جایروپلن، که به عنوان یک هواپیمای منحصر بفرد شناخته میشود، به عنوان یکی از کارآمدترین، ایمنترین و معتبرترین طراحیها در حوزه هوانوردی به شمار میرود! این وسیله هوایی به صورت دو سرنشینه و از دسته «بال روتور» محسوب میشود.
طبق گزارش روزیاتو، جایروپلن که به هلیکوپتر کوچک شباهت فراوانی دارد، از روتور خودچرخشی برای تولید نیروی بالابر استفاده میکند. نکته حائز اهمیت در تفاوت جایروپلن با هلیکوپتر این است که روتور آن به حرکت در نیامده و تحت تأثیر موتور واقع در دم که جریان هوای لازم را تولید میکند، قرار میگیرد.
این ویژگی، کار هدایت جایروپلن را بسیار ساده میسازد! با توجه به محدودیتهای خاص جایروپلنها، تنها سیستم انتقال قدرت برای روتور به کار میرود. برخلاف هلیکوپترها، جایروپلنها قادر به بلند شدن یا فرود به صورت عمودی نیستند و برای برخاستن به فضایی در حدود ۴۰ تا ۸۰ متر و نزدیک به ۲-۵ متر برای فرود نیاز دارند.
تاریخچه جایروپلن
خوان دلا سیروا، یک مهندس عمران، خلبان و کارشناس هوانوردی اهل اسپانیا، نخستین شخصی بود که در سال ۱۹۲۰ موفق به طراحی یک هواپیمای تک روتور شد. وی در سال ۱۹۲۳، اولین مدل جایروپلن را ساخت. «لا سیروا سی ۴»، نخستین هواپیمای پرندهای بود که در سال ۱۹۲۳ پرواز رسمی خود را به انجام رساند.
ویژگیهای اصلی جایروپلن شامل قابلیت اطمینان مثالزدنی و هدایتپذیری بینظیر آن میباشد. این خصوصیات از «سادگی مفهومی» آن ناشی میشوند که موجب میشوند فراگیری مهارتهای لازم برای پرواز با این وسیله آسانتر باشد.
نسل جدید جایروپلنها به عنوان هواپیماهایی مدرن شناخته میشوند که از مواد با تکنولوژی پیشرفته و کیفیت بالا ساخته شدهاند و مطابق با استانداردهای اساسی صنعت هوافضا هستند. پرواز با جایروپلن به دلیل طراحی آیرودینامیکی خاص روتور آن، تجربهای پایدار و لذتبخش را حتی در سختترین شرایط جوی فراهم میسازد.
دقت بالای مانور در پرواز و قابلیتهای فوقالعاده این وسیله پروازی را به انتخابی مطمئن تبدیل کرده است. اندازه کوچک، وزن سبک و امکان جداسازی روتور، جابهجایی آسان آن را بر روی تریلر ممکن میسازد.
کاربران میتوانند به محض ورود به فرودگاه، روتور را در عرض چند دقیقه نصب کنند. تیغهها که از کامپوزیتهای مقاوم تهیه شدهاند، دارای دوام طولانیمدت هستند. سهولت در جابجایی، استحکام و تقریباً عدم ایجاد ارتعاش از ویژگیهای کلیدی سیستم روتور به شمار میروند.
