علت کاهش چشمگیر این آبی در طی تنها دو ماه، به خودی خود یک معما به حساب می آید، اما این موضوع به مسئله ای فراتر از ماه های اخیر مربوط می شود و متخصصان در طول یک دهه گذشته بارها نسبت به آن هشدار داده اند.
کاهش محسوس بارش ها در فصل آبی جاری و ادامه روند خشکسالی در ایران نیز بر وضوح این مسئله افزوده و به وخامت اوضاع کمک کرده است. در این زمینه، نکته ای که به وضوح قابل مشاهده است این است که در شرایط کنونی، هیچ راهکاری به اندازه مدیریت صحیح مصرف و صرفه جویی در آب توسط شهروندان مؤثر نخواهد بود. به عبارت دیگر، برای پیشبرد هر تصمیمی (از حفر چاه های عمیق تا استفاده بیشتر از منابع زیرزمینی یا انتقال آب میان حوضه ای) ضروری است که ابتدا مصرف آب به طور مؤثر نظارت و کنترل شود تا از وقوع پیامدهای ناگوار مانند جیره بندی، جلوگیر شود!
این در حالی است که امروز در فصل زمستان قرار داریم که معمولاً شرایط تنش آبی در آن دیده نمی شود و نزدیک شدن به فصل گرما و افزایش تقاضا برای آب، اهمیت این موضوع را دوچندان ساخته است. به دلیل موقعیت جغرافیایی ایران در منطقهٔ کمربند خشکسالی جهان، این کشور همواره با معضل کمبود آب دست و پنجه نرم کرده است. بنابراین، جامعهٔ ایرانی از نظر فرهنگی توانسته است مدیریت مصرف آب را به شکلی مؤثر انجام دهد و به همین خاطر، می توان به فرهنگ صرفه جویی در شرایط بحرانی این سال ها در بین مردم امیدوار بود.