باشگاه خبرنگاران : بررسی تازهای که نگرانیهای جدیدی به همراه داشته، نشان میدهد افرادی که عادت به بیدار ماندن در ساعات دیرهنگام دارند، در خطر بیشتری برای ابتلا به حمله قلبی قرار دارند.
به نقل از منابعی مانند اس اف، پژوهشگران دانشگاه گوتنبرگ در سوئد اذعان میکنند که «شبزندهداران» نسبت به افرادی که بهموقع از خواب بیدار میشوند، تقریباً دو برابر بیشتر با خطر کلسیفیکاسیون شریان مواجهاند.
کلسیفیکاسیون شریان که به تصلب شرایین نیز شهرت دارد، وضعیتی است که در آن رسوبات چربی در داخل عروق خونی شکل میگیرند و مانع از جریان طبیعی خون میشوند. این عارضه به آرامی و بدون علائم قابل توجه قابل پیشرفت است تا اینکه در نهایت باعث بروز مشکلات جدی در سلامت فرد میشود.
از جمله این مشکلات میتوان به آنژین صدری (درد در ناحیه قفسه سینه)، لخته شدن خون، حمله قلبی و سکته مغزی اشاره کرد.
این تحقیق شامل ۷۷۱ مرد و زن بین ۵۰ تا ۶۴ ساله بود که بخشی از یک پروژه بزرگتر به نام مطالعه تصویر بیولوژیکی قلب و ریوی سوئدی یا SCAPIS بودند.
برای ارزیابی کلسیفیکاسیون شریان، محققان از توموگرافی رایانهای برای بررسی عروق کرونر قلب بهره بردند. شرکتکنندگان نیز عادات خواب خود که تحت عنوان «کرونوتایپ» شناخته میشود، از سحرخیز بودن تا شبزندهداری طبقهبندی کردند.
میان ۷۷۱ شرکتکننده، افرادی که به عنوان سحرخیزان شناخته شدند، کمترین درصد ابتلا به کلسیفیکاسیون شریان را به میزان ۲۲.۲ درصد داشتند. از سوی دیگر، گروه شبزندهداران بالاترین آمار کلسیفیکاسیون عروق کرونر را به میزان ۴۰.۶ درصد به خود اختصاص دادند.
میو کوبایاشی فریسکا (Mio Kobayashi Friska)، نویسنده اصلی این تحقیق و دانشجوی دکتری در دانشگاه گوتنبرگ بیان میکند: یافتههای ما به وضوح نشان میدهد که کرونوتایپ شبزندهداران ممکن است نهتنها با سلامتی پایینتر قلبی-عروقی مرتبط باشد، بلکه بهویژه با کلسیفیکاسیون عروق کرونر و فرآیندهای منجر به کلسیفیکاسیون شریان در ارتباط است.
این تحقیق همچنین به بررسی عواملی از قبیل فشار خون، سطح کلسترول، وزن بدن، میزان فعالیت بدنی، استرس، کیفیت خواب و عادات سیگار کشیدن که میتوانند بر خطر کلسیفیکاسیون شریان موثر باشند، پرداخته است.
دینگ زو (Ding Zou)، نویسنده نهایی این مطالعه اشاره میکند: علاوه بر عواملی که پیشتر شناخته شدهاند، ریتم شبانهروزی شخصی نیز به عنوان یک عامل خطر مهم برای کلسیفیکاسیون شریان به شمار میآید. ما نتایج را به این شکل تفسیر میکنیم که ریتم شبانهروزی در مراحل ابتدایی بیماری اهمیت ویژهای دارد؛ لذا باید در درمان پیشگیرانه بیماریهای قلبی عروقی بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد.
این تحقیق برخی محدودیتها نیز داشته، از جمله حذف افراد مبتلا به سابقه حمله قلبی و وابستگی به کرونوتایپهای گزارششده توسط خود افراد. همچنین به میانگین زمان گذرانده شده در نیمه خواب شبانه برای هر کرونوتایپ اشاره شد، بهطوریکه سحرخیزان معمولاً این زمان را در ساعت ۲:۵۵ بامداد داشتند، در حالی که برای شبزندهداران این میانگین برابر با ۴:۲۵ صبح بود.
این تحقیق در نشریه Sleep Medicine منتشر شده است.
