فرشاد فرهی، که دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته معماری از دانشگاه ملی ایران است، همچنین تحصیلاتش را در انستیتو هنر سانفرانسیسکو، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و دانشگاه اسلو در نروژ ادامه داده است.
او در سال ۲۰۰۴، استودیوی تحقیقات معماری فرهی را در واشنگتن تأسیس کرد.
از جمله سوابق حرفهای فرشاد فرهی میتوان به همکاری با زندهیاد هادی میرمیران برای تأسیس مهندسان مشاور نقشجهان پارس، همکاری با بهرام شیردل، تدریس در دانشگاه، عضویت در هیأت تحریریه مجله معماری و شهرسازی و نگارش مقالاتی در زمینه هنر و معماری ایران اشاره کرد که در متون گوناگون به آنها پرداخته شده است.
آشنایی او با میرمیران از سال ۱۳۴۰ آغاز شد و به گفتهی خود فرهی، این آشنایی به تدریج به دوستی عمیق و جاودان تبدیل شد و در نهایت به همکاری مشترک انجامید.
در مصاحبهای که انجام داد، او به دانشجویان معماری توصیه کرد که باید به دقت معماری اندیشمند و پیشرفتهی غرب را شناسایی کنند و از آن درس بگیرند، اما به شدت از دنبالهروی، تقلید و روی آوردن به مدگرایی اجتناب کنند.
وی تأکید کرد که دانشجویان باید تلاش کنند تا هویت خود را پیدا کنند و معماری منحصر به خود را کشف نمایند و پس از یافتن آن، از طریق تجربیات متفاوت در زمینههای مختلف معماری، آن را تقویت کنند تا به شکلگیری و پختگی برسد و آنها را به معمارانی متفکر و آگاه تبدیل نماید.
فرهی معتقد بود که آنها باید از افکار سادهلوحانه و سطحی خود فاصله بگیرند و به تفکر در مورد ایدههای به ظاهر غیرممکن بپردازند.
این معمار برجسته خاطرنشان کرد که باید مراحل مختلف کار معماری خود را به طور جدی پیگیری کنند و از پرشهای بیهدف میان زمینههای مختلف پرهیز نمایند.
علاوه بر این توصیهها، او بیان داشت که معماران و دانشجویان باید بر ساختن ایدههای خود پایبند باشند، زیرا تنوع در کار باعث میشود که ایدهها به بلوغ برسند و معماران را به فردی منظم و متفاوت تبدیل نماید.
فرهی تصریح کرد که آنها باید سختکوش باشند و به تداوم کار معماری خود بپردازند تا بتوانند قلههای حرفهای خود را یافته و حفظ نمایند و بر اهمیت حضوری فعال در عرصههای بینالمللی تأکید کرد، بهویژه شرکت در مسابقات بینالمللی به منظور کسب افتخاری که منجر به ساخت آثار ارزشمند شود.