خبرآنلاین – علیرضا مجیدی کارشناس مسائل خاورمیانه، در گفت‌وگو با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: «طبیعی است که اگر آمریکایی‌ها از عراق خارج شوند، این خلأ ایجاد شود. البته این تنها یک مثال است و نمونه‌های دیگری نیز در حوزه‌های مختلف وجود دارد. واقعیت این است که آمریکایی‌ها تعمداً این خلأها را ایجاد و از تداوم آنها صیانت کرده‌اند و اجازه نداده‌اند عراقی‌ها هیچ‌گاه خودشان این خلأها را پر کنند؛ چراکه می‌خواستند عراق همواره نیازمند و وابسته به آمریکا باقی بماند و هر زمان که آمریکا این کشور را ترک کرد، عراق دچار مشکل شود و در نهایت دوباره دست نیاز خود را به سمت آمریکا دراز کند.»
در ادامه بخشی از گفتگو علیرضا مجیدی با خبرآنلاین را می‌خوانید؛
قرار بود عراق پدافند خود را از روسیه و چین بخرد، اما در نهایت به سامانه آمریکایی رسید/ آمریکایی‌ها می‌خواهند عراق بعد از خروج دوباره دست نیاز به سوی آنها دراز کند
واقعیت این است که آمریکایی‌ها تعمداً حفره‌هایی را در ساختار امنیتی عراق قرار داده‌اند تا این کشور پس از خروج آمریکا با مشکل مواجه شود. یک مثال می‌زنم؛ عراق قرار بود سامانه پدافندی و راداری پیشرفته‌ای را از روسیه خریداری کند، اما آمریکا با استناد به یک قانون تحریمی مانع این اقدام شد. بعد از آن قرار شد عراق این سامانه‌ها را از چین خریداری کند، اما چنان بحران سیاسی‌ای در سال ۲۰۱۹ بالا گرفت که نهایتاً دولت تغییر کرد و بعداً، از طریق سازوکارهای داخلی، وزارت دفاع کره جنوبی جایگزین چین شد.
کره جنوبی نیز زمانی که قرار بود این سامانه‌ها را به عراق تحویل دهد، در نهایت همان سامانه آمریکایی را با همکاری یک شرکت پیمانکار آمریکایی تحویل داد و عملاً پدافند عراق کاملاً آمریکایی شد.
بنابراین، طبیعی است که اگر آمریکایی‌ها از عراق خارج شوند، این خلأ ایجاد شود. البته این تنها یک مثال است و نمونه‌های دیگری نیز در حوزه‌های مختلف وجود دارد. واقعیت این است که آمریکایی‌ها تعمداً این خلأها را ایجاد و از تداوم آنها صیانت کرده‌اند و اجازه نداده‌اند عراقی‌ها هیچ‌گاه خودشان این خلأها را پر کنند؛ چراکه می‌خواستند عراق همواره نیازمند و وابسته به آمریکا باقی بماند و هر زمان که آمریکا این کشور را ترک کرد، عراق دچار مشکل شود و در نهایت دوباره دست نیاز خود را به سمت آمریکا دراز کند.
بنابراین، در پاسخ به سؤال شما باید بگویم که خروج آمریکا قطعاً یک خلأ امنیتی ایجاد می‌کند؛ اما نکته اینجاست که حتی زمانی که آمریکا نیز در عراق حضور دارد، این خلأ به‌طور کامل پر نمی‌شود، چراکه آمریکا اجازه نمی‌دهد خود عراقی‌ها صحنه‌گردان این قضیه باشند.
آمریکا اجازه نمی‌دهد شروط گروه‌های مقاومت برای خلع سلاح اجرا شود/ عراق باید صاحب قرار سیاسی خودش باشد، نه اینکه آمریکا برایش تصمیم بگیرد
بیشتر گروه‌های مقاومت شروط روشنی را برای خلع سلاح تعیین کرده‌اند. این شروط نیز بسیار روشن است و جامع‌ترین مجموعه آنها در بیانیه ۱۰ ماده‌ای است که «کتائب سیدالشهدا» منتشر کرده و عملاً همه گروه‌های مقاومت نیز از آن حمایت می‌کنند.
از سوی دیگر، دولت نیز مهلت تعیین‌شده را تمدید کرده است. پیش از این گفته می‌شد گروه‌های مقاومت باید همزمان با خروج آمریکا سلاح‌های خود را تحویل دهند، اما این موضوع منتفی شد و اعلام کردند که این فرایند باید از پایان سال آغاز شود و یک فرایند هفت‌ماهه نیز برای آن در نظر گرفته شده است؛ به‌گونه‌ای که تا پایان ژوئن ۲۰۲۷ باید خلع سلاح به‌طور کامل انجام شود.
این بازه زمانی حدود ۱۰ ماهه، به‌ویژه سه ماه نخست مذاکرات، مشخص می‌کند که آیا دولت به سمت اجرای این شروط حرکت خواهد کرد یا خیر.
دقت کنید که هیچ‌کدام از این شروط، امتیاز شخصی برای گروه‌های مقاومت نیست و حتی امتیاز باندی و سازمانی نیز در آنها مطالبه نشده است؛ بلکه همه این شروط ناظر بر تقویت نهاد دولت در عراق است. باید ببینیم آیا نهاد دولت به این سمت حرکت می‌کند که آن‌قدر تقویت شود تا کاملاً مقتدر، خوداتکا و برخوردار از یک توان درون‌زا باشد یا خیر. اگر دولت به این سمت حرکت کند، واقعاً گروه‌های مقاومت سلاح‌های خود را تحویل خواهند داد.
اما تصور من این است که اساساً دولت به این سمت نخواهد رفت. برای مثال، یکی از شروط این است که عراق صاحب قرار سیاسی خودش باشد؛ یعنی عراقی‌ها خودشان درباره مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشورشان تصمیم قطعی بگیرند. این تنها یک نمونه است. همین الان آمریکا دیکته کرده است که عراق مشمول تحریم هوایی شود و دولت عراق نیز آن را پذیرفته است. در حالی که این قرار باید یک قرار عراقی باشد، نه یک قرار آمریکایی.
اگر این توافق حاصل شود، بخش‌های دیگر توافق نیز قابل حل خواهد بود. اینها فقط نمونه‌هایی از شروط مطرح‌شده هستند و موارد دیگری نیز وجود دارد.
تصور من این است که آمریکا اجازه نخواهد داد این شروط اجرا شود. البته مسئله فقط آمریکا نیست؛ خود دولت نیز منافع جریانی و سیاسی خودش را دارد که لزوماً با منافع نهادی دولت عراق منطبق نیست. منافع سیاسی آقای زیدی نیز در تضاد با این موضوع قرار دارد و اجازه نخواهد داد این فرایند به آن سمت حرکت کند.
۲۱۹