گروهی از محققان موفق به خلق سوسکهایی با مغز رباتیک شدهاند که به طور خاص برای کمک به نجات جان انسانها در زمان بروز بلایای طبیعی طراحی شدهاند.
طبق گزارش روزیاتو، این نوآوری حیرتانگیز امکان استفاده از این حشرات را پس از وقوع بلایای طبیعی فراهم میکند تا با عبور از فضاهای باریک، اطلاعات ضروری در مورد مکان دقیق بازماندگان را به هدایتگران انسانی انتقال دهند.
این فناوری بر پایه سوسکهای زنده از گونه سوسری ماداگاسکار عمل میکند و دارای پنلی شامل یک دوربین مادون قرمز و چندین سنسور برای جمعآوری و ارسال دادهها است.
الکترودها به دستگاه عصبی این حشرات متصل میشوند و از راه دور قابل کنترل توسط انسان میباشند.
نام این نوآوری «کوله پشتی حشرهای» است و مجموع این سنسورها، دوربین و باتری وزن بسیار کمی در حدود ۶ گرم دارد، که این ویژگی امکان حمل آسان آنها را برای سوسکها فراهم کرده است.
این حشرات قادرند با سرعت از فضاهای تنگ عبور کنند، که به طرز قابلتوجهی زمان مورد نیاز برای شناسایی بازماندگان تحت آوار را کاهش میدهد.
فناوری موجود بر روی بدن سوسک به محض شناسایی یک فرد، هدایتگر انسانی را مطلع میسازد و به او اجازه میدهد اطلاعات و مکان دقیق فرد را به نیروهای امدادی منتقل کند تا عملیات نجات آغاز شود.
این سوسکهای نیمه ربات نسبت به رباتهای مینیاتوری فعلی نیاز به انرژی بسیار کمتری دارند.
این حشرات میتوانند با استفاده از باتری تا ۸ ساعت فعال باشند، اما امید میرود که دانشمندان بتوانند سیستمی برای تأمین انرژی از خورشید طراحی کنند تا زمان فعالیت این سوسکها را افزایش دهند.
تا کنون، ۱۰ سوسک ۶ سانتیمتری برای این پروژه آزمایش شدهاند.
نتایج آزمایشها حاکی از آن است که سوسکها میتوانند بدون مشکل از میان فضاهای تنگ و مملو از آوار عبور کنند، شرایطی مشابه آنچه پس از زلزله مشاهده میشود.
ایده اصلی این اختراع به پروفسور هیروتاکا ساتو، محقق سنگاپوری تعلق دارد.
او که خود شاهد زلزله ویرانگر سال ۲۰۱۱ ژاپن بود، به سرعت به این نتیجه رسید که نیاز به یک روش مؤثرتر و سریعتر برای شناسایی بازماندگان وجود دارد.
ساتو بیان میکند: «هدف ما استفاده از این فناوری برای جستجو و نجات است. برای حفاظت از جان انسانها در برابر بلایای طبیعی.»
او و گروهش دریافتهاند که چگونه میتوان این حشرات را به صورت دوربرد هدایت کرد و با فشردن فقط یک دکمه، آنها را در جهت مورد نظر حرکت داد.
هماکنون در بسیاری از نقاط جهان برای جستجوی بازماندگان از سگهای زندهیاب استفاده میشود، اما این حیوانات همیشه قادر به شناسایی مکان دقیق افرادی که در معرض خطر هستند، نیستند؛ زیرا نمیتوانند از طریق آوار عبور کنند.
ساتو امیدوار است که اختراع او طی ۳ تا ۵ سال آینده قابل استفاده در هنگام بروز بلایای طبیعی شود.