و با اینکه اوتسی در زمان‌های بین ۳۳۵۰ تا ۳۱۵۰ قبل از میلاد پا به عرصه وجود گذاشته بود، محققان مستقر در ایالت تنسی آمریکا مدعی هستند که توانسته‌اند رمز و راز نحوه شکل‌گیری این خالکوبی‌ها را فاش کنند.
به عقیده آن‌ها، این خالکوبی‌ها احتمالاً توسط اوتسی خود به روش ضربه زدن با دست (Hand poking) شکل گرفته‌اند؛ تکنیکی که در آن ابزار تیز دستی به‌طور مداوم به پوست ضربه می‌زند تا طریقه‌ای برای ایجاد تتو باشد.
یکی از کارشناسان پس از آزمایش چندین تکنیک باستانی اقدام به تتو کردن خود کرد تا دریابد کدام یک به هنر خالکوبی مرد یخی نزدیک‌تر است.
آن‌ها در مقاله جدید خود که در مجله‌ای با تمرکز بر باستان‌شناسی اروپا منتشر شده، اعلام کرده‌اند که اوتسی به‌عنوان یکی از نخستین شواهد معتبر از خالکوبی انسان در اعماق تاریخ شناخته می‌شود.
این مرد کهن در مجموع حاوی ۶۱ تتو بود که به شکل ۱۹ گروه از خطوط سیاه و به طول کمتر از یک سانتیمتر نشانه‌گذاری شده است.
با وجود تحقیقات گسترده‌ای که طی دهه‌ها انجام شده، هرگز به‌طور قطع مشخص نشده که تکنیک و ابزارهای به کار رفته برای خلق خالکوبی‌های مرد یخی چه بوده‌اند.
در ابتدا تصور می‌شد که او با استفاده از تکنیک برش (incision technique) این خالکوبی‌ها را خلق کرده است؛ این تکنیک شامل ایجاد برش روی پوست و سپس مالیدن جوهر رنگدانه‌ای گیاهی به آن است.
اما پژوهشگران تیم باستان‌شناسی تنسی (TDOA) اکنون این تصور را مورد تردید قرار داده‌اند و بر این باورند که تکنیک «ضربه با دست» استفاده شده است.
در این روش، نوک ابزار در جوهر تستو فرو رفته و به‌صورت نقطه‌ای به پوست برخورد می‌کند.
این تیم با الماس ریدی، یک خالکوب‌کار، از نیوزیلند همکاری کردند تا اطلاعاتی مفید درباره چگونگی اجرای خالکوبی‌های اوتسی گردآوری کنند.
آن‌ها با بکارگیری چهار تکنیک متفاوت، تتوهای مشابه اوتسی را بر روی پای ریدی اجرا کرده و پس از ایفای نقش در بهبودی، آن‌ها را با نمونه‌های اصلی مقایسه کردند.
دتر وولف اظهار داشت: «هر بار که ابزاری درحال خالکوبی به پوست ضربه می‌زند، زخم جزئی ایجاد می‌شود. این زخم‌ها دارای ویژگی‌های منحصر به فردی هستند که ناشی از نحوه ایجاد آن‌ها می‌باشد.»
در حالی که تکنیک برش لبه‌های صاف و تمیز ایجاد می‌کند، روش ضربه با دست منجر به ایجاد دایره‌های کوچک با هم‌پوشانی یا اشکال نامنظم می‌شود.
این تیم دریافت که تتوهای بر روی بدن مرد یخی بیشتر شبیه به مورد دوم است و احتمال می‌رود که از استخوان یا یک ابزار مسی نوک‌تیز کوچک برای انجام این کار بهره‌برداری شده باشد.
این ابزارهای دست‌ساز در نواحی کوه‌های آلپ و در محل کشف جسد مومیایی‌شده او نیز به‌دست آمده‌اند.
منبع: روزیاتو