این پژوهش بر اساس تست‌های روانشناسی بود که میان سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ اجرا شد و شامل حدود شش هزار شرکت‌کننده بزرگسال از کشورهای مختلفی از جمله ایالات متحده، استرالیا، شیلی، چین، هنگ‌کنگ، آلمان، هند، مکزیک، نیجریه، اسپانیا، آفریقای جنوبی، کره جنوبی و ترکیه بود.
از هر یک از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا به شخصی که به نظرشان «باحال»، «غیر باحال»، «خوب» یا «بد» است، فکر کنند و سپس ویژگی‌ها و ارزش‌های آن فرد را مورد ارزیابی قرار دهند.
پژوهشگران با استفاده از این داده‌ها، به بررسی تفاوت‌های میان افرادی که باحال محسوب می‌شوند و افرادی که «غیر باحال» یا «خوب» هستند پرداختند. تاد پزوتی، یکی از پژوهشگران اصلی این مطالعه، گفت: «همه تمایل دارند باحال باشند یا حداقل از برچسب غیرباحال بودن دوری کنند و جامعه به افرادی با این ویژگی نیاز دارد، زیرا آنها مرزها را به چالش می‌کشند، الهام‌بخش تغییرات هستند و فرهنگ را به پیش می‌برند.»
«مفهوم باحال بودن در گذشته در خرده‌فرهنگ‌های خاص و موشکافانه شکل گرفته است، ازجمله در میان موسیقی‌دانان جاز سیاه‌پوست در دهه ۱۹۴۰ و بیت‌نیک‌ها در دهه ۱۹۵۰. با پیشرفت سریع جامعه و ارزش‌گذاری بیشتر به خلاقیت و تغییر، افراد باحال امروز به طور فزاینده‌ای لازم و ضروری به نظر می‌رسند.»
[توضیح: اصطلاح بیت‌نیک به گروهی از هنرمندان، نویسندگان و روشنفکران جوان آمریکایی در دهه ۱۹۵۰ اطلاق می‌شود که به ارزش‌های متعارف پس از جنگ جهانی دوم اعتراض و به سبک زندگی متفاوت روی آوردند]
محققان «انجمن روانشناسی آمریکا» دریافتند که ویژگی‌های افراد باحال در سطح جهانی علی‌رغم تفاوت‌های فرهنگی، به طور مشابهی به عنوان افرادی برون‌گرا، لذت‌جو، قوی، ماجراجو، بازاندیش و مستقل شناخته می‌شود.
در مقایسه با آنها، افراد «خوب» بیشتر به عنوان شخصیت‌هایی سازگار با هنجارهای اجتماعی، سنت‌گرا، احساس امنیت، گرم، خوش‌برخورد، جهانی‌نگر، وظیفه‌شناس و آرام توصیف شدند.
اگرچه برخی از ویژگی‌ها ممکن است همپوشانی داشته باشند، پژوهشگران تأکید می‌کنند که باحال بودن به سادگی به معنای «خوب بودن» نیست.
در این تحقیق اشاره شده است که گسترش جهانی صنایع مد، هنر و سینما موجب شده است که مفهوم باحال بودن «به مجموعه‌ای مشترک از ارزش‌ها و ویژگی‌ها در سراسر جهان تبدیل» و به پدیده‌ای «بازاری» بدل شود.
دکتر پزوتی اظهار داشت: «یش از تغییر، باحال بودن به مرور زمان تحولی یافته است، اما نمی‌توان انکار کرد که همچنان ویژگی بارز خود را حفظ کرده است. فقط به نظر می‌رسد که عملکردی‌تر شده است.»
محققان اظهار کردند که نتایج آنها می‌تواند در فهم بهتر نقشی که «باحال بودن» در ایجاد سلسله‌مراتب‌های اجتماعی و تغییر هنجارها و رویه‌های فرهنگی ایفا می‌کند، مؤثر باشد. آنها نوشتند: «این حقیقت که افرادی با ویژگی‌های مشابه در تمامی جهان به عنوان افراد باحال در نظر گرفته می‌شوند و این ویژگی‌ها به‌طور خاص باحال ارزیابی می‌شوند، نه فقط خوب، دلیلی محکم ارائه می‌دهد که باحال بودن یک مفهوم معنادار است که می‌تواند به توضیح چگونگی درک، نظم و سازمان‌دهی اجتماعی میان انسان‌ها کمک کند.»
«اگر باحال بودن به تعبیری به مثبت بودن جایگاهی مربوط شود که بیانگر افرادی است که الهام‌بخش تغییرات فرهنگی هستند و آن را تسهیل می‌کنند، بی‌تردید افرادی با ویژگی‌های مشابه در شهرهایی از قبیل سان‌فرانسیسکو، سانتیاگو، سیدنی و سئول، نسبت به دیگران بیشتر از هنجارها می‌پرسند، به نوآوری می‌پردازند و دیگران را به تغییر تشویق می‌کنند.