کوروش یغمایی از دوران کودکی موسیقی را با نواختن ساز سنتور آغاز نمود. پس از مدتی فعالیت در عرصه موسیقی سنتی ایران، وی به گیتار که همواره عشق او بود، روی آورد و تمام تلاش خود را در یادگیری این ساز به کار بست.
گیتار تا به امروز ساز اصلی کوروش یغمایی باقی مانده است. او در مسیر یادگیری انواع مختلف موسیقی هرگز تحت آموزش استادی نبوده است. فعالیت حرفهای کوروش یغمایی از سن ۱۸ سالگی با تأسیس و مدیریت گروه راک بدون خواننده به نام «راپچرز» آغاز شد.
در این دوران، به واسطه مهارت و سبک منحصر به فردش در نواختن گیتار، به وی لقب «پنجه طلایی» داده شده بود. در طول دوران تحصیل در رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه ملی ایران، او همچنین به عنوان سرپرست و مدیر گروه راک دانشگاه فعالیت می‌کرد و در رقابت‌های هنری دانشگاه‌های کشور که در دانشگاه شیراز برگزار می‌شد، بهترین نتایج را برای دانشگاه ملی کسب نمود.
همزمان با فراغت از تحصیل در مقطع کارشناسی، کوروش یغمایی آهنگسازی روی چند شعر از همکلاسی خود، مهدی اخوان لنگرودی، را آغاز کرد که با نام‌های گل یخ و حجم خالی وارد دنیای حرفهای موسیقی ایران شدند. ترانه گل یخ به واسطه رعایت استانداردهای جهانی به سرعت از مرزهای ایران فراتر رفت و اجراهای مختلفی در سایر کشورهای جهان از این قطعه شکل گرفت که همچنان ادامه دارد. این نخستین باری بود که موسیقی ایران توانست به عرصه‌های جهانی قدم بگذارد.