تحقیقی تازه نشان می دهد که زمانی که جراحان در حین جراحی دارای سطح مناسبی از اضطراب باشند، بیماران آن ها با عوارض کمتری مواجه می شوند.
این تحقیق که شامل ۷۹۳ عمل جراحی و تحت نظارت ۳۸ پزشک در چهار بیمارستان واقع در شهر لیون فرانسه انجام شده است، یافته ها را به عوامل مختلفی مثل سن، وضعیت سلامت و شرایط جسمی بیمار نسبت داده است. با این حال، به نظر می رسد کهعامل اضطراب پزشک نیز تأثیر قابل توجهی دارد.
به منظور ارزیابی تغییرات ضربان قلب پزشکان به عنوان ابزاری برای اندازه گیری سطح اضطراب، پژوهشگران از دستگاه های پایش ضربان قلب بهره بردند. این دستگاه ها در طول پنج دقیقه ابتدایی عمل، ضربان قلب جراحان را ثبت کردند. محققان با پیگیری وضعیت بیماران و نتایج جراحی به این نتیجه رسیدند که یک سطح معین از اضطراب جراحان با کاهش عوارض پس از عمل در بیماران در ارتباط است، با این حال، این اضطراب هیچ تأثیری بر مدت زمان اقامت بیمار در بخش مراقبت های ویژه (آی سی یو) نداشته است.
جیک آوتری، محقق سرپرست این پژوهش در گفت وگویی با بخش سلامت یورونیوز بیان کرد: «فیزیولوژی جراحان برای بیماران از اهمیت بالایی برخوردار است.»
توضیح ممکن برای این نتایج غیرمنتظره این است که سطح متعادل اضطراب می تواند به جراحان کمک کند تا به حالت «غرقگی» وارد شوند و بر روی وظایف خود تمرکز عمیق تری داشته باشند، در حالی که اضطراب شدید می تواند منجر به عواقب مخاطره آمیز شود.
تجربه پزشکان و نوع عمل جراحی ممکن است تأثیرگذار باشد. در این پژوهش، بیشتر اعمال جراحی ی و جراحان دارای مسئولیت های بالا حضور داشتند.
آقای آوتری اشاره کرد که اقامت در بخش مراقبت های ویژه و موارد مرگ و میر در این مطالعه نادر بوده و در صورت گنجاندن تعداد بیشتری از بیماران، ممکن است نتایج متفاوتی مشاهده می شد.
این تحقیق نشان داد که پزشکان با تجربه معمولاً توانایی بهتری در مدیریت اضطراب خود دارند، بدون اینکه تحت تأثیر آن قرار گیرند.
آقای آوتری بیان کرد: «اندازه گیری سطح اضطراب پزشکان تحت تأثیر عوامل گوناگونی است و به سختی می توان یک دلیل مشخص برای آن ارائه کرد.»
وی افزود: «اما می توان گفت که افراد در اینجا در وضعیت بهینه تری برای عملکرد قرار دارند و این موضوع در نتایج بیماران آن ها نمایان است.»
به گفته آقای آوتری، شناخت سطح اضطراب جراحان در آینده می تواند به بهبود نتایج مراقبت های بهداشتی کمک کند. به عنوان مثال، می توان سطح اضطراب پزشک را در همان لحظه بر روی صفحه نمایش اتاق عمل نمایش داد تا همکاران بدانند آیا زمان مناسبی برای طرح سوال یا مختل کردن کار جراح است یا خیر.
وی به این نکته اشاره کرد که ورزشکاران حرفه ای برای هدایت تمرینات و پیش بینی عملکرد، نشانه های فیزیولوژیکی خود را رصد می کنند و گفت: «اگر بتوانیم رویکرد مشابهی برای جراحان ایجاد کنیم، این موضوع می تواند بسیار مفید باشد.»
یورونیوز