در حوالی شب چهارشنبه دهم اسفند ۱۳۵۶، به فاصله دو ماه از فوت چارلی چاپلین، بازیگر و کارگردان نامدار هالیوود، تابوت او به همراه جسدش از گورستان «کرسیرسوروو وه» که در ۱۹ کیلومتری شرق لوزان سوئیس واقع شده، به سرقت رفت. سارقان پس از مدتی درخواست مبلغ هنگفتی را به خانواده وی برای بازگرداندن جسد کردند. این ماجرا، که بیشتر شبیه به داستان های فیلم های خود چاپلین به نظر می رسید، کاملاً واقعی و وحشتناک بود.
با وجود قد ۱.۶۵ متری، چارلی چاپلین یکی از بزرگ ترین چهره های سینما محسوب می شد. او در روز کریسمس سال ۱۹۷۷ در سن ۸۸ سالگی و پس از یک زندگی پر ماجرا درگذشت و در گورستان کرسیرسوروو وه، در نزدیکی عمارتی که چندین دهه محل سکونتش بود، دفن شد. اما این واقعه تازه آغاز یک داستان غیرعادی بود.
آرامش ابدی چاپلین پس از خاکسپاری اش به زودی برهم خورد. در شب بین اول و دوم مارس ۱۹۷۸ (مطابق با چهارشنبه دهم اسفند ۱۳۵۶)، دو مرد با پوشش سیاه و مسلح به چراغ قوه و بیل سریعا از میان گورستان کرسیر عبور کردند. این دو که مکانیک خودرو بودند و در آن زمان بیکار بودند، یکی ۲۴ ساله و دیگری ۳۸ ساله، بلغار و لهستانی بودند. آن ها در کشاکش رویای ایجاد یک تعمیرگاه بزرگ بودند که همراه با بالابر خودرو و مشتریان بسیار، پلن های بزرگی در سر داشتند؛ همین رویا موجب شد تا در دل شب به سراغ قبر کمدین معروف دنیا بروند و گور را بکنند.
آن ها به طور مداوم مشغول کندن بودند تا اینکه تابوت چاپلین را از دل خاک بیرون کشیدند. در نهایت، این تابوت بلوطی به وزن ۱۳۵ کیلوگرم را از زمین خارج کرده و آن را به داخل یک خودروی استیشن که از پیش آماده کرده بودند، منتقل کردند. آن ها به این یاری مطمئن بودند که این نقشه به زودی به ثروتی عظیم برایشان منتهی خواهد شد، اما اکنون با این تابوت سنگین و جسد معروف چه باید می کردند؟
دزدان جنازه، یک مزرعه دورتادور ذرت را در حومه روستای نوویل، نه چندان دور از جایی که رود رون به دریاچه ژنو می ریزد، پیدا کرده و در آن یک گودال عمیق حفر کرده و تابوت حامل جسد را در عمق زمین پنهان کردند. حالا آن ها برای مرحله بعدی آماده بودند.
سارقان قلابی
با کشف قبر خالی، شایعات به سرعت منتشر شد؛ آیا این کار کار شکارچیان عتیقه بوده؟ آیا قرار بود چاپلین مطابق آرزوی دیرینه اش، به انگلستان منتقل شود؟ برخی حتی ادعا کردند که چاپلین یهودی بوده و به همین دلیل نیاز به دفن در قبرستان یهودیان دارد.
اما سارقان در نهایت سکوت خود را شکستند و برای بازگرداندن تابوت از خانواده چاپلین ۶۰۰ هزار دلار درخواست کردند. این در حالی بود که خبر دزدی جسد چاپلین در سراسر دنیا پخش شده بود و به دنبال آن اتفاق غیرعادی تری رخ داد؛ دیگر فقط سارقان نبوده بلکه افراد دیگر نیز که قصد سوءاستفاده داشتند، از همسر و فرزندان چاپلین باج خواهی کردند. آن ها ادعا کردند که در این سرقت نقش داشته اند. این موضوع به حدی پیش رفت که سارقان اصلی مجبور شدند تا ثابت کنند تابوت چاپلین در اختیار آن هاست و برای خانواده چاپلین عکسی از تابوت در کنار گودالی در مزرعه ذرت ارسال کردند.
با این اقدام، اولین سرنخ به دست پلیس محلی که به طور مداوم روی این پرونده کار می کرد، افتاد. اونا چاپلین، همسر او، برای نشان دادن همکاری با درخواست باج، وانمود کرده و وکیل خانواده چندین تماس با سارقان برقرار کرد که به نظر می رسید برای مذاکره و کاهش مبلغ باج باشد. پلیس با کنترل تلفن خانواده چاپلین، توانست محل تماس ها را شناسایی کند. سارقان هر بار از یک باجه تلفن عمومی متفاوت در منطقه لوزان استفاده می کردند که این موضوع آن ها را به تحت نظر گرفتن حدود ۲۰۰ باجه تلفن مجبور کرد. در نهایت، در تاریخ ۱۶ مه (برابر با ۲۶ اردیبهشت ۱۳۵۷) دقیقا ۷۶ روز پس از دزدی جسد، پلیس توانست دو مرد را به دام بیندازد.
اما سارقان بی احساس به طرز احمقانه ای مکان دقیق دفن تابوت را در مزرعه ای در نزدیکی نوویل به یاد نیاوردند. این امر پلیس را ناچار کرد از دستگاه های فلزیاب استفاده کند و در نهایت، با کمک دستگیره های فلزی تابوت، بقایای چاپلین را پیدا کردند. این صحنه به روشنی یادآور یک سکانس از یک فیلم سینمایی است…
پس از این واقعه، جسد چارلی چاپلین برای بار دوم به شیوه ای شایسته دفن شد و در این بار تابوت تحت حفاظ دو متر بتن قرار گرفت و لایه ای بتنی نیز بر روی قبر قرار داده شد تا از امنیت آن اطمینان حاصل شود. این ماجرای عجیب و غریب که شاید خود چاپلین نیز از آن استقبال می کرد، در دنیای سینما جاودانه شد: خاویر بووآ، کارگردان فرانسوی، بخشی از این داستان را در فیلم «بهای شهرت» (La rançon de la gloire) که در سال ۲۰۱۴ به نمایش درآمد، بازگو کرد. در این اثر، با بازی بونوآ پولورد، رشدی زم و کیارا ماسترویانی، دختر چاپلین تا حدودی همدلی و مهربانی به سارقان نشان می دهد و با نوعی سخاوت و بخشش با آن ها برخورد می کند.
در نهایت، سارقان به اتهام هتک حرمت و اخاذی به مجازات رسیدند: فرد اصلی به چهار سال و نیم زندان و دیگری یک حکم تعلیقی ۱۸ ماهه دریافت کرد.