تحقیقات نشان میدهند که فیلها هرگز چهرهها را فراموش نمیکنند و جالبتر اینکه به نظر میرسد توانایی به خاطر سپردن نامها را نیز دارند و یکدیگر را با نام خطاب میکنند. بله، باور کنید یا نه، بررسیهای اخیر نشان دادهاند که فیلها قادرند همدیگر را از طریق نامهای منحصر به فرد شناسایی کنند.
به گفته ایسنا، محققان دانشگاه کلرادو در همکاری با تیم «بنیاد نجات فیلها»، با استفاده از تکنیکهای یادگیری ماشینی به این کشف شگفتانگیز دست یافتهاند. تحقیقات آنها به وضوح نشان میدهد که فیلها دارای سطحی از تعاملات هستند و نوع ارتباطات آنها به میزان زیادی به ما انسانها شباهت دارد، بیشتر از آنچه که قبلاً انتظار میرفت.
به نظر میآید که فیلها از روشهای ارتباطی ویژه برای خطاب اعضای گروه خود بهره میبرند و به نوعی نامگذاری نادر در میان خود دارند.
مایکل پاردو (Michael Pardo)، اکولوژیست رفتاری از دانشگاه کرنل در ایتاکا، نیویورک، تصریح میکند که پیچیدگی در زندگی جانوران به مراتب بیش از آن است که تصور میشود. ارتباطات فیلها میتواند حتی از آنچه که ما پیشتر در نظر داشتیم، پیچیدهتر باشد.
جز انسان، تعداد معدودی از گونهها قادر به تخصیص نام به یکدیگر هستند. به عنوان مثال، دلفینهای بینی بطری (Tursiops truncatus) و طوطیهای پیشانی نارنجی (Eupsittula canicularis) با تقلید از امضای ارتباطی یکدیگر را شناسایی میکنند. در مورد انسانها، نامها هیچ ارتباط ذاتی با افراد یا اشیایی که به آنها اشاره میشود ندارند. پاردو بر این باور بود که فیلها به دلیل وجود ارتباطات صوتی وسیع و روابط اجتماعی پیچیده، ممکن است نامهایی برای یکدیگر انتخاب کنند.
برای بررسی این مسئله، پاردو و همکارانش از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۲۲، غرشهای عمیق فیلهای ماده وحشی ساوانای آفریقا (Loxodonta africana) و فرزندان آنها را در پارک ملی آمبوسلی واقع در جنوب کنیا و همچنین در منطقه حفاظتشده ملی سامبورو و بوفالو اسپرینگز ثبت کردهاند. نتایج این تحقیق روز گذشته در مجله «Nature Ecology & Evolution» منتشر گردید.
محققان با بهرهگیری از روشهای یادگیری ماشینی، ۴۶۹ صدای ضبط شده را مورد تحلیل قرار دادند. این مدل توانست به درستی شناسایی کند که در ۲۷.۵ درصد مواقع کدام فیل مورد خطاب قرار گرفتهاست که این میزان موفقیت به طرز چشمگیری بالاتر از وقتی بود که مدل با صدای تصادفی به عنوان داده کنترل استفاده میشد. این نکته بیانگر آن است که غرشهای فیلها حاوی اطلاعاتی مخصوص به یک فیل خاص هستند.
در ادامه، پاردو و همکارانش صدای ضبط شده این ارتباطات را برای ۱۷ فیل پخش کردند و واکنشهای آنها را مورد بررسی قرار دادند. فیلها زمانی که صدای «نام» خود را میشنیدند، در مقایسه با وقتی که صدای غرش به سمت فیل دیگری بود، بیشتر صدا کردند و سریعتر به سمت گوینده حرکت کردند. پاردو تاکید میکند که آنها میتوانستند با شنیدن آن صدا دریابند که آیا تماسی با آنها برقرار شدهاست یا خیر.
هانا مومبی (Hannah Mumby)، بومشناس رفتاری و تکاملی در دانشگاه هنگکنگ اظهار داشت که این یافتهها «نشانهای بسیار امیدوارکننده» هستند، هرچند برای تایید اینکه آیا فیلها واقعا یکدیگر را با نام صدا میزنند، شواهد بیشتری مورد نیاز است. وی میافزاید که درک روابط اجتماعی فیلها و جایگاه هر یک در گروه برای حفظ جمعیت آنها از اهمیت ویژهای برخوردار است. مومبی خاطرنشان میسازد که حفاظت از فیلها تنها به تعدادی که از آنها باقیمانده است، محدود نمیشود.
سوال بعدی برای تیم محققان، بررسی روشهای کدگذاری اطلاعات از سوی فیلها در دریافت ارتباطات شان است. پاردو اشاره میکند که این مورد بازتاب دهنده دامنه وسیعی از سوالاتی است که میتوانیم بپرسیم، نظیر اینکه آیا فیلها مکانها را نامگذاری میکنند یا اینکه آیا آنها در مورد یکدیگر به صورت سوم شخص صحبت میکنند.
