زمانی که در حال یادگیری یک زبان جدید هستیم، متوجه می‌شویم که گویشوران آن زبان می‌توانند جملات را با سرعتی بسیار بیشتر از آنچه که ذهن ما قادر به پردازش آن است، بیان کنند.
براساس گزارشی از یورونیوز، ممکن است با خود بگویید که شما هم زبان مادری‌تان را با همین سرعت صحبت نمی‌کنید. اما این الزاما ناشی از ضعف مهارت‌های زبانی شما نیست؛ در واقع برخی زبان‌ها ممکن است به طور طبیعی «سریع‌تر» یا «کندتر» از دیگران باشند.
به هر حال، سرعت گفتار در بین افراد متفاوت است. برخی افراد به آرامی کلمات را ادا می‌کنند، در حالی که دیگران مانند مسلسل کلمات را به بیرون پرتاب می‌کنند. به همین ترتیب، بیشتر افراد تحت تأثیر شرایط اطراف، حالت ذهنی و سایر عواملی، ممکن است سرعت گفتارشان را تغییر دهند.
با این حال، یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای بررسی سرعت گفتار، محاسبه تعداد هجاهای بیان‌شده در هر ثانیه است. محققان در مطالعات متعددی در حیطه زبان‌شناسی به این معیار پرداخته‌اند و بسیاری به این نتیجه رسیده‌اند که زبان ژاپنی از نظر سرعت، پیشتاز است.
تحقیقات انجام‌شده توسط دانشگاه لیون فرانسه در سال ۲۰۱۱ نشان داد که آن‌ها هفت زبان مختلف را مورد بررسی قرار دادند و بر اساس میزان هجاهای آن‌ها در هر ثانیه، رتبه‌بندی کردند.
نتایج این تحقیق نشان داد که زبان ژاپنی با ۷.۸۴ هجا در ثانیه در صدر قرار دارد، در حالی که پس از آن زبان اسپانیایی با ۷.۸۲، فرانسوی با ۷.۱۸، ایتالیایی با ۶.۹۹، انگلیسی با ۶.۱۹، آلمانی با ۵.۹۷ و ماندارین با ۵.۱۸ هجا در ثانیه به ترتیب در مکان‌های بعدی قرار گرفتند.
جالب توجه است که میزان قابل فهم بودن یک زبان ممکن است با این واقعیت که آن زبان در هر واحد زمانی چه مقدار اطلاعات را منتقل می‌کند، ارتباط داشته باشد.
در یک مطالعه دیگر که در دانشگاه لیون در سال ۲۰۱۹ انجام شد، ۱۷ زبان گوناگون از سراسر اروپا و آسیا از نظر اطلاعات ارائه‌شده در هر هجا بررسی شدند و مشخص شد که از آنجا که ژاپنی به سرعت صحبت می‌شود، اما اطلاعات کمتری در هر هجا منتقل می‌کند. بنابراین، محققان به این نتیجه رسیدند که شاید هجاها در زبان ژاپنی سریع‌تر ادا می‌شوند تا بتوانند معانی بیشتری را در جمله‌ها منتقل کنند.
دان دودیو، یکی از نویسندگان این تحقیق در این باره اظهار می‌کند: «ما شواهد قویی به‌دست آوردیم که نشان می‌دهد برخی زبان‌ها سریع‌تر از دیگر زبان‌ها بیان می‌شوند. به عنوان مثال، ژاپنی‌زبان‌ها و اسپانیایی‌زبان‌ها در مقایسه با ویتنامی‌زبان‌ها و تایلندی‌زبان‌ها در هر ثانیه حدود ۵۰ درصد هجاهای بیشتری تولید می‌کنند. همچنین در برخی زبان‌ها به خاطر ساختار آوایی و دستور زبانی، اطلاعات بیشتری در هر هجا گنجانده شده است. برای نمونه، زبان انگلیسی حدود ۱۱ برابر بیشتر از ژاپنی انواع مختلف هجا دارد.»
دکتر فرانسوا پلگرینو، نویسنده اصلی این پژوهش همچنین بیان می‌کند: «با این وجود، تعادلی میان این دو وجود دارد، به طوری که زبان‌هایی با هجاهای کم‌اطلاعات، سریع‌تر از زبان‌هایی با اطلاعات بیشتر بیان می‌شوند و در نهایت تمام زبان‌ها به یک سطح متعادل خواهند رسید.»
بسیاری از این پژوهش‌های زبان‌شناختی بیشتر به زبان‌های اروپایی و آسیای شرقی تمرکز داشته‌اند و هزاران زبان متنوع دیگر در جهان را نادیده گرفته‌اند. به‌درستی، تقریباً نیمی از جمعیت جهان یکی از ده زبان پرگوشتور را به عنوان زبان مادری خود برمی‌گزینند، اما همچنان تعداد زیادی از زبان‌های ناشناخته و جذاب وجود دارند که احتمالاً تمامی این فرضیات را به چالش می‌کشند.