حضور در کنسرتهای موسیقی، همچون دیگر رویدادهای اجتماعی، نیازمند رعایت آداب خاصی است تا حقوق خود و دیگران حفظ شود. واقعیت این است که همه افرادی که به تماشای کنسرت میآیند، به وقت خود و هزینه صرف شده اهمیت میدهند، پس ضروری است که ما به عنوان مخاطب، با رعایت این آداب به حقوق یکدیگر احترام بگذاریم. همچنین هنرمندان نیز باید توجه کنند که نسبت به مخاطبان خود مسئول هستند و باید با ارائه موسیقی با کیفیت و همچنین حضور به موقع روی صحنه و رعایت زمانبندی، شان و منزلت طرفداران خود را ارج نهند.
به تازگی، یکی از خوانندگان مشهور آمریکایی به نام «لانا دل ری» در فستیوالی تابستانی در انگلستان به نام Glastonbury شرکت کرده و طبعاً با چهل دقیقه تأخیر بر روی صحنه حاضر شد. اما نکته قابل توجه این است که این تأخیر برای طرفداران موسیقی در انگلستان و خود جشنواره، مسئلهای عادی نبود و از این رو باعث ناراحتی طرفدارانش گردید. علاوه بر این، برگزارکنندگان جشنواره نیز درست در زمان مقرر، سیستمهای صوتی را خاموش کردند و از خواننده و طرفداران خواستند تا سالن را ترک کنند.
پس از این ماجرا، رسانههای بینالمللی همچون رویترز، نیویورکتایمز و بیلبورد به نقد عملکرد خواننده پرداختند و دلیل تأخیر او را مسائل مرتبط با آرایش موهایش عنوان کردند. در شبکههای اجتماعی نیز بسیاری از طرفداران از لانا دل ری پرسیدند که چرا برای مخاطبانش ارزش قائل نیست و نخواسته است به موقع روی صحنه بیاید. همچنین نکته جالب این است که کمتر کسی به جشنواره و سالن برای قطع ناگهانی سیستم صوتی انتقادی داشت و بیشتر انتقادات متوجه این خواننده و تیمش بود و از او خواسته میشد که نسبت به طرفدارانش مسئولیتپذیر باشد.
اما این ماجرا به همین یک مورد محدود نشد و او به فاصلهای اندک بعد از جشنواره Glastonbury، در جشنواره British Summer Time نیز با تأخیری بیش از ۱۷ دقیقه حاضر شد و ناچار به عذرخواهی رسمی در قبال تأخیرهایش گردید.
با این وجود، شاید برای ما ایرانیها چنین تأخیرهایی جزء عادات روزمره باشد و جنجال رسانهای پیرامون آن برایمان عجیب جلوه کند، اما واقعیت این است که در نقاط مختلف جهان، این نوع تأخیرها غیرعادی تلقی میشود؛ به ویژه در شرایطی که هزینه و زمان مردم در یک رویداد هنری مطرح باشد.
در عین حال، چنین حوادثی در میان آداب و رسوم مردم ایران چندان غیرمعمول نیست و تأخیر در موارد متعددی از قرارهای دوستانه تا کنسرتها و پروازها وجود دارد؛ با این حال، اگر بخواهیم دلیلی علمی برای این پدیده مطرح کنیم، باید گفت که عادت به تأخیر در چندین عامل از جمله درک فرد از زمان، مدیریت زمان و شخصیت خود شخص ریشه دارد.
حالا که از غیرعادی بودن تأخیر در کنسرت بگذریم، باید اشاره کرد که حضور در مراسمهایی نظیر کنسرت موسیقی نسبت به سبک موسیقی و جوی که حاکم است نیاز به رعایت آداب خاصی دارد. برای مثال، اگر در یک کنسرت کلاسیک یا سالن اپرا حاضر شویم، باید از همراه داشتن کودکان، روشن بودن تلفن همراه، ایجاد سروصدا، خوردن و آشامیدن، بلند شدن از صندلی، تشویقهای نامناسب از جمله دست زدن در حین اجرا و فیلمبرداری اجتناب کنیم.
با این حال، کنسرتهای پاپ، فیوژن و از این دست مراسمها شرایط کاملاً متفاوتی دارند؛ به ویژه در فضاهای باز که ممکن است همخوانی با خواننده، حضور کودکان، فیلمبرداری، جابجایی از صندلیهای خود، تشویق و حتی خوردن و آشامیدن در محدودههایی که خارج از مرزهای ایران است، به راحتی قابل قبول باشد. اما باید دقت کنیم که برخی خطوط قرمز نیز وجود دارد که عدم رعایت آن ممکن است موجب بروز درگیری با سایر مخاطبان شود.
پرتاب اشیاء از روی خشم به سمت هنرمندان نه تنها در ایران، بلکه در سایر کشورها هم عملاً اتفاقی رایج نیست؛ به عنوان مثال در تابستان گذشته چندین مورد از پرتاب اشیا در کنسرتهایی نظیر Bebe Rexha و Drake رخ داد که به شدت جنجالبرانگیز و حتی خطرناک محسوب شد. در یک مورد، در کنسرت Drake، یکی از تماشاچیان تلفن همراه خود را به سمت او پرتاب کرد که پس از برخورد به مچ دستش، دچار آسیب دیدگی شد؛ با این حال او به اجرای کنسرت ادامه داد، هرچند که دچار سردرگمی و تعجب از اینکه چرا کسی باید تلفن خود را به سمت او پرتاب کند، بود!
در نهایت، برگزاری کنسرت ممکن است برخی حوادث ناخوشایند را به همراه داشته باشد که بعضی از آنها به وقوع حوادث نادری از قبیل حمل سلاح به سالن یا حتی تیراندازی یا مرگ ناگهانی یکی از تماشاچیان در کشورهای غربی مربوط میشود؛ هرچند احتمال وقوع چنین مواردی بسیار پایین است، ما میتوانیم با رعایت قوانین و اصول اولیه از جمله رسیدن به موقع، از پیامدهای ناگوار آن جلوگیری نماییم.
