زمانی که «موز» در اوج شکوه و عظمت خود قرار داشت، ما با میوه‌هایی متداول سر و کار داشتیم؛ اما اکنون این میوه با ارزش، دیگر نشانی از تجمل نیست و هم‌اکنون با دیگر میوه‌های معمولی هم‌قیمت شده است.
امروزه موز به مرور جای خود را به میوه‌های تزیینی و لاکچری داده است که برخی از آنها شاید برایتان آشنا نباشد؛ این محصولات در میوه‌فروشی‌های لوکس و با قیمت‌های هنگفتی به فروش می‌رسند. اغلب این محصولات منشأ خود را از کشورهای استوایی می‌گیرند و علی‌رغم طعم و ویژگی‌های خاص خود، به سبد خرید خانوارهای ایرانی سرایت کرده‌اند.
در ابتدا، زمانی که این میوه‌ها با قیمت‌های گزاف وارد بازار شدند، کمتر کسی جذب آنها می‌شد، زیرا طعم و شکل آنها برای عموم مردم ناشناخته بود. با این حال، به تدریج و با پر شدن قفسه‌های فروشگاه‌های مناطق مرکزی و شمالی شهر، این میوه‌ها به منزل‌ها راه یافتند و اکنون پس از گذشت چند سال، مشتریان خاصی برای خود دست و پا کرده‌اند.
مسأله جالب توجه این است که واردات این میوه‌های لاکچری به دست عده‌ای محدود سپرده شده که این امر موجب گردیده تا قیمت این محصولات فارغ از هر گونه نظارت و صرفاً بر اساس تصمیمات واردکننده مشخص شود.
به همین دلیل، در میوه‌فروشی‌های مناطق بالای شهر، قیمت یک کیلو لیچی به ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان، بلوبری کیلویی ۲ میلیون تومان، آووکادو کیلویی ۴۶۰ هزار تومان و میوه ستاره‌ای یا استارفروت با قیمت یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان عرضه می‌شود.
البته، این میوه‌ها معمولاً به صورت دانه‌ای یا گرمی فروخته می‌شوند، زیرا خریداری آنها به صورت کیلویی با این قیمت‌های سرسام‌آور برای هیچکس مقدور نیست. در حالی که همین میوه‌ها در کشورهای دیگر با قیمت‌هایی به مراتب پایین‌تر و معمولی‌تر به فروش می‌رسند و حتی به عنوان خوراکی لاکچری شناخته نمی‌شوند.