براساس نتایج یک پژوهش، دانشمندان به شیوه ای نوآورانه برای ارزیابی سلامت سیستم قلبی و عروقی دست یافته اند که به داده هایی که به طور روزانه توسط ساعت های هوشمند جمع آوری می شود، متکی است.
بیماری های قلبی به عنوان یکی از اصلی ترین دلایل مرگ ومیر در سطح دنیا شناخته می شوند. روش های گوناگونی برای تشخیص به موقع این بیماری ها وجود دارند؛ با این حال، بسیاری از افراد نسبت به توصیه های پزشکی در این زمینه چندان توجهی ندارند. از این رو، بهره گیری از اطلاعاتی که ساعت های هوشمند ثبت می کنند، می تواند به شناسایی افراد در معرض خطر کمک کند و آن ها را به مشاوره با پزشکان ترغیب نماید.
در یک مطالعه جدید در این زمینه، پژوهشگران دانشگاه نورث وسترن ایالات متحده بررسی کردند که چگونه می توان سلامت قلب را با استفاده از داده های جمع آوری شده از ساعت های هوشمند پیگیری کرد.
آن ها با بررسی اطلاعات نزدیک به ۷۰۰۰ بزرگسال در آمریکا که از گجت های هوشمند مچی معروف به Fitbit استفاده می کردند، رابطه ای میان نرخ ضربان قلب در هر گام و برخی از مشکلات قلبی یافتند. این داده ها شامل ۵.۸ میلیون روز ثبت و ۵۱ میلیارد گام می شد.
یافته های این پژوهش نشان داد افرادی که در بالاترین ربع شاخص «ضربان قلب در هر گام» یا همان DHRPS قرار دارند، نسبت به سایرین، دو برابر بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲، ۱.۷ برابر بیشتر در معرض نارسایی قلبی، ۱.۶ برابر بیشتر در معرض فشار خون بالا و ۱.۴ برابر بیشتر در معرض تصلب شرایین کرونری (انسداد عروق قلبی) قرار دارند.
این نتایج نشان می دهد که DHRPS ارتباط قوی تری با مشکلات قلبی نسبت به صرفاً تعداد گام های روزانه یا ضربان قلب به تنهایی دارد. همچنین، در یک گروه کوچکتر از شرکت کنندگان که تحت آزمایش استرس ورزشی بر روی تردمیل قرار گرفتند، این شاخص نشان دهنده رابطه قوی تری با توانایی متابولیکی قلبی نسبت به سایر معیارها بود.
با استناد به این یافته ها، پژوهشگران پیشنهاد می کنند که DHRPS می تواند به عنوان نشانه ای اولیه برای شناسایی افرادی که نیاز به بررسی های بیشتر یا تمرینات بهینه سازی عملکرد قلب دارند، مورد استفاده قرار گیرد. این معیار به اندازه ای ساده است که هر فرد می تواند به راحتی آن را از داده های ساعت هوشمند خود استخراج کند و حتی امکان گنجاندن آن در اپلیکیشن های ساعت های هوشمند وجود دارد.
البته، این مطالعه تنها یک اعتبارسنجی اولیه از این شاخص به حساب می آید و طراحی تحقیق به گونه ای نبود که مشخص کند آیا این اندازه گیری ها قبل از تشخیص بیماری های قلبی انجام شده یا پس از آن.
محققان قصد دارند در مطالعات آینده، این شاخص را در بازه های زمانی کوتاه تر (مانند در مقیاس دقیقه به جای روز) مورد بررسی قرار دهند تا دقت آن بهبود یابد.
این تحقیق که نتایج آن در جلسه سالانه کالج آمریکایی قلب و عروق ارائه شده است، می تواند به توسعه روش های بهتری برای ارزیابی سلامت قلب و مدیریت خطر بیماری های قلبی در آینده کمک نماید.