فرصت‌های شغلی نوین در هوش مصنوعی: تهیه جزوه و انجام پروژه‌های دانشگاهی!

در دوران کنونی، احساس می‌شود که با پیشرفت هوش مصنوعی به‌سوی نقطه‌ای حرکت می‌کنیم که بازگشتی برای ما نخواهد داشت. یکی از تازه‌ترین نمونه‌های این پدیده در دانشگاه UCLA رخ می‌دهد، جایی که یکی از اعضای هیئت علمی از هوش مصنوعی می‌خواهد که محتویاتی نظیر جزوه درسی، تکالیف و منابع به‌عنوان دستیار تدریس برای کلاسی که به بررسی ادبیات قرون وسطی تا قرن هفدهم می‌پردازد، تولید کند.

پروفسور زرینکا استاهولیاک (Zrinka Stahuljak) از ابزاری به نام کودو (Kudu) بهره می‌برد که توسط الکساندر کوسنکو (Alexander Kusenko)، استاد فیزیک و ستاره‌شناسی در دانشگاه UCLA و یکی از دانشجویان دکترای سابق، وارن ایسی (Warren Essey) طراحی و توسعه یافته است.

آنها «کودو» را به‌عنوان راهی با کیفیت عالی و اقتصادی برای دسترسی دانشجویان به تمامی اطلاعات ضروری قلمداد می‌کنند، در حالی که اساتید می‌توانند تمرکز خود را بر روی تدریس بگذارند.

این ابزار از محتوای مختلف، نظیر ارائه‌های پاورپوینت، ویدیوهای یوتیوب، یادداشت‌های درسی و دیگر مطالبی که پروفسور استاهولیاک ارائه می‌کند، بهره‌برداری می‌کند.

به گفته دانشگاه UCLA، این فرآیند نباید بیش از ۲۰ ساعت از زمان استاد را به خود اختصاص دهد و وی می‌تواند پس از آن محتوای تولید شده را ویرایش نماید.

کتاب درسی ساخته شده به‌صورت دیجیتالی با قیمت ۲۵ دلار قابل دسترسی است و امکان چاپ یا استفاده به صورت صوتی از آن نیز وجود دارد.

علاوه بر این، کودو از مواد آموزشی ارائه شده به‌منظور پاسخگویی به سؤالات دانشجویان استفاده می‌کند و همچنین قابلیت تشخیص این که آیا بیش از نیمی از محتوای یک دانشجو از طریق هوش مصنوعی تولید شده، را داراست.

پروفسور استاهولیاک اظهار می‌دارد: در گذشته، من زمان کلاس‌ها را صرف تنظیم مطالب و استفاده از تصاویر بصری برای توضیح محتوا می‌کردم، ولی اکنون تمام این عناصر در کتاب درسی که ما تهیه کرده‌ایم، موجود است و من می‌توانم با دانشجویان همکاری کرده تا منابع اولیه را مطالعه کنیم، معانی آنها را تبیین کنیم و به تحلیل و تفکر انتقادی بپردازیم.

وی افزود: این فناوری هوش مصنوعی به ما این فرصت را می‌دهد که زمان بیشتری را به آموزش مهارت‌های تحلیلی بنیادی، تفکر انتقادی و توانمندی‌های خواندن اختصاص دهیم؛ توانمندی‌هایی که اساتید در ارائه آن‌ها تبحر دارند.

هدف وی این است که در آینده از «کودو» به‌منظور تدریس در سایر دوره‌ها نیز استفاده کند.

این ابزار مبتنی بر هوش مصنوعی در حال حاضر به‌عنوان یک پروژه آزمایشی در این ترم در دوره مقدمه‌ کلاس تاریخ مورد استفاده قرار گرفته و برای دوره پروفسور استاهولیاک در سال ۲۰۲۵ در دسترس خواهد بود.

باید دید این ابتکار تا چه حد موفقیت‌آمیز خواهد بود و از همه مهم‌تر، آیا هوش مصنوعی به‌عنوان ابزاری مکمل برای معلمان و اساتید باقی خواهد ماند یا صرفاً تبدیل به روشی کم‌هزینه برای جایگزینی آنها خواهد شد.