آنتون یاستربوف، مدیر آزمایشگاه زیست‌محیطی فضای زندگی، می‌گوید که بسیاری از افراد عادت دارند تلفن‌های خود را در شب کنار بالش‌شان بگذارند و از این روی از خواب رهایی نمی‌بخشند. این روند چه زمانی می‌تواند به سلامت آسیب برساند؟
به گفته آنتون یاستربوف، با ورود گوشی‌های هوشمند به زندگی روزمره، برخی پزشکان نگرانی‌های خود را درباره اشعه‌های منتشر شده از این دستگاه‌ها ابراز داشته‌اند و اعتقاد داشتند که ممکن است این اشعه‌ها منجر به بروز سرطان شوند. اما با گذشت زمان، این نگرانی‌ها به تأیید نرسیدند. تکنولوژی‌های جدید باید به سبب انجام آزمایش‌های گوناگون، برای سلامتی انسان بی‌خطر ارزیابی شوند. با این حال، اثرات تلفن‌های هوشمند بر روی اعضای بدن و بافت‌های داخلی به اندازه کافی مورد تحقیق قرار نگرفته است.
او توصیه می‌کند که به‌طور کلی، خوابیدن نزدیک به تلفن توصیه نمی‌شود و نباید آن را زیر بالش یا روی تخت قرار داد. بهتر است فاصله بین گوشی و سر شخص حداقل یک متر یا نیم متر باشد.
این مدیر آزمایشگاه بر این نکته تأکید کرد که در مناطق روستایی، این فاصله باید بیشتر باشد چراکه تابش در هنگام فاصله گرفتن از ایستگاه پایه، افزایش می‌یابد.
آنتون به این نکته اشاره می‌کند که زمانی که ایستگاه‌های پایه دورتر از حد معمول قرار دارند، مانند روستاها، گوشی باید انرژی بیشتری مصرف کند تا ارتباط برقرار کند و این امر باعث افزایش تابش می‌شود؛ بنابراین، بهتر است در طول خواب، گوشی از بدن فاصله داشته باشد.
وی همچنین خاطرنشان می‌کند که افرادی که از دستگاه‌های ضربان‌ساز استفاده می‌کنند باید حتماً تلفن خود را از خود دور نگه دارند تا از ایجاد تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری شود.
این متخصص در پایان به تمامی افرادی که به‌طور مکرر از تلفن هوشمند استفاده می‌کنند، توصیه می‌کند که از هدفون‌های بی‌سیم بهره ببرند تا تابش‌های مضر را کاهش دهند.