردم به‌طور شگفت‌آوری خوب بود.
، زنده‌یاد گلپا که یکی از آخرین بازماندگان نسلی طلایی در عرصه موسیقی گل‌های ایرانی به شمار می‌رفت و سال‌ها یادآور آواز دلنشین او برای بسیاری از مردم ایران بود، عصر شنبه ۱۳ آبان‌ماه به دلیل بیماری از میان ما رفت و فقدان ایشان برای دلدادگان موسیقی ایرانی و طرفدارانش واقعا دردناک بود.
حسام‌الدین سراج (خواننده موسیقی اصیل ایرانی) در خصوص این ضایعه به ایسنا گفت: درگذشت استاد اکبر گلپایگانی را به تمام هنردوستان و عاشقان فرهنگ و هنر ایرانی تسلیت می‌گویم. من از دوران نوجوانی صدای ایشان را به یاد دارم. در آن ایام، هنرمندانی چون استاد ایرج (حسین خواجه امیری) و استاد گلپایگانی که به گلپا مشهور بودند، استاد عبدالوهاب شهیدی، استاد محمودی خوانساری، استاد بنان و استاد شجریان جزو بزرگ‌ترین خوانندگان آن دوره محسوب می‌شدند که در برنامه‌های گل‌های جاویدان، برگ سبز و سایر برنامه‌های آواز و موسیقی ایرانی فعال بودند و همواره برای نوجوانان و جوانانی که به دنبال آواز بودند، الگوی الهام‌بخش بودند.
او در ادامه بیان می‌کند: از چند تن از دوستان اهل هنر که با استاد نورعلی برومند در ارتباط بودند، شنیده بودم که استاد گلپایگانی همواره در کنار استاد برومند بودند و به عنوان عصای دست ایشان شناخته می‌شدند. استاد گلپایگانی در یادگیری ردیف از استاد برومند بسیار کوشا بودند و به همین دلیل، بسیاری از علاقه‌مندان به آواز بر این باور بودند که او در ردیف‌های آوازی دوران خود از بی‌نظیرها بوده است. با این حال، شیوه کار او به‌طور کامل منطبق بر «ردیف» نبود و به سمت روشی منحصر به فرد حرکت کرد. امروزه شاید بیشتر به دلیل ترانه‌های ایشان شناخته شوند، اما او در حوزه آواز نیز بسیار توانمند بود و بسیاری از آوازهایی که آن دوران از او شنیده می‌شد در محافل عمومی مردم طنین‌انداز بود.
سراج همچنین در این زمینه آواز «مست مستم ساقیا دستم بگیر» را به‌عنوان نمونه بارز ذکر می‌کند و می‌گوید: به واقع، زیبایی صدای گلپا، قدرت آوازی او و سلیقه ویژه‌اش در انتخاب اشعار و ترانه‌ها مجموع هویت اکبر گلپایگانی را به عنوان پدیده‌ای شاخص در آواز معاصر شکل می‌دهد.
او در پایان می‌افزاید: در دوران نوجوانی و جوانی از صدای ایشان بهره‌مند می‌شدم و در سال‌های اخیر این شانس را داشتم که به همراه دوستان به دیدار ایشان بروم. تواضع و مهربانی او حقیقتاً زبانزد خاص و عام بود. ایشان انسانی بسیار فروتن و مهربان بودند و نحوه تعاملشان با دوستان و عموم مردم فوق‌العاده بود. امیدوارم روح ایشان همیشه در آرامش باشد.