جاناتان راتول، اقتصاددان ارشد موسسه گالوپ، بیان می‌کند: «صرف نظر از شیوه تحلیل این داده‌ها، همواره مزایای قابل‌توجهی از لحاظ ارزیابی کیفیت زندگی افراد در نتایج به چشم می‌خورد.»
به گزارش روزیاتو، از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳، از ۲.۵ میلیون بزرگسال آمریکایی پرسش شده که چطور کیفیت زندگی فعلی خود را ارزیابی می‌کنند؛ به این صورت که امتیاز ۰ بدترین حالت و ۱۰ بهترین وضعیت را نشان می‌دهد. سپس از این پاسخ‌دهندگان خواسته شده که توقعات خود را برای سطح خوشبختی در پنج سال آینده بیان کنند.
براساس نتایج این بررسی، برای اینکه یک فرد به‌عنوان شخصی در حال رشد شناخته شود، می‌بایست زندگی فعلی خود را از ۷ به‌بالا ارزیابی کرده و انتظار داشته باشد که در آینده به امتیازی برابر یا بالاتر از ۸ دست یابد.
در طول این نظرسنجی، افراد متأهل به‌طور پیوسته از سالی به سال دیگر، خوشبختی خود را بین ۱۲٪ تا ۲۴٪ نسبت به همتایان مجرد خود بالاتر ارزیابی کرده‌اند.
این اختلاف حتی در زمانی که پژوهشگران عواملی نظیر سن، نژاد، قومیت، جنسیت و سطح تحصیلات را مدنظر قرار دادند، همچنان وجود داشت.
تحصیلات می‌تواند عاملی تاثیرگذار بر خوشبختی تلقی شود، اما یافته‌ها حاکی از آن است که بزرگسالان متأهلی که حتی دیپلم ندارند، زندگی خود را نسبت به بزرگسالان مجردی که مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد دارند، رضایت‌بخش‌تر ارزیابی می‌کنند.
بردفورد ویلکاکس، استاد جامعه‌شناسی و مدیر پروژه ملی ازدواج در دانشگاه ویرجینیا، می‌گوید: «عواملی مانند نژاد، سن، جنسیت و تحصیلات اهمیت دارند، اما به‌نظر می‌رسد که ازدواج نسبت به این عوامل از اهمیت بیشتری برخوردار است.»
او افزود: «ما موجودات اجتماعی هستیم و همان‌طور که ارسطو اشاره کرده است، برای ارتباط برقرار کردن طراحی شده‌ایم.»
تفاوت در انتخاب همسر در دنیای کنونی
ایان کرنر، مشاور و درمانگر خانواده و کارشناس در زمینه روابط عاطفی، می‌گوید: «در دهه گذشته، متوجه تغییر تدریجی در معیاره‌ای انتخاب همسر از رویکرد “عاشقانه” به “دوستی عمیق” شده‌ام. بدین معنا که افراد همسرانی را انتخاب می‌کنند که بیشتر شبیه بهترین دوستانشان هستند تا صرفاً عشق زندگی‌شان.»
او همچنین اظهار داشت: «هرچند این رویکرد ممکن است به بروز مشکلاتی در جذابیت زوجین منجر شود، اما نشان‌دهنده این است که افراد براساس ویژگی‌هایی همسر خود را انتخاب می‌کنند که احتمالاً به ثبات و رضایت بلندمدت منتهی می‌شود.»
دکتر مونیکا اونیل، روان‌شناس، بیان می‌کند: «مفهوم تعهد نمایان‌گر تجربه پیوند با یک افراد دیگر است؛ و در بهترین حالت، به معنای ارتباط با شخصی است که در رویارویی با چالش‌ها، پایگاهی امن و مطمئن برای شما باشد.»
آیا باید ازدواج کنم تا خوشحال‌تر شوم؟
اگرچه این داده‌ها به ما بینش‌های مهمی می‌دهند، اما نمی‌توان به‌طور قطع گفت که آیا ازدواج به‌طور مستقیم موجب افزایش سطح خوشبختی می‌شود یا خیر. کیفیت ازدواج‌ها می‌تواند تحت تأثیر عوامل فردی، تحولات اجتماعی و نگرش‌های فرهنگی نسبت به ازدواج قرار گیرد.
برای نمونه، تحقیقات نشان می‌دهد که در جوامع که ازدواج به صورت یک ضرورت اجتماعی مطرح است، نسبت به جوامعی که در آن افراد احساس آزادی بیشتری در انتخاب شریک زندگی دارند، تأثیر ازدواج بر خوشبختی کمتر محسوس است؛ و تجربه یک ازدواج نامطلوب ممکن است احساسات کلی راجع به زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. احتمالاً افرادی که در یک ازدواج ناموفق قرار دارند، کمتر از افراد مجرد احساس خوشحالی می‌کنند.
چه متأهل باشید و چه مجرد، با ایجاد ارتباطات مثبت در خصوص تعهداتی که نسبت به یکدیگر دارید، می‌توانید احتمال رسیدن به رابطه‌ای شاد را افزایش دهید.