سریال «از میان تاریکی» بر پایه رمانی بنا شده که توسط اولین متخصص در زمینه بررسی جرم کره جنوبی یعنی کِوون ایل‌یانگ نوشته شده است و خود این رمان از جنایات واقعی الهام گرفته است.
یکی از ویژگی‌های اساسی این سریال تمرکز بر روان‌پویایی قاتلان سریالی است و همچنین تأثیری که تحقیقات درباره آن‌ها بر پلیس دارد. بدین ترتیب، «از میان تاریکی» یک درام عمیق و روانشناختی-جنایی به‌شمار می‌رود که مخاطب را به تاریک‌ترین و پیچیده‌ترین زوایای ذهن کارآگاهان و قاتلان هدایت می‌کند.
این داستان در دهه ۱۹۹۰ میلادی روی می‌دهد؛ ساکنان سئول در پی موجی از حملات و قتل‌های وحشیانه به شدت دچار ترس و اضطراب شده‌اند. شخصیتی مرموز به نام «کلاه قرمز» زنان را در خیابان‌ها تعقیب کرده و بی‌رحمانه آن‌ها را به قتل می‌رساند، بدون اینکه انگیزه‌ای قابل فهم داشته باشد.
عادت او به حملات تصادفی پیش‌بینی حرکات بعدی‌اش را برای کارآگاهان به امری محال تبدیل می‌کند. به‌ویژه، سؤال کلی این است که چه عاملی او را به ارتکاب قتل می‌کشاند؟ برای پاسخ به این سوال، پلیس کره تصمیم می‌گیرد از یک «پروفایلر» یا تحلیل‌گر جرم، مشابه پلیس آمریکا استفاده کند. در این راستا، گوک‌یانگ سو، رئیس تیم تحلیل رفتار مجرمانه، سونگ‌ها یونگ، کارآگاه سابق و گوشه‌گیر، ولی بسیار باهوش، را به تیم خود اضافه می‌کند. گوک اعتقاد دارد که این روش نوین روانشناختی می‌تواند به پلیس در دستگیری «کلاه قرمز» و خاتمه دادن به موج قتل‌های زنجیره‌ای کمک کند. اما یون ته‌گو، کارشناس قتل و همکارانش، ارزش این رویکرد را زیر سؤال می‌برند و به ورود به این قلمرو ناشناخته شک دارند.
اکنون، آیا سونگ‌ها یونگ قادر خواهد بود اعتماد همکارانش را جلب کرده و رمز و راز ذهن قاتلان را کشف کند؟ آیا ذهنش به حد کافی تیزاست که بتواند قاتل را فریب دهد؟ و از همه مهم‌تر، آیا او توانایی عاطفی لازم برای عبور از این فرآیند را دارد؟
یکی از درخشش‌های ابتدایی سریال، به وضوح در بازیگران آن نمایان است. کیم نام گیل (در نقش سونگ‌ها یونگ) و جین سئون کیو (در نقش گوک یانگ سو) دو بازیگر اصلی این اثر هستند که از لحظه آغاز تا پایان، اجراهای کاملاً باورپذیر، ظریف و چشم‌نواز دارند؛ آن‌ها با تسلط بر تمامی تغییرات عاطفی شخصیت‌ها و پیچیدگی‌های روابط آن‌ها با دیگر کاراکترها، به شکلی تاثیرگذار و همدلانه به تصویر می‌کشند.
نکته مثبت و برجسته دیگر این سریال این است که به رغم تاریکی و دلهره‌آور بودن پرونده‌های جنایی، همچنین اختلاف نظرها و شیوه‌های مختلف کارآگاهان را به تصویر می‌کشد، اما تصویری گرم و صمیمی از همکاری میان اعضای تیم تحلیل رفتار مجرمانه به نمایش می‌گذارد. این فضا حس امید و همدلی را در بینندگان زنده نگه می‌دارد و نشان می‌دهد که حتی در بدترین شرایط نیز، انسان‌ها می‌توانند با تکیه بر یکدیگر به دنبال نور و عدالت باشند.
علاوه بر آن، این سریال به‌جای تمرکز صرف بر جنایات و روش‌های ارتکاب آن‌ها، به بررسی عمیق ذهن قاتلان سریالی می‌پردازد و به‌شیوه‌ای مؤثر انگیزه‌ها، افکار و احساسات این افراد را به تصویر می‌کشد تا بینندگان به درک عمیق‌تری از تاریکی‌های ذهن آن‌ها دست یابند.