طبق نتایج یک تحقیق تازه، افرادی که به‌طور منظم پیاده‌روی می‌کنند و یا زمان بیشتری را به فعالیت‌های بدنی با شدت متوسط تا بالا اختصاص می‌دهند، در معرض خطر کمتری برای ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و مرگ قرار دارند.
تحقیقات نشان می‌دهد که انجام ورزش به‌صورت زمان‌بندی‌شده و نیز پیاده‌روی هر دو برای سلامت و طول عمر انسان بسیار مفید می‌باشد و از بروز بیماری قلبی و سکته مغزی جلوگیری می‌کند. پژوهشگران بر اهمیت قرار دادن اهداف گام‌شماری در دستورالعمل‌ها تاکید کرده و بر اساس راهنماهای ارائه‌شده توسط سرویس سلامت ملی بریتانیا (NHS)، به بزرگسالان توصیه می‌شود که به‌منظور کاهش خطر ابتلا به بیماری و افزایش طول عمر خود، به انجام فعالیت بدنی روزانه بپردازند.
برای بزرگسالان در رنج سنی ۱۹ تا ۶۵ سال، پیشنهاد می‌شود که حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت با شدت متوسط یا ۷۵ دقیقه ورزش شدید در طول هفته داشته باشند.
افراد شرکت‌کننده در این تحقیق توانستند با استفاده از تلفن‌های همراه، ساعت‌های هوشمند یا دستگاه‌های مشابه، تعداد گام‌های روزانه خود را به‌راحتی پیگیری کنند و محققان بیمارستان زنان و بریگهام (BWH) واقع در ماساچوست ایالات متحده، تصمیم به مقایسه اهداف زمانی و گام‌شماری گرفتند.
پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که سطوح بالای فعالیت بدنی، چه به شکل شمارش تعداد گام‌ها و چه به میزان مدت زمان صرف‌شده در فعالیت‌های متوسط تا شدید، با کاهش قابل توجهی در خطر مرگ و بیماری‌های قلبی بیماری‌های قلبی عروقی ارتباط دارد. زنانی که در طول سه ماه این تحقیق از خود فعالیت بیشتری نشان داده بودند، ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش خطر را نسبت به دوره‌های کم تحرکی تجربه کردند. بر اساس اندازه‌گیری‌های مبتنی بر زمان و تعداد گام‌ها، فعال‌ترین سه گروه از شرکت‌کنندگان، به‌ترتیب ۲.۲۲ و ۲.۳۶ ماه بیشتر از گروه کم‌تحرک عمر کردند.
نتایج این مطالعه که در نشریه JAMA Internal Medicine منتشر شده است، نشان داد که با وجود تفاوت‌های در شاخص توده بدنی، افرادی که به آهستگی راه می‌روند، بیشتر در معرض خطر قرار دارند. ریکوتا هامایا، محقق اصلی و از پژوهشگران بخش پزشکی پیشگیری در بیمارستان زنان و بریگهام، به مزایا و معایب هر دو نوع اندازه‌گیری فعالیت اشاره کرد.
او بر این نکته تاکید کرد که شمارش قدم‌ها ممکن است نتواند سطوح مختلف تناسب اندام افراد را به‌درستی منعکس کند. به‌عنوان مثال، اگر یک فرد جوان ۲۰ ساله و یک فرد ۸۰ ساله هر دو به مدت نیم ساعت با شدت متوسط پیاده‌روی کنند، ممکن است شمار قدم‌های آن‌ها متفاوت باشد. اما شمارش گام‌ها به عنوان یک معیار ساده، در مقایسه با شدت فعالیت، کمتر قابل تفسیر است. همچنین، قدم‌ها می‌توانند حرکات روزانه افرادی را که سن بالاتری دارند، به‌عنوان فعالیت ورزشی به شمار بیاورند.
ریکوتا هامایا بیان کرد: فعالیت‌های ورزشی برای برخی افراد، خصوصاً جوانان، ممکن است شامل ورزش‌های گروهی مانند تنیس، فوتبال، پیاده‌روی یا دویدن باشد که همه این‌ها به آسانی قابل ردیابی از طریق گام هستند، اما برای برخی دیگر، این فعالیت‌ها ممکن است شامل دوچرخه‌سواری یا شنا باشد که در این موارد، پایش زمان صرف‌شده در ورزش راحت‌تر است.
بنابراین، ضروری است که راهنماهای فعالیت بدنی شامل گزینه‌های مختلفی برای دستیابی به اهداف باشند. همانطور که او گفت: حرکت برای هر فرد با دیگری متفاوت به نظر می‌رسد و تقریباً تمام اشکال حرکت برای سلامت ما سودمند هستند.
یافته‌های این تحقیق بر مبنای اطلاعات ۱۴هزار و ۳۹۹ زن سالم که در مطالعه سلامت زنان شرکت کرده بودند، به دست آمده است. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، از زنان ۶۲ ساله و بالاتر خواسته شد تا برای ارزیابی سطح فعالیت بدنی خود، به مدت یک هفته بدون وقفه از دستگاه‌های ردیاب فعالیت استفاده کنند.
شرکت‌کنندگان در طول فردای تحت نظارت خود به‌طور متوسط ۶۲ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید داشتند و روزانه به‌طور میانگین ۵۱۸۳ قدم برداشتند.
با پیگیری ۹ ساله این افراد، مشخص شد که ۹ درصد آن‌ها فوت کرده‌اند و عده‌ای نیز به بیماری قلبی مبتلا شده‌اند. داده‌ها نشان می‌دهد که افرادی که بیشتر فعال بودند، بالاترین کاهش در خطر مرگ و مشکلات قلبی عروقی را داشتند.
ال مین لی، اپیدمیولوژیست پیشرو در بخش پزشکی پیشگیرانه بیمارستان زنان و بریگهام اظهار داشت که راهنماهای فعالیت بدنی فدرال برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده و افزود: یافته‌های ما نشان‌دهنده اهمیت افزودن اهداف گام‌شماری برای تطبیق انعطاف‌پذیری با اولویت‌ها، توانایی‌ها و سبک زندگی متنوع افراد است.
لازم به ذکر است که ورزش منظم به عنوان یکی از عوامل پیشگیری‌کننده از بیماری‌های قلبی شناخته شده و درحالی‌که هر فعالیت بدنی بهتر از بی‌تحرکی است، برخی از انواع خاص ورزش‌ها ممکن است برای سلامت قلب شما مؤثرتر باشند. بدن انسان به حرکت طراحی شده و فعال ماندن از عملکردهای متععد آن پشتیبانی می‌کند و بر سلامت قلب تاثیرات مستقیم و غیرمستقیمی دارد که می‌تواند به پیشگیری و بهبود بیماری‌های قلبی کمک نماید.
بیماری‌های قلبی عروقی (CVD) شامل مواردی است که بر عضلات قلب، دریچه‌ها، رگ‌های خونی و عملکرد کلی فرد تاثیر می‌گذارند. با وجود اینکه عوامل زیادی در ایجاد این بیماری‌ها نقش دارند، کم‌تحرکی یکی از مهم‌ترین عوامل خطر به حساب می‌آید. ورزش نه تنها به تقویت ماهیچه‌های قلب کمک می‌کند، بلکه می‌تواند بهبوداتی در سلامت قلب ایجاد کند که شامل افزایش جریان خون، تقویت عروق، کنترل فشار خون، حفظ سطح کلسترول متعادل، کاهش التهاب، مدیریت وزن و تنظیم قند خون (گلوکز) است.