طرح آمارگیری از گردشگران ملی یکی از برنامه های محوری مرکز آمار ایران است که به منظور جمع آوری داده ها و اطلاعات مربوط به سفر های گردشگری خانواده های ایرانی طراحی شده است. این اطلاعات به منظور تحلیل های اقتصادی و کمک به تصمیم گیری های مدیران و برنامه ریزان در حوزه گردشگری جمع آوری می شود. در فرآیند این طرح، با مراجعه به نمونه های شده از خانوارها، جزئیات مرتبط با سفرها شامل تعداد سفرها، نوع تور (با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه)، هدف اصلی سفر، روش سفر، نوع محل اقامت گردشگران، وسیله نقلیه مورد استفاده، تعداد شب های اقامت و هزینه های سفر، همچنین ویژگی های اجتماعی اعضای خانوار مانند سن، جنسیت، سطح سواد و وضعیت شغلی ثبت می گردد.
نتایج به دست آمده از این طرح در فصل بهار سال ۱۴۰۳ مشخص می کند:
در بهار امسال، ۵۲.۴ درصد از تقریبا ۲۷ میلیون خانوار در کشور حداقل یک بار سفر کرده اند.
در این فصل، در مجموع حدود ۷۱ میلیون و ۲۰۰ هزار سفر صورت گرفته است.
تعداد سفر های داخلی در بهار ۱۴۰۳ بیش از ۷۰ میلیون و ۶۰۰ هزار سفر بوده که از این تعداد، ۴۹ درصد شامل اقامت شبانه و ۵۱ درصد بدون اقامت شبانه بوده است.
10 استان شامل خراسان رضوی، مازندران، تهران، فارس، گیلان، اصفهان، خوزستان، هرمزگان، مرکزی و همدان، بیشترین مقصد سفرهای با اقامت شبانه در فصل بهار ۱۴۰۳ را تشکیل داده اند.
در میان سفرهای بدون اقامت شبانه در بهار ۱۴۰۳، 10 استان گیلان، زنجان، خراسان رضوی، کرمانشاه، تهران، فارس، مازندران، آذربایجان شرقی، ایلام و گلستان، به عنوان مقاصد اصلی شناسایی شده اند.
بیشترین فراوانی سفرهای بومی با اقامت شبانه در بهار سال جاری به دلیل دیدار با دوستان و خانواده (۵۹ درصد)، تفریح و گردش (۲۳ درصد)، مقاصد درمانی (۸ درصد) و زیارتی (۷ درصد) انجام شده است. مجموعاً این اهداف، تقریبا ۹۷ درصد از کل سفرها را در بر می گیرند. حدود سه درصد از سفرها نیز در فصل بهار به دلایل دیگری مانند آموزش، خرید و فعالیت های تجاری انجام شده است.
از سفرهای بومی بدون اقامت شبانه در بهار امسال، ۳۱ درصد به منظور تفریح و گردش، ۲۷ درصد برای دیدار با دوستان و خانواده، ۲۲ درصد با هدف درمانی و ۱۲ درصد به منظور خرید صورت گرفته است. همچنین حدود هشت درصد از سفرهای بدون اقامت شبانه به سایر اهداف نظیر آموزش، زیارت و کسب و کار پرداخته شده است.
در بهار سال ۱۴۰۳، محل اصلی اقامت در سفرهای بومی با اقامت شبانه خانوارها، خانه خویشاوندان و آشنایان با ۶۹ درصد، ویلا و آپارتمان های اجاره ای با ۱۱ درصد، ویلا و آپارتمان های شخصی با ۹ درصد، اقامتگاه های عمومی با چهار درصد، چادر و کمپ های شخصی با سه درصد، اقامتگاه های سازمانی با دو درصد و سایر مدل های اقامت نیز دو درصد بوده است.