بر اساس گزارش ایلنا، برنامه تلویزیونی «۱۰۰» به تهیهکنندگی محسن نجفی سولاری و با اجرای هادی حجازیفر بهصورت روزمره از شبکه سه سیما پخش میشود.
مسابقات تلویزیونی بهعنوان یکی از برنامههای محبوب و پربیننده شناخته میشوند که چندین مورد از آنها به آثار ماندگار تلویزیون تبدیل شدهاند. مسابقه «۱۰۰» با فرمت و ساختاری جدید، بهعنوان یکی از تازهترین برنامهها در رسانه ملی، بر پایه اطلاعات عمومی طراحی شده است.
هر فصل این مسابقه با شرکت صد نفر آغاز میشود و با ادامه حذف شرکتکنندگان، در نهایت تنها یک نفر بهعنوان برنده معرفی خواهد شد.
بهمناسبت پخش مسابقه «۱۰۰» گفتوگویی با محسن نجفی سولاری انجام دادیم که جزئیات آن را در ادامه خواهید خواند:
چطور ایده و ساختار مسابقه «۱۰۰» شکل گرفت؟
در سطح جهانی، چنین مسابقهای با این فضای خاص در ۲۸ کشور در حال تولید و پخش است. ما طرح ابتدایی را از این نمونهها گرفتیم و با تغییرات جدی، آن را بومیسازی کرده و برای ساخت در ایران، به شبکه سه سیما ارائه دادیم.
ساخت این برنامه به لحاظ اجرایی با چالشهای فراوانی مواجه بود و به دلیل تحریمها، برخی از مواد اولیه در دسترس نبود. بنابراین، با همکاری نخبگان تصمیم به تولید بخشی از محصولات فنی خود گرفتیم و خوشبختانه نتیجه خوبی نیز بهدست آمد.
کدام متریالها توسط نخبگان ایرانی طراحی و ساخته شدند؟
زمین مسابقه، که شرکتکنندگان روی آن میایستند، در ایران تولید نشد و با استفاده از تکنیکهای خاص، سیستمی طراحی کردیم که توانایی تحمل وزنی معادل ۹ تن را دارد.
برای بومیسازی برنامه چه تدابیری اتخاذ کردید؟
برای انعکاس غنای فرهنگی کشور، برخی از جزئیات را بهنوعی به خودمان نسبت دادیم و این موضوع را در طراحی سوالات مدنظر قرار دادیم؛ بهطوریکه در سطح جهانی، سوالات معمولاً جنبه بینالمللی دارند. شرکتکنندهها در فضایی خاص و با فرصتی ۴۵ ثانیهای به سوالات پاسخ میدهند و هر کسی که بتواند سریعتر پاسخ دهد، برنده خواهد بود.
سوالات این مسابقه شامل اطلاعاتی درباره محصولات داخلی، مکانهای ایرانی، شاعران و نویسندگان، موسیقی محلی، شخصیتها و موضوعات مذهبی است و به همین جهت، مسابقه «۱۰۰» تفاوتهای مشهودی با نسخههای خارجی دارد. زمین ویژهای که زیر پای شرکتکنندگان ساختیم، از نظر گرافیکی نیز با نمونههای خارجی بسیار متفاوت است و در هر فصل هنرهای اصیل ایرانی مانند آینهکاری، کاشیکاری و فرش ایرانی را بهنمایش میگذاریم.
چرا بعضی سوالات مسابقه به آسانی با واکنشهای منفی مواجه شدهاند؟
اصل این مسابقه بر سادگی مبتنی است. ایده اصلی این است که سوالات در نهایت سادگی طرح شوند و شرکتکنندهها در شرایط پر استرس و در مدتی بسیار محدود به آنها پاسخ دهند. در این مسابقه، حضور ذهن و آمادگی روحی و عاطفی مهمترین عوامل موفقیت هستند.
این برنامه در کشورهای دیگر با استقبال خوبی مواجه شده است. این برنامه یک رقابت تخصصی علمی یا ورزشی نیست؛ بلکه افراد تواناییهای عمومی خود را محک میزنند و ما ۵۰۰ موضوع مختلف برای سوالات داریم که افراد باید در مدت ۴۵ ثانیه به آنها پاسخ دهند. ساختار سوالات بهگونهایست که از آسان به سخت تغییر میکند.
داشتن هوش هیجانی بالا، انتخاب استراتژیک رقیب و دانش عمومی از ضروریات موفقیت در مسابقه «۱۰۰» هستند. برخی افراد سعی دارند توجه مخاطبان را از آنتن تلویزیون دور کنند و نگرانند که هنرمندان محبوب به این رسانه بازگردند. حتی در مورد هادی حجازیفر هم نقدهای زیادی بهوجود آمد که چرا به تلویزیون آمده است و نسبت به حضور او در یک برنامه تلویزیونی ابراز نگرانی کردهاند.
در حالی که واقعاً بسیاری از هنرمندان مشهور به تلویزیون بازگشته و در حال ساخت برنامهاند و برخی از آنها در رسانهها معرفی شدهاند و برخی هنوز در حال برنامهسازی هستند.
به تمام کسانی که به خاطر سوالات ساده مسابقه ما را نقد میکنند، دعوت میکنم تا در این برنامه شرکت کنند. میتوانیم فصل ویژهای برای این افراد آماده کنیم و ببینیم آیا آنها قادر به پیروزی در این مسابقه خواهند بود یا نه.
چقدر برای شما حائز اهمیت است که فضای تنش و استرس شرکتکنندگان به مخاطب منتقل شود؟
مسئله ما انتقال حس استرس به بیننده نبوده، بلکه تلاش کردهایم تا مخاطب علاوه بر همزادپنداری با شرکتکنندگان، خود را در موقعیت آنها قرار دهد و به پرسشها پاسخ دهد.
برخی فعالان رسانهای در فضای مجازی به تضعیف برنامه «۱۰۰» پرداختهاند، اما ما دادههای آماری داریم که نشان میدهد تماشاگران از دیدن این برنامه راضی هستند و استقبال نشان دادهاند.
ما همچنین سعی کردیم که این برنامه را با واقعیترین شکل ممکن ضبط کنیم و البته با تدوین، برخی از لحظات هیجانانگیز شکل میگیرد، اما نیازی به انتقال کامل فضای مسابقه به خانهها برای ما وجود نداشت. از این نکته نیز باید ذکر کنم که نسخههای خارجی این مسابقه به مراتب سوالات سادهتری دارند و ای کاش این افراد برنامههای خارجی را نیز مشاهده کنند و تفاوتهای ما را درک کنند. تیم طراحی سوالات بر این باور بود که سوالات باید کمی پیچیدهتر باشد، اما من معتقدم که سوالات باید تا حد ممکن ساده و آسان طراحی شوند.
آیا از ابتدا طرح این برنامه به تلویزیون ارائه شد؟
بله، من بر این باورم که شبکه نمایش خانگی برای عموم مخاطب نیست و بیشتر سلبریتیمحور است، درحالیکه تلویزیون وسیلهای است که برای همه مردم در دسترس است و افرادی از نقاط مختلف کشور بدون هیچگونه مشکلی میتوانند برنامههای آن را تماشا کنند، حالآنکه دسترسی به شبکه نمایش خانگی برای همه وجود ندارد.
چرا هادی حجازیفر بهعنوان مجری انتخاب شد؟
هادی حجازیفر در دهه ۱۳۸۰ یک برنامه عروسکی در شبکه دو تلویزیون اجرا کرده و دارای سابقه اجراست. ما گزینههای متعددی داشتیم و بهدنبال یک چهره جدید بودیم و این یکی از اولویتهای ما بود. از آنجایی که هادی حجازیفر هم کارگردان است و هم تجربه اجرا دارد، این انتخاب برای ما بسیار مناسب و مطلوب بود.
برای ما بسیار مهم بود که مجری توانایی مدیریت یک گروه صد نفره را داشته باشد و حجازیفر این قابلیت را داراست، درحالیکه ممکن است بسیاری از مجریهای مشهور تلویزیون از این توانایی بیبهره باشند، زیرا این کار واقعاً سخت است. همچنین هادی حجازیفر چهرهای محبوب است و بهعنوان یکی از محبوبترین چهرههای سینمای ایران شناخته میشود. وقتی به او پیشنهاد دادیم تا این برنامه را اجرا کند، او با اشتیاق به این خواسته پاسخ مثبت داد و بهدنبال کار در یک اثر بدون واسطه برای مردم است، نه فقط در پلتفرمها.
آیا فصلهای بیشتری از مسابقه «۱۰۰» ساخته میشود؟
این برنامه در شش فصل تولید میشود. پنج فصل آن تا پایان سال پخش خواهد شد و یک فصل خاص که به ایام نوروز اختصاص دارد با عنوان «قهرمان قهرمانان» برگزار میشود و در آن قهرمانان منتخب از پنج فصل قبل به رقابت خواهند پرداخت.
نحوه انتخاب شرکتکنندگان به چه صورت بود؟
ما در فضای مجازی و از طریق رسانههای مختلف برای شرکت در این برنامه فراخوانهایی منتشر کردیم. تعدادی از تماشاگران تلویزیون بهخوبی با مسابقات اطلاعات عمومی ارتباط برقرار کرده و تمایل به شرکت در این برنامهها داشتهاند. تعداد بسیار زیادی از افراد برای مسابقه «۱۰۰» ابراز علاقه کردند. ما در سه مرحله شامل ثبتنام در وبسایت، تماس تصویری و مصاحبه حضوری، افراد را انتخاب کردیم و در هر فصل صد نفر به این مسابقه ملحق شدند.
در روند انتخاب، تنوع در جنسیت، حضور افراد از نقاط مختلف، سلایق متفاوت، تحصیلات متعدد، گویشهای متنوع و سنهای مختلف را مدنظر قرار دادیم. همچنین ما تلاش کردیم فرصتهایی فراهم آوریم که افراد علاوه بر رقابت در این برنامه، صدای خود را نیز به گوش دیگران برسانند و به نوعی تریبونی در اختیار آنها قرار دهیم. تا به امروز، هیچ برنامه مسابقهای به این وسعت همراه با یک چهره محبوب سینمایی در تلویزیون برگزار نشده است.
/
