تورم در انگشتان پا، نشانهای از نقرس، که نوعی آرتریت به شمار میآید، به حساب میآید. اما ناحیه مچ پای شما نیز ممکن است در معرض خطر قرار گیرد.
نشانههای نقرس در مچ پا
علائم مربوط به نقرس نسبت به آسیبهای دیگر مانند پیچخوردگی مچپا، عفونتهای باکتریایی پوست (سلولیت)، التهاب تاندون یا سایر اختلالات مچپا، شدت بیشتری دارد. نشانههای نقرس نظیر تورم و درد حاد به همراه اریتم [قرمزی]، بهمراتب جدیتر از حالت ضعف یا تورم مزمن است.
درد
درد ناشی از نقرس میتواند بسیار آزاردهنده باشد. بسیاری از افراد آن را بهعنوان احساس چاقوهای ریز و داغی که در مفصل گیر کردهاند، توصیف میکنند. این تصویر بهخوبی حرفهای است که در مفصل به وقوع میپیوندد.
زمانی که اسید اوریک در بدن انباشته میشود و تجزیه میگردد، کریستالهای کوچک و سوزنی شکل اسید اوریک در مفصل تجمع مییابند. این کریستالها عامل درد شدید هستند.
تغییرات پوستی
برخی از مشکلات پوستی میتوانند نشانههای بیماری به شمار آیند. در زمان بروز حملات نقرس، پوست ناحیه مفصل مچ پا عموماً دچار قرمزی شدید میشود.
نشانههای دیگر نقرس شامل درخشندگی پوست اطراف مفصل و افزایش دمای آن است که بسیار گرم و ملتهب احساس میشود.
حساسیت
افراد مبتلا به نقرس معمولاً گزارش میکنند که ناحیه مچ پا دردناک بوده و به لمس بسیار حساس است. حتی تماس با یک پارچه نرم و سبک میتواند احساس ناراحتی ایجاد کند.
تورم و سفتی
در طی یک حمله حاد نقرس، تورم ممکن است به مدت چند روز تا یک هفته ادامه یابد. با این حال، بیماران با مشکلات شدیدتر ممکن است بین حملات نقرس، علائم و تورم را برای مدت زمان بیشتری تجربه کنند و بهویژه در مراحل انتهایی، این وضعیت میتواند بدون محدودیت ادامه داشته باشد. بسیاری از افراد اظهار میدارند که هنگام شروع حمله نقرس، مفصل مچ پایشان دچار سفتی میشود.
کاهش تحرک
درد، حساسیت و تورم میتواند بهطور چشمگیری دامنه حرکتی و قابلیت عملکرد مفصل را محدود کند.
شخصی که به نقرس مبتلا است ممکن است در حرکت مچ پا یا هنگام راه رفتن با دشواری مواجه شود.
درد و ظهور ناگهانی آن
علائم معمولاً بهطور ناگهانی آغاز میشوند و به سرعت تشدید میگردند. وحشتناکترین درد معمولاً در ۲۴ ساعت اول تجربه میشود.
دردی که شما را از خواب بیدار میکند
بسیاری از اوقات، حملات نقرس در نیمه شب رخ میدهند و باعث مختل شدن خواب آرام با درد شدید میشوند. حملات شبانه نقرس بیشتر شایع هستند و باور بر این است که این پدیده به دمای بدن که در شب پایینتر است، مربوط میشود. پا معمولاً سردتر است زیرا دورترین قسمت بدن از قلب به شمار میآید. نظریههای دیگری نیز وجود دارد که بر اختلالات خواب تمرکز دارد که میتواند منجر به کاهش اکسیژن خون شود، مانند آپنه خواب.
