این ملاقات به خوبی نشان دهنده این واقعیت است که سیاست آمریکا نسبت به همپیمانانش به طور مداوم بر پایه منافع زودگذر و یک جانبه قرار دارد و وقتی این منافع دچار تغییر می شوند، متحدان به حال خود رها می گردند.
فسخ کنفرانس خبری مشترک، عدم توافق در مورد قراردادهای معادن و رفتار سرد نمایندگان آمریکایی، به وضوح پیامی روشن را برای زلنسکی و دیگر متحدان آمریکا به ارمغان آورد که نشان می دهد ایالات متحده دوستی دائمی ندارد و صرفاً در پی تأمین منافع خود است.
زلنسکی که اوکراین را درگیر یک جنگ دشوار کرده بود، در برابر دوربین های جهانی به عنوان یک رهبر ضعیف و ناکام معرفی شد. عدم حمایت قاطع ترامپ و جی دی ونس به روشنی نشان داد که اوکراین به نظر آمریکا دیگر یک ابزار کارآمد نیست.
درس عبرت برای جهان
تحقیر زلنسکی در کاخ سفید نمونه بارز سیاست دیرینه واشنگتن است که به طور مکرر نسبت به متحدان خود اعمال شده است: پس از بیست سال اشغال، افغانستان به طالبان واگذار شد. کردهای سوریه، علی رغم سال ها همکاری، در برابر حملات ترکیه رها شده اند. ویتنام جنوبی نیز به محض تغییر شرایط سیاسی، به دشمن بدون حمایت سپرده شد. به طوری که:
زلنسکی با اعتماد نامحدود به آمریکا، سرزمینش را به میدان جنگی تبدیل کرد که فاقد هرگونه منافع واقعی برای خود او بود. اما اکنون که آمریکا دیگر نیازی به ادامه این جنگ نمی بیند، رئیس جمهور اوکراین در برابر دوربین ها تحقیر شده و با دستانی خالی به کی یف بازگشته است.
این رویداد پیامی روشن برای تمامی کشورهایی است که به حمایت آمریکا امید بسته اند و آن این است که اعتماد به آمریکا، به معنای پذیرش تحقیر و خیانت در لحظاتی است که بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارید.
* کارشناس مسائل بین الملل