“`html
ضریب جینی در خانوادههای شهری و روستایی به ترتیب ٠.٣٦٩٦ و ٠.٣٦٤٣ است که تغییراتی به دنبال دارد، به طوری که این مقادیر نسبت به سال گذشته به ترتیب ٠.٠٠٦١ کاهش و ٠.٠٠٤٩ افزایش را تجربه کردهاند.
در سال ۱۴۰۱، درصد ۲۰ از کمهزینهترین و پرهزینهترین افراد جامعه به ترتیب ٦,٠١ و ٤٦.٢١ درصد بوده است.
نسبت افراد ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد پرهزینهترین به گروههای معادل کمهزینه به ترتیب ١٢,٨٦، ٧.٦٩ و ٤.١٣ اعلام شده است.
شاخص پالما به میزان ١.٨٢ و شاخص تیل به ٠.٢٥٢٤ رسیده است. همچنین شاخص اتکینسون برابر با ٠.٢٢٤٤ میباشد.
سال ١٤٠١ – مناطق شهری:
سهم ۲۰ درصد از کمهزینهترین و پرهزینهترین جمعیت به ترتیب ٦,٥٩ و ٤٤.٩٠ درصد است.
نسبت ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد از پرهزینهترین به ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد از کمهزینهترین جمعیت به ترتیب ١١,٢٣، ٦.٨٢ و ٣.٨٠ میباشد.
شاخص پالما ١.٦٥ و شاخص تیل ٠.٢٢٩٢ گزارش شده است. همچنین، شاخص اتکینسون برابر با ٠.٢٠٣٨ است.
سال ١٤٠١ – مناطق روستایی:
سهم ۲۰ درصد از کمهزینهترین و پرهزینهترین جمعیت به ترتیب ٦,٨٩ و ٤٤.٦١ درصد را شامل میشود.
نسبت ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد از پرهزینهترین به همین نسبت از کمهزینهترین جمعیت در مناطق روستایی به ترتیب برابر با ١٠,٥٥، ٦.٤٧ و ٣.٧٠ است.
شاخص پالما در این مناطق ١,٦٢ و شاخص تیل ٠.٢٢٣٩ میباشد. همچنین شاخص اتکینسون به ٠.١٩٧٠ رسیده است.
در سال ١٤٠١، در مناطق شهری، کمترین ضریب جینی در استان کرمان (٠,٢٧٠٠) و بیشترین ضریب جینی در استان سیستان و بلوچستان (٠.٤٦٤٧) گزارش شده است.
در مناطق روستایی نیز، کمترین ضریب جینی متعلق به استان ایلام (٠,٢٣٥٤) و بیشترین آن مربوط به استان همدان (٠.٣٩١٣) میباشد.
لازم به ذکر است که ضریب جینی به عنوان معیاری برای سنجش نابرابری درآمد یا ثروت در یک کشور یا گروههای مختلف در نظر گرفته میشود.
این شاخص، ابزار اقتصادی برای ارزیابی توزیع ثروت در میان جمعیت است. اگر ضریب جینی صفر باشد، نشاندهنده برابری کامل است، یعنی تمامی افراد درآمد برابر دارند. در مقابل، ضریب جینی یک (یا ۱۰۰ درصد) به حداکثر نابرابری اشاره دارد، به طوری که در این حالت یک نفر تمام درآمد یا مصرف را در اختیار دارد و سایرین هیچ درامدی ندارند، لذا ضریب جینی در چنین شرایطی به تقریب یک نزدیک میشود.
افزایش این ضریب در یک کشور معمولاً به عنوان نشانهای از گسترش اختلاف طبقاتی و نابرابری درآمدی در آن کشور تلقی میشود.
“`
