علی امیر احمدی، متخصص برجسته در زمینه جراحی‌های قلبی و عروقی، در خصوص نشانه‌های نارسایی‌های قلبی توضیحاتی ارائه داد و بیان کرد که کاهش توانایی عضله قلبی به معنای نارسایی قلبی است. در فردانی که به طور طبیعی عمل می‌کنند، فشردگی عضله قلبی باید در حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد باشد. بروز علائم این عارضه بسته به شدت آن متفاوت بوده و می‌تواند تأثیراتی بر روی دیگر سیستم‌های بدن داشته باشد؛ در شرایطی که پمپاژ قلب به دلیلی کاهش می‌یابد، ورم و تجمع مایع در نواحی پایینی بدن به وقوع می‌پیوندد.
او تصریح کرد که این مایع ممکن است در نواحی ریه و پشت قلب جمع شود و باعث ایجاد تنگی نفس در فرد گردد. افرادی که دچار نارسایی قلبی هستند معمولاً با کمبود نفس، نداشتن انرژی و ناتوانی در انجام فعالیت‌های روزمره مواجه می‌شوند. نکته حائز اهمیت این است که قلب یک عضو بسیار حساس است و غالباً تا زمانی که مشکلات جدی بروز نکند، نشانه‌ای از نارسایی آن مشاهده نمی‌شود. حتی گاهی اوقات ممکن است عملکرد عضله قلب به میزان ۲۵ درصد افت کند ولی در فعالیت‌های روزمره اثری از این عارضه احساس نشود و تنها در زمان انجام فعالیت‌های شدید مشکل آشکار می‌شود.
احمدی بر این نکته تأکید کرد که افراد باید به صورت منظم در طول زندگی خود به پزشک مراجعه نمایند و تست‌هایی را انجام دهند. آنها باید از طریق مشاوره با متخصص قلب از وضعیت عملکرد قلب خود آگاه شوند.
وی ادامه داد که نارسایی قلبی به دو گروه اکتسابی و ژنتیکی تقسیم می‌شود. این نوع نارسایی ممکن است در کودکان، نوجوانان و جوانان دیده شود که با نام کاردیومیوپاتی شناخته می‌شود. در این شرایط، عضله قلب یا تحت تأثیر حمله سیستم ایمنی بدن قرار می‌گیرد و یا به دلایل متابولیکی و نقص‌های دیگر آسیب می‌بیند. بسیاری از این بیماری‌ها درمان خاصی ندارند و معمولاً پیشرفت قلبی ادامه می‌یابد.
وی همچنین اشاره نمود که نواقص دریچه‌ای قلب و بیماری‌های ویروسی نظیر کرونا نیز می‌توانند باعث اشکال در عملکرد عضله قلب شوند.
این فوق تخصص جراحی‌های قلب و عروق بر اهمیت پیشگیری به جای درمان تأکید نمود و بیان کرد: شناسایی و درمان این بیمار باید در مراحل اولیه انجام شود. نکته اصلی مراجعه به پزشک به‌موقع است.