پس از نزدیک به یک دهه مباحث و تبادل نظر درباره تحقق بورس سیمان، سرانجام در خرداد ۱۴۰۰ این محصول به‌صورت رسمی وارد بورس شد. افرادی که حمایت از بورسی شدن سیمان را دارند، بر این باورند که این اقدام به افزایش شفافیت قیمت‌ها و قطع دسترسی دلالان به رانت سیمان خواهد انجامید. در مقابل، برخی مخالفان بر این اعتقادند که نوسانات قیمت سیما ناشی از قرار گرفتن این کالا در بورس است.
در روزهای اخیر، مهرداد بذرپاش ـ وزیر راه و شهرسازی، تصریح کرد که یکی از علل افزایش قیمت مصالح ساختمانی نظیر فولاد و سیمان، عرضه این محصولات در بورس کالا است. قبلاً نیز عده‌ای از سازندگان عنوان کرده بودند که سیمان به دست فروشندگان خرد نمی‌رسد، زیرا این محصول به‌طور عمده توسط سرمایه‌گذاران بزرگ خریداری می‌شود و آن‌ها قیمت این کالا را در انحصار خود نگاه می‌دارند که این امر باعث افزایش قیمت مسکن می‌شود.
حامیان بورسی شدن سیمان، که عمدتاً شامل مسئولان و تحلیل‌گران بازارهای مالی می‌باشند، نظر متفاوتی دارند و معتقدند که سهم سیمان و فولاد در قیمت نهایی ساختمان بسیار کم است و عمده هزینه‌های مربوط به مسکن به قیمت زمین، دستمزد، عوارض شهرداری، خدمات مهندسی و سایر مصالح مرتبط با صنعت ساختمان مربوط می‌شود.
قبل از آن‌که سیمان به بورس راه یابد، ادعا می‌شد که ۲۰ نفر بازار سیمان را در دست دارند، اما اکنون همه افراد قادرند به‌راحتی از بورس کالا سیمان مورد نیاز خود را خریداری کنند.
پس از حدود دو هفته بحث و بررسی پیرامون بورس سیمان، امروز وزیر اقتصاد اعلام کرده که سیمان باید همچنان در بورس عرضه گردد. سید احسان خاندوزی اظهار داشته است: با توجه به اینکه موضوع بورس کالا به‌عنوان بستر شفافی برای توزیع کالاهای اساسی یا اولیه تلقی می‌شود و از جمله دستاوردهایی است که ما در انتهای دهه‌های ۸۰ و ۹۰ بدست آوردیم، در جهت عبور از مسیرهای پر از رانت و فساد گذشته به نظام بورس کالا منتقل شده‌ایم، دولت فعلاً تصمیمی در این رابطه ندارد.