چنانچه نشانه‌های زیر، به ویژه در مردان جوان، دیده شود، احتمال ابتلا به اختلالات تیروئیدی وجود دارد:
• ریزش موی ناگهانی و غیرمنتظره
• کاهش تمایل جنسی
• کاهش توده و قدرت عضلانی
• بروز ژنیکوماستی (افزایش سایز پستان در مردان)
• مشکلات نعوظ (ناتوانی در ایجاد یا حفظ نعوظ)
• تاخیر در انزال
• انزال زودرس
• آتروفی بیضه (کاهش سایز بیضه‌ها)
• ناباروری ناشی از کاهش تعداد یا کیفیت اسپرم
• شکستگی‌های لگن و ستون فقرات (بیشتر در مردان مسن‌تر با پرکاری تیروئید)
در اختلالات تیروئیدی، تغییرات هورمونی غیرطبیعی که مربوط به هورمون‌های تیروئید است می‌تواند بر سایر هورمون‌ها از جمله هورمون‌های جنسی مردانه مانند تستوسترون و هورمون‌های جنسی زنانه نظیر استروژن تاثیر بگذارد. این بیماری معمولاً مردان را کمتر از زنان تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما علائم آن تقریباً مشابه است. این نشانه‌ها ناشی از تغییر در تولید هورمون‌های تیروئیدی به واسطه کم‌کاری یا پرکاری می‌باشد.
روش تشخیص این بیماری برای تمام افراد یکسان است. به‌واسطه اینکه این اختلال به طور معمول مردان بالای ۴۰ سال را درگیر می‌کند، پزشکان احتمالاً نشانه‌هایی نظیر اختلال نعوظ، کاهش میل جنسی و ژنیکوماستی را به پیری یا شرایطی مثل دیابت، چاقی، سیگار کشیدن، فشار خون بالا یا بیماری‌های قلبی مرتبط می‌دانند.
اگر به اختلال تیروئید مشکوک هستید، پزشک با بررسی تاریخچه پزشکی و علائم شما، معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و آزمایش خونی برای ارزیابی سطح هورمون‌های تیروئید تجویز می‌کند. به‌طور معمول، از آزمایشات تصویربرداری برای بررسی نشانه‌های این بیماری استفاده می‌شود.
روش درمان این اختلال بر اساس کم‌کاری یا پرکاری تیروئید متفاوت است. شیوه‌های درمان معمولاً برای مردان و زنان مشابه هستند، اما دوزها ممکن است متغیر باشند.
اگر به این بیماری مبتلا هستید و مشکلاتی در عملکرد جنسی دارید، لازم است صبر و شکیبایی پیشه کنید. درمان می‌تواند عملکرد جنسی را در اکثریت بیماران بهبود بخشد، اما ممکن است زمان کافی نیازاری باشد.
اگر بعد از انجام درمان، همچنان با مشکلاتی چون اختلال نعوظ، کاهش میل جنسی، تاخیر در انزال یا انزال زودرس مواجه هستید، بهتر است با پزشک خود در خصوص سایر عواملی که ممکن است در این مشکلات موثر باشند، مشورت کنید. در صورت باقی ماندن مشکل، امکان دارد داروها نیاز به تنظیم داشته باشند.
پزشک می‌تواند با انجام آزمایشات، مشخص کند که داروها چقدر مؤثر هستند و در صورت نیاز، دوز یا برنامه درمان را تغییر دهد.