مرتضی پورعلی‌گنجی: در جام جهانی قطر به خاطر مسائلی، حمایت کافی از سوی مردم و دیگر جوانب فراهم نشد؛ همچنین تحت فشارهای خارجی بودیم / آمریکا ما را نجات نمی‌دهد و عدالت الهی برقرار نیست

مرتضی، پس از گذشت چهار یا پنج هفته از آغاز لیگ برتر، در بازی تیم ملی مقابل قطر دچار مصدومیت شدید و رباط صلیبی‌ات پاره شد. در مورد وضعیت خودت توضیح بده!

این واقعه برای من خیلی تلخ بود و به شدت بر من، خانواده‌ام و دوستانم تأثیر گذاشت. مصدومیت‌های طولانی‌مدت به یادآورنده روزهای سختی برای من است؛ درست مانند تجربه‌ای که قبلاً داشتم. هم برای حضور در پرسپولیس و هم در تیم ملی دلتنگ هستم. در حال گذراندن مراحل درمان هستم. همیشه تأکید می‌کنم که مصدومیت‌های طولانی‌مدت شما را به یک قفس فیزیوتراپی می‌فرستد و اکنون من هم در این قفس هستم و باید از ساعت ۸ صبح تا ۶ بعدازظهر آنجا باشم تا بتوانم دوباره راه بروم و بدوم. فکر می‌کنم امروز بعد از ۲ ماه و ۶ روز توانستم عصا را کنار بگذارم و به تقویت عضلاتم برای دویدن بپردازم.

به نظر خودت چه زمانی می‌توانی دوباره به میدان برگردی؟

این نوع مصدومیت برای هر فوتبالیستی بسیار دشوار است. پزشکان اعلام کرده‌اند که بازیکن باید حداقل ۹ ماه دور از میادین باشد. اما این موضوع بستگی به وضعیت بدنی هر فرد دارد. برخی پس از ۶ ماه می‌توانند بازی کنند. من در تجربه قبلی خود بعد از یک سال و دو ماه به میدان برگشتم، در حالی که بازیکنان دیگری داشتیم که بعد از ۶ ماه بازگشتند. در حال حاضر مسیر من تاریک نیست و عوامل حمایتی دارم. به فکر هستم که تا دو ماه دیگر در کنار تیم باشم و به تمرینات سایه‌زنی بپردازم. از الآن تخمین می‌زنم که ممکن است ۴ ماه و نیم یا ۵ ماه دیگر به میدان بروم.

پرسپولیس امسال با مصدومیت‌های زیادی مواجه بود و تو، وحید امیری و یاسین سلمانی از اصلی‌ترین بازیکنان مصدوم شده بودید. یحیی گل‌محمدی هم بارها درباره تأثیر نبود شماها سخن گفته است. به نظر خودت نبود تو چه اندازه بر پرسپولیس تأثیر گذاشت؟

پرسپولیس در این چند سال نشان داده است که به یک بازیکن وابسته نیست. وحید امیری از ارکان اصلی تیم بوده و من نیز در کنار سایر بازیکنان جا افتاده بودم. احساس می‌کنم که نبود ما تأثیر ۱۰۰ درصدی بر تیم نداشته است؛ زیرا تمام بازیکنان به این درک رسیده‌اند که اگر دو بازیکن غایب باشند، باید همگی به هم کمک کنند. من از طرف خودم از هواداران و آقای یحیی و آقای قلعه‌نویی به خاطر نبودن‌ام عذرخواهی می‌کنم. با توجه به آمادگی‌ام، فكر می‌کنم می‌توانستم تعدادی از فشارهای تیم را برطرف کنم و به همین دلیل از همه‌تان عذرخواهی می‌کنم. امیدوارم با قدرت به میادین بازگردم. امسال به نظرم پرسپولیس هم بدشانس بود و هم در شرایطی قرار گرفت که متوجه شدیم شایسته این بی‌احترامی نبودند. سال گذشته نوسانات زیادی داشتیم اما توانستیم سه جام بگیریم. به یکی از دوستانم می‌گفتم که قهرمان شدن نیاز ندارد که حتما چهار هفته در صدر باشی؛ بلکه فقط باید در تمام طول لیگ در سطح بالا باشی. ما پارسال ۱۷، ۱۸ هفته را در صدر جدول گذراندیم و سه قهرمانی را به ارمغان آوردیم. تمامی بازیکنان و مربیان می‌دانند که برای قهرمانی تلاش جمعی تعیین‌کننده است. می‌دانم که همه افراد تیم پرسپولیس حتی در شرایط خانوادگی‌شان نیز دغدغه‌هایی داشتند. در نهایت، قهرمانی قاعدتاً باید پاداشی به همراه داشته باشد. اینطور نیست که قهرمان با قرار گرفتن در جایگاه پنجم چیزی بگیرد یا اصلاً پاداشی نداشته باشد.

آیا اصلاً سازمان لیگ پاداشی در نظر می‌گیرد؟

به نظر من باید تدابیری اتخاذ شود. مراسم قهرمانی را که می‌بینید، به هیچ عنوان در شأن و شخصیت قهرمان نیست. حداقل باید یک پاداش برای قهرمانی در نظر بگیرند و نه این که زمانی پرسپولیس قهرمان می‌شود، دستمزد‌ها کاهش یابد یا اصلاً پرداختی نداشته باشند. پس چرا باید به قهرمانی فکر کنیم یا در لیگ قهرمانان به موفقیت بیاندیشیم؟ بنابراین باید تشویقی ویژه برای بازیکنان و کادر فکری که در این زمینه تلاش می‌کنند در نظر گرفته شود. یادم می‌آید آقای یحیی از ساعت ۹ صبح تا زمانی که دخترش را به مدرسه می‌برد کار می‌کرد و تا ۶ بعدازظهر سخت مشغول بود. تمام اعضای کادر نیز در صحنه حضور داشتند. زحمات این عزیزان به همراه تلاش مدیریت بالاخره به قهرمانی ختم شد. پرسپولیس در سال‌های اخیر با زحماتش درخشش زیادی از خود نشان داده است.

رضا درویش بارها اظهار داشته که با قهرمانی سه‌گانه پرسپولیس، ۶۵ میلیارد تومان به خاطر آپشن‌ها بر هزینه‌های پرسپولیس افزوده شده است. منظور او این بود که باید این قهرمانی‌ها پاداشی داشته باشد. آیا در کشورهای دیگر مثل چین که بازی کردی، به چنین مواردی برخورد کرده بودی؟

من تنها می‌توانم بگویم که اکنون وضعیت اقتصادی مردم خوب نیست و نمی‌توان درباره مسائل مالی زیاد بحث کرد. چیزی که من مشاهده کردم این است که در آنجا به وفور درباره‌ پول به توافق می‌رسیدند. به عنوان مثال در قرارداد برخی بازیکنان به ازای هر پیروزی ۳۰ هزار دلار پاداش که معادل یک میلیارد و پانصد میلیون تومان می‌شود، به حساب بازیکنان انتقال می‌یافت. باید به صحبت قبلی‌ام برگردم که نمی‌توانیم با بازیکنان ملی‌پوش خود قرارداد برابر سایر بازیکنان تیم‌های دیگر ببندیم؛ یعنی پولی که نصیب‌مان شده تقریباً یک سوم تیم‌های دیگر بوده است.

قرارداد پارسالت چقدر بود؟

۱۲ میلیارد تومان.

از هوادار متمول هم پولی گرفتی؟

خدا شاهد است که من تنها در حد تبلیغ یکی دو برند، مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان کسب کردم. از هوادار متمول هیچ چیزی دریافت نکردم و بعید می‌دانم به دیگر بازیکنان هم کمکی کرده باشد. شاید دو یا سه نفر از هواداران عزیزمان که بخاطر عشق و علاقه‌شان هزینه کردند، مبلغی دریافت کرده‌اند. من هم از طرف خودم به عنوان یک هوادار پرسپولیسی تمام قد از عشق‌ام به تیم می‌زنم. این در واقع بحثی جدا از باشگاه است. به خاطر این یک سری شرایط به امید کسب سه‌گانه، مبلغ یک تا چهار میلیارد تومان به قراردادهایی که داشتیم، افزوده شد. برای این قهرمانی چقدر باید درد و زجر بکشید؟ هنوز فکر می‌کنم که بازیکنان ما حدود ۵۰ درصد از پاداش‌های وعده‌داده شده را هم نگرفته‌اند. با این حال در بعضی از بازی‌ها که پیروز می‌شدیم، پاداشی نزدیک به ۱۰ یا ۲۰ میلیون تومان دریافت می‌کردیم که بعضی از آن‌ها به حساب بازیکنان واریز نشده است. چرا باید به این نقطه برسیم که برای قهرمانی هنوز از دستمزدهای وعده‌داده شده نیز بی‌نصیب بمانیم؟ پولی که قرار است برای سلامتی‌مان باشد.

این قهرمانی در شرایطی رقم خورد که شما استقلال را هم در لیگ برتر و هم در فینال جام حذفی شکست داده‌اید.

آقای برهانی در برنامه فوتبال برتر، با توجه به دو بردی که داشتیم، اشاره کرد که سال گذشته آنها دو بار شکست‌ خوردند و توانستند قهرمان شوند. سال پیش ما هم توانستیم دو بار از داربی پیروز شویم و دو بار از تک‌داربی‌ها به قهرمانی برسیم. پس از پیروزی در داربی، توان ما به بالای ۱۰۰۰ رسید و تمام بازی‌ها را به خوبی پیروز شدیم. احساسی که از قهرمانی پیدا می‌کنید، واقعاً بعد از پیروزی در یک داربی بیشتر می‌شود.

آپشن‌های بازیکنان سبب حاشیه‌سازی برای پرسپولیس شد و حتی باعث شد یحیی گل‌محمدی چندین بار اعتراض کند و در نهایت به دوبی برود. پرسپولیس متضرر شد و از کورس قهرمانی عقب ماند. نمی‌توان گفت که فقط مشکلات فوتبالی و داوری تأثیرگذار بودند، بلکه همین آپشن‌ها نیز برای پرسپولیس حاشیه ایجاد کردند. نظر تو چیست؟

در این چند سال، به نظر من پرسپولیس نسبت به سایر تیم‌ها از امکان بهانه‌گیری کمتری برخوردار بوده است. آقای گل‌محمدی به خاطر شرایط به وجود آمده و مباحث مالی، باید توجه خاصی به مطالبات بازیکنان داشته باشد. ما خانواده داریم و به مانند تمامی افراد دیگر در فوتبال، صحبت‌های مالی مکرر است. در دنیا تمامی باشگاه‌ها به زحمات و هزینه‌های بازیکنان ارزش می‌گذارند، به جز کشور ما که تصور می‌شود بازیکنان به زور دنبال پول هستند. فوتبال بازی کردن یک هنر است، وگرنه هر کسی می‌توانست مانند رونالدو، مسی یا علی دایی شود. ما برای زحمتمان و تأمین نان حلال برای خانواده‌مان می‌کوشیم و از جوانی‌مان می‌گذریم. نمی‌خواهم غمگین به نظر بیایم اما این واقعیت وجود دارد. آقای گل‌محمدی با آقای درویش در این مورد صحبت کردند که باشگاه به خاطر مشکلات مالی و عدم توانایی در درآمدزایی، قادر به پرداخت حقوق بازیکنان نبوده است. این موضوع می‌تواند منجر به بی‌انگیزگی و بی‌روحی در تیم شود. بازی کردن در پرسپولیس دشوارتر از حضور در تیم ملی جمهوری اسلامی ایران است؛ این مسئله واقعاً دشواری است. من در شش تیم خارج از ایران بازی کرده‌ام و همچنین در نفت تهران که از نبود برای هواداران رنج می‌برد، حضور داشتم، اما وقتی در پرسپولیس بازی کردم، واقعاً فشار و سختی کار را احساس کردم. بازیکن باید فشار را تحمل کند و بری رو به جلو، به شکلی که به طرز روحی و جسمی نامتعادل باشد. بنابراین شرایط دشواری وجود دارد تا این تیم بتواند نتیجه بگیرد. به هرحال مشکلات مالی نیز عاملی انگیزشی برای بازیکنان است.

به نظر تو آیا یحیی گل‌محمدی باید این گونه رفتار می‌کرد و می‌آمد و می‌گفت که قرارداد ندارد؟ او بهتر نبود که جلسات بیشتری با باشگاه برگزار می‌کرد؟ گفتن این موضوع از آن جهت مهم است که هواداران زمانی که تیم در حاشیه قرار می‌گیرد، ناراحت می‌شوند.

من فکر می‌کنم نباید اتفاقاتی به وقوع می‌پیوست که سرمربی تیم چنین واکنشی داشته باشد. شاید فشارها آنقدر زیاد بود که او تصمیم گرفت به شکل غیرمطلوبی رفتار کند تا شفافیت مالی به وجود بیاید. شما می‌دانید که در فوتبال ما شرایطی پیش می‌آید که اگر از حق خود دفاع کنید، راحت‌تر مبلغی دریافت می‌کنید؛ زیرا گاهی حقتان را نمی‌دهند. این برخورد بسته به تجربیات کارنامه‌ی یحیی بوده است. آقای یحیی نیازی به پشتیباني من ندارد، اما در آمار، او بهترین مربی تاریخ پرسپولیس است.

حالا وضعیت پرسپولیس را در کورس قهرمانی چگونه می‌بینی؟

امسال، ما شرایط خوبی نداشتیم. اتفاقاتی که پیش آمد، از جمله مصدومیت‌ها و مشکلات مالی نه تنها باعث افت تیم شد، بلکه بدشانسی‌هایی هم در بازی با الدحیل و صنعت نفت داشتیم. به هر حال این فوتبال است. دیگر آسیا از دست رفت، اما دو بازیکن خوب خارجی برای شادی دل هواداران نیاوردند.

آیا اعتقاد داری که جذب بازیکن خارجی می‌تواند به پرسپولیس کمک کند؟

شکی در این نیست که باید در خط حمله بازیکن خارجی باکیفیت جذب کنند. به تمامی احترامی که دارم، استقلال، سپاهان و پرسپولیس می‌بایست در آسیا سرمایه‌گذاری کنند و برای شادی مردم هزینه کنند. پیروزی در مسابقه ملی و پرسپولیس، مردم را خوشحال می‌کند. در صورتی که در نیم فصل دوم نتوانیم نتیجه بگیریم، کارمان مشکل خواهد شد. اکنون تیم‌های بالای جدول در حال تغییرات وضعیت هستند و هیچ چیز مشخص نیست. اگر تمام توان خود را بگذاریم و مصدومان‌مان به تیم برگردند، احتمال قهرمانی امسال نیز وجود دارد، اما نیاز به تقویت داریم.

در فوتبال ایران، تنها رقابت زمین میدانی نیست و درگیری‌های بین تیم‌ها نیز تأثیرگذار است.

امسال، تنها تیمی که به مزاحمت دچار شد، پرسپولیس بود. افرادی که در عرصه فوتبال فعالیت می‌کنند، به این مسأله واقفند. سقف بودجه‌ای که تیم ما را تحت فشار قرار داد را تا حدودی جلو بردند. در واقع، طبق اظهارات آقای یحیی، بر نام ما کلاهی بزرگ رفت. متأسفانه در فوتبال ما، هر که بیشتر قدرت دارد، می‌تواند بازی را در بیرون از زمین تحت تأثیر قرار دهد. البته اگر در زمین به حد مطلوبی عمل کنی، باز هم می‌توانی به نتیجه برسی. به عقیده من، همیشه باید توانایی خود را به حد کافی در زمین بازی کنیم تا بتوانیم برنده شویم.

آیا پرسپولیس به سقف بودجه پایبند بود؟

من حاضرم قسم بخورم. در مورد خودم به صراحت می‌گویم که یک ریال از هواداری متمول نداشتم. فقط در مورد سه یا چهار بازیکن به ازای تبلیغ یک مارک، پول مختصری به آنها داده شده که یقین دارم بیشتر از دو یا سه میلیارد تومان نبوده است. ما به سقف بودجه پایبند بودیم. ملی‌پوش ما، علی بیرانوند ۱۵ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان قرارداد بسته و کسی بیشتر از او قرارداد ندارد. اکثر بازیکنانی هم که در سقف قرارداد بودند، بین ۱۴ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان قرار داشتند.

اما یک بازیکن ۱۰۴ میلیارد تومان قرارداد بسته است.

نوش جان او. من حسود نیستم و از این موضوع ناراحت نمی‌شوم. شاید لایقش بوده که چنین قراردادی داشته باشد.

و یک بازیکن دیگر هم به مبلغ ۱۶۰ میلیون تومان قرارداد بسته است.

خدا قوت به او. احتمالاً به خاطر عشق و علاقه‌اش این کار را کرده است. امیدوارم خداوند برکت بیشتری به او عطا کند. من باور دارم که پرسپولیس سقف را رعایت کرده، اما در عین حال بر سرش کلاه بزرگ رفت.

چندین بازیکن کلیدی مثل عیسی آل‌کثیر را به دلیل این قانون از دست دادید، که یحیی هم بارها به این موضوع اشاره کرده بود.

ما حالا در این مصاحبه پنج بار راجع به مسائل مالی گفتگو کردیم. واقعاً باید بیشتر به مباحث فنی و انگیزشی در فوتبال پرداخته شود. در تمامی مصاحبه‌ها، موضوع مالی مسلط بر بحث‌هاست. عیسی، دوست من است. من صد درصد متوجه می‌شوم که عیسی یا هر بازیکن ملی‌پوش در این مدت ۱۵ میلیارد تومان پس‌انداز نکرده و باید به آینده‌اش فکر کند. زیرا اگر مصدوم شود، افراد کمی از او خبر می‌گیرند. پس حقش است که پول خوبی به دست آورد.

آیا بعد از مصدومیتت به تو زنگ زدند؟

فدراسیون هزینه‌های عمل من را پوشش داد و برای فیزیوتراپی به من گفتند که هزینه کن و سپس به تو پرداخت خواهند کرد. من در این زمینه از هر دو طرف درگیر بودم.

باتوجه به دولتی بودن فوتبال ما، اگر قانونی مانند سقف بودجه نباشد، فوتبال ما هم مانند چین ورشکسته می‌شود.

باید مدیریت بهتری وجود داشته باشد. باید قوانین صحیحی در این زمینه وضع شود و زیرساخت‌ها به درستی ساخته شوند. هیچ منطقی وجود ندارد که یک تیم اندکی بگیرد و تیم دیگر مبلغ بیشتری به دست آورد. برخی تیم‌ها هم خصوصی هستند و ممکن است بازیکنان میلیاردی جذب کنند تا هوادارانشان را خوشحال کنند. به وضوح در فوتبال عربستان می‌بینید که رونالدو را به مبلغ ۲۰۰ میلیون دلار جذب می‌کنند و با زیرساخت‌هایی که دارند، می‌توانند در مدت کوتاهی سرمایه‌گذاری خود را جبران نمایند. در واقع، آنها قوانین جامعی برای فوتبال‌شان دارند و به خوبی هزینه می‌کنند. در تاریخ فوتبال ما نیز تقریباً دو بازیکن مشهور نداشته‌ایم و به عنوان مثال تهران، با این وسعت یک استادیوم دارد. سقف بودجه را فراموش کنید. واقعاً در فوتبال ایران موفقیت به همین سادگی نیست و مشکلات زیادی بر سر راه است. بنابراین باید در زمینه‌های دیگر نیز تمرکز کنیم. به باور من، اگر سقف بودجه وجود نداشت، بسیاری از کشمکش‌ها پیش نمی‌آمد و خبرنگاران نیز بیکار می‌شدند؛ چراکه این مقوله، موضوع اصلی ما برای بحث بوده است.

سال گذشته هم که سقف بودجه وجود نداشت، همواره ضد یکدیگر صحبت می‌کردید. جالب این است که بسیاری از شما دوستان یکدیگر هستید.

تمامی بازیکنان برادر هم هستند. البته در میکسدزون اینطور به نظر می‌رسد که دشمن یکدیگر هستیم. عزیز من، در زمینه فوتبال، من هم برای نان حلال به سفره‌ام می‌رسانم. این دوگانگی چه معنا دارد؟

با نزدیک شدن به جام ملت‌ها، بیایید به تیم ملی بپردازیم. ابتدا به جام جهانی قطر اشاره کنیم؛ جایی که کی‌روش به جای اسکوچیچ در فاصله کمی مانده به جام آمد که از انگلیس شش گل نخوردیم اما این امر محقق نشد. چه عاملی باعث شد که در برابر انگلیس تسلیم شویم؟

در جام جهانی روسیه حمایت بیشتری دریافت کردیم. در جام جهانی قطر، اگر حمایت بیشتری از ما می‌شد، شاید شرایط متفاوت بود؛ اما به دلایل متعدد، آن حمایت از سمت مردم و برخی دیگر موجود نبود. ما در بازی با انگلیس بیشتر به خاطر انتخاب سیستمی بازنده شدیم. من و سایر بازیکنان که نام‌آور بوده‌ایم، تربیت شده توسط آقای کی‌روش هستیم، اما معتقدم که در بازی با انگلیس یک تصمیم اشتباه از سوی کی‌روش اتخاذ شده بود. تغییرات سیستمی باعث شد که تا دقیقه ۲۵ یا ۳۰ بدون گل خورده کنار بیاییم، اما مصدومیت علی بیرانوند به هم‌ریختگی روحی و روانی را به ارمغان آورد. تحت فشار از سوی هواداران، بعضی افراد در استادیوم به ما توهین می‌کردند و این عوامل دست به دست هم دادند تا گل بخوریم و بعد از آن بازیکنان نتوانند به خوبی بازی کنند. متأسفانه نتوانستیم نتیجه مطلوبی کسب کنیم.

مصدومیت علی بیرانوند چه تأثیری گذاشت؟ به نظر می‌رسید که سیدحسین از نظر ذهنی آماده بازی نبود.

علی بیرانوند یک دروازه‌بانی بسیار با تجربه است. سیدحسین هم چنین است. من و سید حسین از دوران نوجوانی در کنار هم بودیم؛ اما برخی بازیکنان برای قرارگیری در برابر بزرگان استرس بالایی دارند. به گونه‌ای است که برخی از آنها شب پیش از بازی با یک ستاره بزرگ خواب راحتی ندارند. به عنوان مثال، در سمت ما قبل از بازی با النصر، بازیکنانی بودند که استرس و هیجان زیادی را تجربه کردند. حال فرض کنیدی که بازیکنان بهترین تیم دنیا در تیم شما هستند. نمی‌گویم اگر علی بود، ما بازی را صفر – صفر می‌کردیم؛ ممکن است علی هم چند گل می‌خورد، اما سید از حیث روحی و روانی مشکل داشت. اگر علی در دروازه بود، می‌توانستند جلوی یکی دو تا گل را بگیرد؛ به طور کلی روز ما خوب نبود و سیستم نیز به گونه‌ای نبود که در پوشش یکدیگر موثر عمل کنیم. حتی برزیل هم در برابر آلمان ۷ گل خورد.

پس از بازی با انگلیس، کی‌روش در حلقه‌ای از اتحاد با بازیکنان ایجاد کرد. مایلم درباره نیمه اول بازی با انگلیس بپرسم؛ کی‌روش در بین دو نیمه چه چیزی به شما گفت؟

تمام مربیان بسته به نوع شخصیت‌شان، به بازیکنان انگیزه می‌دهند. من این را می‌گویم که ما در آن بازی به دلیل سیستم ناکام شدیم. هزار بار دیگر هم بگویید که چه گفته، اما وقتی روند با سیستم خوب پیش نرود، هیچ صحبتی تأثیرگذار نخواهد بود. ما در نیمه دوم نیز با همان سیستم ادامه دادیم. ما شانس گل زنی هم داشتیم و می‌توانستیم گل‌های خود را به سه یا چهار گل برسانیم. ما در نیمه دوم در پی حمله بودیم تا خودمان را به نمایش بگذاریم؛ اما بازیکنان رقیب با بهترین ویژگی‌ها در ضدحملات گل می‌زدند. کی‌روش بعد از این بازی در حلقه اتحاد به ما گفت که این بازی به هر دلیلی با مشکلاتی به پایان رسید، اما جوانان ما باید از این زمان (بعد از دیدار با انگلیس) تمرکز ویژه بر بازی‌های آینده داشته باشند.

آیا می‌توان گفت که در اینجا، شکست در برابر انگلیس باعث شد تا هیچ تاثیر مثبتی بر روند تیم در بازی‌ها وجود نداشته باشد؟

بله، به همین دلیل ما در آن بازی تحت فشار بودیم. با پوست و گوشت خود حس کردیم، شوک روحی به همه ما وارد آمد که متأسفانه نتوانستیم نتیجه بگیریم وتا دیدار با آمریکا هم بر روی کار ما تأثیر گذاشت. در واقع فشار روحی، نشان از کمبود و رخوت دو طرف بود که ایجا شده بود. ما از لحاظ ذهنی به هم ریخته بودیم و این موضوع در جا زدن ما تأثیر گذاشت.

ویژگی‌های کی‌روش در انجام روند آماده‌سازی شمارا نظر شما چه می‌باشد و آیا آماده‌سازی در دور قبلی مقدماتی وجود داشت؟

شما می‌توانید اگر گذشته را بررسی کنید، برای جام جهانی روسیه با این کادر بدنسازی و در سطح مناسب آماده شدیم و توانستیم در گروه مرگ ۴ امتیاز کسب کنیم. متأسفانه در جام جهانی قطر تنها دو هفته بازیکنان استاندا تغییر بیش از ۲ تا ۳ نقطه به جز بازیکنان لژیونر در اختیار ما قرار داشت.

مسئله این است که بازیکنان چگونه آماده‌سازی کنند تا بتوانند در رقابت‌های جهانی حضور پیدا کنند؟

فدراسیون فوتبال این اتفاقات را به مانند رقابت‌های قاره‌ای سرنا نمی‌سازد. در واقع اگر واقعاً بخواهیم به آن توجه کنیم، باید ببینیم که مصلحت ما کجاست. با این وصف ما باید به واقعیت بیاندیشیم که بر خطر شکستای در جامعه یاری خواستیم. ما از طریق تعصب و همگانگی کنار هم قرار داریم و بهترین نتایج را در پی خواهیم داشت. ولی حقیقتی وجود دارد؛ ما از حیث امکانات و حمایت نیاز به تقویت داریم.

ما در جام ملت‌های ۲۰۱۹ به نیمه‌نهایی رفتیم اما بر اساس یک اشتباه بزرگی به ژاپن باختیم. این چه درس‌هایی برای ما دارد؟

در آن جام، همه تصور می‌کردند که ما فقط قهرمان می‌شویم. این اتفاقی منحصر بفرد بود که در آن دسته از بازی‌ها حال خوبی داشتیم؛ اما من اعتقاد دارم که ما نفری به سمت داور رفتیم و این اشتباه بزرگ نتیجه‌مان را رقم زد.

آیا سوت داور را شنیدید؟

در آن زمان در استادیوم صدای سوت به حدی زیاد است که به راحتی قابل شنیدن نیست. ما باید در کسری از ثانیه تصمیم می‌گرفتیم که متأسفانه سردرگمی ایجاد شد و همه به سمت داور رفتیم. این موضوع به صدمه اصولی و بنیادی تیم ما انجامید.

بعد از گل اول ژاپن، حملات در نیمه دوم داشتیم تا اینکه پنالتی حکم به دست آمد.

VAR در ابتدا اعتقاد داشت که هیچ هند اتفاق نیفتاده، اما در نهایت به خود چک کرده و حکم به پنالتی داد. من در آنجا به درستی تکیه‌گاه داشتم و نتوانستیم با آن وضعیت موقعیتی به سود خود ایجاد کنیم. به بیان دیگر، مجموعه‌ای از همزمانی‌ها موجب عدم موفقیت تیم ما شده بود و ما در واقع باید در این زمینه دقت بیشتری به خرج می‌دادیم.

بدون شک، شما به دلیل مصدومیت در این سفرات نیستید اما می‌خواهید در کنار تیم ملی باشید. چه توصیه‌ای به بازیکنان دارید؟

ما باید به خود باور داشته باشیم و بزرگ فکر کنیم. من اطمینان دارم که امسال تجربه و بازیکنان مستعدی داریم. البته تیم‌های مقابل ما از لحاظ قدرت سه برابر بیشتر از ما هستند، اما امیدوارم که همه بازیکنان در سلامت باشند و نتیجه خوبی را ان‌شاءالله بگیریم.

پیش‌بینی تو از عملکرد تیم در جام ملت‌ها چیست؟

ما تا بازی کره جنوبی با قوت خواهیم رفت و امیدوارم روزی موفق به شکست کره شویم. هرچند کار سختی خواهد بود، اما ان‌شاءالله روزی خواهد بود که برکات الهی با ما باشد و به قهرمانی دست یابیم.